محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته معرفی “هنر انتخاب” اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته معرفی هنر انتخاب اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشته آنتونی رابینز: «قدرت کلمات» اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشته اعجاز تئوری انتخاب | دکتر علی صاحبی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

چگونه رویاهای خود را به اهداف آینده تبدیل کنیم؟

جنبش داشتن، نشانه زندگی است و
هدفمند بودن، لازمه زندگی معنی دار است.
هر فرد پیروزی را که به یاد آورید، دارای هدف بوده است.
دانش ها، کوشش ها و مهارت ها وقتی به جایی می رسند که متوجه هدفی باشند .

در مقاله ی که امروز برای شما آماده کرده ایم در ده روش چگونگی تبدیل رویاهای شما به اهداف را بیان کرده ایم:

راهنمای ساده ده مرحله‌ای برای تبدیل رویاها به اهداف:

۱ . واضح و روشن باشید.

رویاها اکثراً مبهم و سربسته هستند. به همین خاطر است که غیرممکن به نظر می‌رسند. و نیز به همین علت است که از همان اول نسبت به آن بی‌اشتیاق می‌شویم. پس باید کاملاً مشخص و روشن باشیم. یک رویای بزرگ را به اهداف کوچک تقسیم کنید.

۲ . همه‌ی حالات ممکن را در نظر بگیرید.

رویایی که هم اینک آن را به هدفتان تبدیل کردید از راه‌های متفاوتی قابل دستیابی است.
هر کدام از این راه‌ها را روی کاغذ بنویسید سپس تحقیق کنید.
چه تغییری باید در روش فعلی زندگی خود بدهید؟
شاید نیاز است محل زندگی خود را عوض کنید، از شریک خود جدا شوید، شغل دومی را شروع کنید، تحصیلات خود را تکمیل کنید، و غیره.

۳ . آن را به گام‌های کوچک بخش‌بندی کنید.

اکنون با پرسشهای “چه چیزی” و “چگونه” روبرو هستید، برنامه‌ریزی برای خود بکنید تا بتوانید پیشرفت را به چشم خود ببینید و تحلیل کنید و گام بعدی را شروع کنید.

۴ . تنها یک کار.

اکنون آن را به گامهای حتی کوچکتر تقسیم کنید طوری که در نهایت یک کار کوچک، سریع و آسان برای هر روزتان داشته باشید.
مثلاً این کار ممکن است فقط تحقیق روی چیزی باشد، یا تماس با شخصی، یا باز کردن حساب بانکی، عضویت در جایی، دور انداختن متعلقات کهنه و قدیمی، خریدن چیز جدید، پرسیدن سوالی، و غیره.
اولین گام همیشه مهمترین گام است.
و شروع کردن با کوچکترین گام ممکن برای شما مهم و حیاتی است.
و همین که آن گام ساده را برمی‌دارید، حرکتی را شروع می‌کنید که پشت سر هم ادامه می‌یابد.
و روز بعد هم به همین شکل ادامه می‌دهید.
هم چنین بعد از برداشتن هر گام احساسی از انجام دادن یک مرحله از کار به شما دست می‌دهد.

۵ . حساب کنید.

هر چیزی را می‌توان در قالب آمار بیان کرد.
اگر مثلاً قصد دارید در خانه‌ای متعلق به خودتان زندگی کنید، باید تحقیق کنید و ببینید چه قدر در ماه باید پس‌انداز کنید تا به خواسته‌ی خود برسید، و سپس همه‌ی تلاشهای خود را برای رسیدن به رقم مورد نظر بکنید.
با این روش شما عدد دقیقی در ذهن دارید که باید هدف نهایی شما باشد.
این طوری گام به گام به زندگی ایده‌ال خود نزدیک شده و بدان دست می‌یابید.

۶ . محیط زندگی خود را تغییر دهید.

تمرکز بیشتر روی هدفتان برابر است با نزدیکی بیشتر به هدفتان.
بنابراین هر چیزی که اطرافتان است باید در همین رابطه باشد.
چون چیزهای اطرافتان شما را تحت تاثیر قرار می‌دهند، ولو اینکه خودمان همیشه متوجه آنها نباشیم.

۷ . افراد همفکر را پیدا کنید.

کسانی که روزانه با آنها در ارتباط هستید می‌توانند تاثیر زیادی در طرز فکر شما داشته باشند. پس کسانی که وقت‌تان را با آنها می‌گذرانید را هوشمندانه انتخاب کنید.
اگر قصد دارید به موفقیت برسید، از کسانی که شما را پایین می‌کشند فاصله بگیرید، کسانی که ذهن شما را مسموم می‌کنند ترک کنید، و دنبال کسانی باشید که هدفی مثل شما دارند. اینطوری همیشه انگیزه‌مند هستید و دنبال ایده‌های ناب می‌گردید و از همدیگر حمایت می‌کنید.من اینکار را در محیط آنلاین انجام می‌دهم. بهمین خاطر افراد دیگری مثل بلاگرها، نویسنده‌ها، بازاریابهای اینترنتی، افرادی با کسب‌وکار اینترنتی، و شیفته‌های دیجیتال را پیدا کرده و با آنها در ارتباط هستم.

۸ . تصویری از هدفتان در ذهن داشته باشید.

جزئیات زندگی که می‌خواهید برای خود فراهم کنید باید واضح و شفاف باشد
چون باعث می‌شود بیشتر و شفافتر آن را در ذهن تصویر کنید.

۹ . با اهداف خود بی‌رحم و بدون ملاحظه باشید.

به عنوان مثال
من برای زمان کاری خودم که ۴ تا ۸ ساعت اولیه صبح پس از بیداری است احترام قائل هستم.
در این ساعتها من کاری که عاشقش هستم را انجام می‌دهم، تمرکزم فقط حول همین کار است و نمی‌گذارم حواسم به جای دیگری پرت شود.
در این مدت هیچ چیزی نمی‌خورم، با دیگران حتی گفتگوی کوتاه هم نمی‌کنم و از شبکه‌های اجتماعی هم استفاده نمی‌کنم.
همه‌ی اینها می‌توانند منتظر باشند تا کارم تمام شود.
این کار روزانه‌ی من است.
در این بازه زمانی فکرم بیشتر کار می‌کند و کارهای زیادی را به انجام می‌رسانم.
و این موضوع نه تنها باعث خشنودی من است، بلکه مرا به هدفم نزدیک و نزدیکتر می‌کند.

۱۰ . عاشق همه‌ی مراحل کار خود باشید.

اول اینکه، باید بدانید این یک فرآیند است، فرآیندی به طول زندگی شما.
پس با آن مهربان باشید.
دوم اینکه، از هر دقیقه‌ی کارتان لذت ببرید.
چون اگر فقط به هدف نهایی چشم بدوزید و فکر کنید در آنجا به خوشنودی می‌رسید، بدانید که سخت در اشتباهید.
خوشنودی همین الان در همین جاست،
در هر کاری که انجام می‌دهید و هر چیزی که دارید.
همین کارهایی که برای رسیدن به اهداف خود انجام می‌دهید باید مایه مسرت و شادمانی شما باشد،
و همین طور برای شما در همین لحظه موفقیت به ارمغان بیاورد
و در آینده‌ی نزدیک موفقتر و شادتر خواهید بود.
کارها باید به این شکل پیش برود تا رویای شما به هدف و سپس به واقعیت تبدیل شود.

نوشته چگونه رویاهای خود را به اهداف آینده تبدیل کنیم؟ اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

با اجرا:
مینا مقدم

خلاقیت یا مرگ؟!

«ویلیام گلاسر»، روان پزشک آمریکایی و پایه گذار نظریه انتخاب و واقعیت درمانی، اعتقاد دارد که ما خود سرنوشت خود را می سازیم . هیچ عامل قدرتمندی از خارج سرنوشتی را بر ما تحمیل نمی کند، چه نام آن عامل را شانس بگذاریم چه آن را «قسمت» بنایم. نه خدایان، نه شیاطین، نه روح زمانه و نه جبر تاریخ هیچ کدام نمی توانند سرنوشت نهایی ما را رقم زنند . عوامل خارجی اجزایی از زندگی ما را تغییر می دهند ولی ما توان آن را داریم که با تغییردادنِ جزء دیگری از زندگی مان آن عامل را خنثی کنیم یا حتی آن را به نفع خود به کار گیریم.
از نظر«گلاسر» ورشکستگی عاطفی، فقر، اعتیاد و بیماری محصولِ انتخاب های ما هستند گرچه هیچ کس به طور فعال چنین گزینه هایی را انتخاب نمی کند اما به صورت غیرفعال و غیرمستقیم این گزینه ها را به زندگی خود فرا میخواند .
هیچکس بیماری را به طور مستقیم انتخاب نمی کند اما زمانی که فرد تغذیه ی ناسالم را انتخاب می کند، ورزش را انتخاب نمی کند و رقابت های کور بر سر مال و منال یا بر سر جاه و مقام را انتخاب می کند درواقع به صورت غیرمستقیم درحالِ انتخابِ بیماری است.
هیچ کس به طور مسقیم اعتیاد را انتخاب نمـی کند اما فردی که هم نشینی با افراد بی مسؤولیت و بی هدف و بی برنامه را انتخاب میکند، به صورت غیرفعال درحالِ انتخاب اعتیاد است .
کسی ورشکستگی عاطفی را انتخاب نمی کند اما وقتی جوانِ ما به جای مطالعه ی تاریخ و دانش و فلسفه به تماشای فیلم فارسی های نوین و سریال های تلویزیونی وقت سوزان می نشیند که در آن ها روابط دختر و پسر با یک لبخند آغاز می شود و به سرعت به ازدواج می انجامد درواقع درحالِ انتخابِ ورشکستگیِ عاطفی است . هیچکس فقر را نمی خواهد اما کسی که برای بهبود مهارت های شغلی و ارتباطیِ خود تلاش نمی کند و مدیریت زمان و مدیریت مالی را نمی آموزد به طور غیرفعال درحالِ انتخابِ فقر است.
«زیگموند فروید»،پزشک اتریشی و پایه گذار روان کاوی، اعتقاد دارد در طبیعت دو نیروی به ظاهر متضاد فعال: اند نیروی حیات و نیروی مرگ! نیروی حیات دست اندرکار ساخت وساز است. این نیرو عناصر و مولکول ها را آن قدر«ترکیب» می کند تا ساختارهایی بزرگ تر، پیچیده تر و پویاتر ایجاد شوند .
«فابیو مارکزی»، نظریه پرداز ایتالیایی در زمینه ی سیستم ها، این نیرو را «آنتی آنتروپی» می نامد.فروید این نیرو را «غریزه ی زایش» یا «لیبیدو» نام می دهد.
نیروی دوم نیروی مرگ است . این نیرو ساختارهای بزرگ، پیچیده و پویا را می شکند و «تجزیه» می کند تا ساختارهایی کوچک و ساده و کم تحرک ایجاد کند. «فرویـد » این نیرو را «غریزه ی مرگ» یا «تاناتو» می نامد.شیمی دان ها این نیرو را «آنتروپی» نام نهاده اند.
گرچه به ظاهر غریزه ی زایش وغریزه ی مرگ برخلاف هم عمل می کنند اما هم چون دو تیغه ی قیچی یا دو بازوی انبر هدف واحدی را دنبال می کنند: تکامل! تا زمانی که یک ساختار روبه جهت تکامل داشته باشد غریزه ی زندگی از آن حما یت می کند اما هنگامی که یک ساختار از تکامل رو بگرداند غریزه ی زندگی آن ساختار را تحویل غریزه ی مرگ می دهد تا آن را مضمحل و نابود کند و مواد اولیه را برای ساخت یک ساختار جدید تحویل غریزه ی زایش بدهد .
چه یک انسان و چه یک سیستم بزرگ اجتماعی، از زمانی که از تکامل و رشد سر باز زنند و سکون و ثبات و امنیت را بر رشد ونمو پویای و خلاقیت ترجیح دهند مرگ خود را انتخاب کرده اند: انتخاب با شماست، خلاقیت یا مرگ؟!

منبع:

۱- کتاب “فابیو مارکزی” با عنوان “شناخت روان” توسط انتشارات “تالار کتاب” در سال ۱۳۸۵ منتشر شده است
۲-“اریک فروم” در فصل آخر کتاب “بحران روانکاوی” و فصل اول کتاب “هنر گوش دادن” راجع به غریزه ی مرگ به تفصیل سخن گفته است.
۳- کتاب “تئوری انتخاب” ویلیام گلاسر با ترجمه ی دکتر علی صاحبی توسط انتشارات “سایه سخن” به فارسی منتشر شده است.

نوشته خلاقیت یا مرگ؟ اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مشهد اظهار داشت: سیزدهمین نمایشگاه کتاب مشهد با حضور ناشران بزرگ کشور، هفت کشور اروپایی و آسیایی در فضایی به مساحت ۲۵ هزار متر مربع می‌شود.

محمدکاظم دبیری تصریح کرد: در همین راستا ۷۲۰ غرفه از امروز ۲۶ آبان تا سوم آذر در فضایی به مساحت ۲۵ هزار متر مربع اقدام به نمایش آخرین دستاوردهای خود در حوزه کتاب و کتاب‌خوانی می‌کنند.

وی همچنین از توزیع بن الکترونیکی در این نمایشگاه خبر داد و متذکر شد: به همین منظور در مجموع تخفیف ۴۰ درصدی برای عموم بازدید‌کنندگان لحاظ می‌شود.

  رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مشهد مراسم افتتاحیه و انتخاب کتاب سال استان را ۲۶ آبان اعلام کرد و بیان داشت: نمایشگاه امسال نسبت به دوره گذشته خود دارای بیش از هفت هزار متر مربع فضای مسقف نمایشگاهی بیشتر است.

وی با بیان این مطلب که امسال سالن عطار نیز به این فضا اضافه شده است، تاکید کرد: امسال برنامه‌های بسیار خوبی برای نمایشگاه کتاب تدارک دیده شده است.

دبیری تصریح کرد: در همین راستا پنج سایت و به ارائه خدمات مختلف به علاقه‌مندان کتاب و کتابخوانی می‌پردازند.

وی گفت: هم چین در طول این نمایشگاه چندین همایش و کارگاه آموزشی و ی‍ه اقشار مختلف مردم برگزار می‌شود.

رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مشهد به دو ویژه برنامه این نمایشگاه اشاره کرد و افزود: با همکاری سپاه امام رضا (ع) برنامه‌هایی در رابطه با جنگ نرم در طول مدت نمایشگاه اجرا می‌شود.

وی توضیح داد: همچنین کارگاه ویژه‌ای برای کتاب و کتاب‌خوانی در این نمایشگاه به اجرا در می‌آید.

دبیری عنوان داشت: در حال حاضر یکی از مهم‌ترین موضوعات در زندگی انسان مطالعه کتاب است که باید در این ارتباط تلاش‌های بیشتری صورت پذیرد.

وی با اشاره به حضور ناشرانی از استان‌های مختلف کشور متذکر شد: بیشتر این شرکت‌کنندگان از استان‌های تهران و قم بوده ولی سایر استان‌های کشور نیز حضور جدی در این دوره از نمایشگاه دارند.

سیزدهمین دوره نمایشگاه کتاب مشهد از امروز تا سوم آذر ماه جاری از ساعت ۱۰ صبح تا هشت شب در محل برگزاری نمایشگاه‌های بین‌المللی مشهد میزبان علاقه‌مندان حوزه کتاب و کتاب‌خوانی است.

نوشته سیزدهمین دوره نمایشگاه کتاب مشهد اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

لنزها براساس فاصله‌ی کانونی‌شان بر حسب میلی‌متر تعریف می‌شوند، این‌که فاصله‌ی کانونی‌شان کوتاه، متوسط یا بلند است. مثلا برای یک دوربین ۱۳۵ میلی‌متری لنز نرمال حدود ۵۵ میلی‌متر تعریف شده است. (شکل۱)

فاصله‌ی کانونی در واقع همان فاصله‌ی بین کانون عدسی و لنز است، زمانی‌که لنز روی بی‌نهایت، فوکوس شده می‌شود گفت که همان سطح فیلم است. در این فاصله پرتوهای نور که از موضوع منعکس شده است، از لنز گذشته و به کانون عدسی می‌رسد و در آن‌جا تصویر را تشکیل می‌دهد. در واقع این فاصله‌ی کانونی است که زاویه‌ی دید لنز را تعیین می‌کند که باز آن هم تعیین‌کننده‌ی تصویر شکل گرفته روی فیلم است.

یک لنز نرمال معمولا چیزی حدود ۴۷ درجه زاویه دید دارد. و این زاویه دید تقریبا شبیه به زاویه دید موثر چشم انسان است، البته زمانی طبیعی که از داخل دوربین نگاه نمی‌کند. (شکل۲)

این شکل، منظره‌ای است که از طریق یک لنز واید یعنی لنزی که فاصله‌ی کانونی کوتاه‌تری نسبت به لنز نرمال دارد، عکاسی شده با یک لنز ۲۸ میلی‌متری. با این‌که من موقعیت مکانی خودم را تغییر نداده‌ام منظره دورتر به‌نظر می‌رسد. چون زاویه دید حدود ۳۷ درجه گسترش پیدا کرده است؛ به‌گونه‌ای که ما فضای بیشتری از پس‌زمینه (بک‌گراند) را می‌بینیم. (شکل۳)

حالا همان منظره را به‌وسیله‌ی یک لنز با فاصله‌ی کانونی طولانی‌تر مثلا ۱۳۵ میلی‌متر عکاسی می‌کنیم. می‌بینیم که تصویر، نزدیک‌تر به‌نظر می‌رسد. چون لنز تصویر بزرگ‌تری را روی کانون، فرم می‌دهد و زاویه‌ی دید حدود ۲۳ درجه کم‌تر می‌شود. (شکل۴)

اما در مورد دوربین‌های مختلف چی؟ آیا یک لنز ۵۵ میلی‌متری، یعنی یک لنز نرمال برای دوربینی با فرمت متوسط  و یا یک دوربین با دید ۴x5 مناسب است؟ جواب منفی است. چون یک لنز وقتی نرمال است که فاصله کانونی آن به اندازه‌ی قطر کادر فیلم باشد. (شکل۵)

بنابراین لنزهای ۴۳ میلی‌متری برای دوربین‌های ۳۵ نرمال است، اگر چه در بسیاری از دوربین‌های ۱۳۵ S.L.R لنزهای ۵۵ میلی‌متری را به‌عنوان لنز نرمال می‌شناسند. به‌طور کلی می‌شود گفت، لنزهای بین ۴۰ تا ۵۵ میلی‌متری جزو لنزهای نرمال هستند. و دوربین‌هایی که فرمت  ۴/۲۱x 4/21 دارند از لنزهای ۸۰ میلیمتری به‌عنوان لنز نرمال استفاده می‌کنند. هم‌چنین در دوربین‌هایی با دید ۴x5 لنز نرمال، چیزی حدود ۱۵۰ میلی‌متر است. به‌هرحال یک عکاس خوب، باید لنزهای مختلف را در موقعیت‌های عکاسی متفاوت امتحان کند و فواید و موارد مصرف هر کدام را خودش شخصا کشف کند و  به‌کار گیرد.

لنزهایی با فاصله کانونی کمتر مثلا مانند لنزهای ۲۸ میلی‌متری، به ما یک زاویه دید بازتری را نسبت به لنز نرمال ارائه می‌دهند. هم‌چنین عمق میدان بیشتری را که در واقع همان فاصله‌ی دید قابل قبول از پیش‌زمینه تا پس‌زمینه را در برمی‌گیرد. مثلا اگر روی یک موضوع در نزدیکی یعنی در پیش‌زمینه فوکوس کنیم، مقدار بیشتری از فضای پس‌زمینه در این محدوده‌ی‌ واضح‌سازی وارد می‌شود. ارزش عمق میدان این است که در فهم تصاویر سه بعدی به ما کمک می‌کند. اما این عمق گاهی مشکلاتی را در ساخت و ترکیب عکس به‌وجود می‌آورد. (شکل۶)

در این عکس لنز یک فضای (پس‌زمینه) بک‌گراند گیج‌کننده و بی‌نظم را در فوکوس قرار داده است. این مشخصه‌ی لنزهای واید یک نکته‌ی مهم را یادآور می‌شود و آن این که اول باید اجزای بک‌گراند و چیزی که از آن می‌خواهیم را خوب ببینیم و روی آن کار کنیم. بعد اگر خواستیم این فضای هرج و مرج را در بک‌گراند از بین ببریم و تصاویر سه بعدی را بیشتر به دو بعدی نزدیک کنیم تا این به هم ریختگی تا حدودی رفع شود. یک راه حل برای این کار این است که درجه باز بودن دیافراگم را کنترل کنیم. (شکل۷)

این عکس با دیافراگم ۱۶ گرفته شده است. (شکل۸)

اما اگر با دیافراگم بازتر مثلا دیافراگم ۸/۲ عکس بگیریم عمق میدان تا حدودی از ناحیه‌ای که فوکوس نشده برطرف می‌شود و پیش‌زمینه جلوه‌ی بهتری پیدا می‌کند. (شکل۹)

مشخصه‌ی دیگر لنزهای واید ایجاد اعوجاج و شکستگی است. هم ظاهری و هم واقعی. شکستگی واقعی را قسمت ضخِم‌تر لنز ایجاد می‌کند و آثار آن در کناره‌های عکس بیشتر قابل مشاهده است؛ به این‌صورت که اشعه‌های موازی نور در کناره‌های فرم کج می‌شوند و هر چه لنز وایدتر باشد این کجی بیشتر قابل مشاهده می‌شود. برای همین موقع گرفتن عکس معماری نباید یک عنصر قائم را در لبه‌ی عکس قرار دهید. در مورد شکستگی ظاهری هم که متداول‌تر است،می‌شود گفت یک نوع پرسپکتیو است. لنزهای واید قادرند در نزدیکی موضوع فوکوس کنند که این امر شکستگی پرسپکتیو به‌وجود می‌آورد. (شکل۱۰)

اما اگر از لنزهایی با فاصله کانونی بیشتر از حد نرمال استفاده کنید؛ یعنی لنزهای تله مثلا تله‌ی ۱۰۵ ، ۱۳۵ و ۲۰۰ میلی‌متر، زاویه‌ی دید محدودی که دارد باعث می‌شود که ما روی مسئله‌ی مهم و خاصی در عکس فوکوس کنیم. همین‌طور در این نوع زاویه‌ی دید در فضا فشردگی به‌وجود می‌آید.

برای همین این نوع لنزها برای عکس‌برداری از پرتره‌های اتفاقی مناسب است. چون ما در هر فاصله‌ی دلخواهی که باشیم می‌توانیم موضوع را جلوی دوربین حس کنیم. مشکل این دوربین‌ها حجم و وزن سنگین آن‌ها است. بنابراین در بیشتر مواقع بهتر است از سه پایه استفاده شود. (شکل۱۱)

اگر مایل نیستید مجموعه‌ای از لنزهای واید و تله را همراه خود داشته باشید می‌توانید از لنز زوم استفاده کنید. این نوع لنز، فاصله کانونی‌های متفاوتی را در یک لنز متحد کرده است. مزیت این لنزها این است که بدون این‌که موقعیت خود را تغییر بدهید می‌توانید قاب‌بندی موضوع را عوض کنید. و از مشکلاتش هم یکی حجم زیاد آن است و یکی کیفیت تصویر آن‌که نسبت به نوع منحصر آن کمتر است. چون این لنز تعداد عدسی بیشتری در ساختمانش دارد. که همه‌ی این عدسی‌ها باعث می‌شوند نور از عدسی‌های بیشتری گذشته و کیفیت تصویر کمتر شود.

بنابراین با وجود این عدسی‌های متنوع، یک عکاس اول باید بداند چه می‌خواهد؟ آیا عمق می‌خواهد؟ پرسپکتیو می‌خواهد یا فشردگی و غیره. سپس با توجه به نیازش لنزهای مختلف را امتحان کند و مناسب‌ترین آن را انتخاب کند.  

نوشته انتخاب لنز در عکاسی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

در تمام دنیا ما فقط یک منبع نور اصلی داریم و آن “خورشید” است. چه بیرون باشیم یا جایی که سقف دارد، این نور همه‌جا هست و درک آن برای ما بسیار راحت است. حتی شب هم می‌شود انعکاس آن را دید. در طول روز همه‌ی اجسام توسط یک منبع نور واحد در جهان نورگیری می‌شوند و ما همه‌ی  اجسام را براساس نور انعکاسی از خورشید به آن جسم مشاهده می‌کنیم. حالا ممکن است این نور از بالا بتابد یا از اطراف بتابد و توسط سایه‌ای که در سمت دیگرش ایجاد می‌کند دیده شود.

نور نه تنها توسط سایه‌هایی که ایجاد می‌کند، بلکه توسط انعکاس اشعه‌های آن هم دیده می‌شود. همان‌طور که می‌دانیم نور در یک خط مستقیم سیر کرده، به سطح ماده برخورد می‌کند و با همان زاویه‌ای که برخورد کرده بازتاب می شود. (شکل ۱)

به عبارت دیگر می‌شود گفت زاویه‌ی تابش با زاویه‌ی انعکاس نور مساوی است. این یک قانون فیزیک است، قانونی که برای عکاسان بسیار مهم است؛ چون به ما اجازه می‌دهد تا بتوانیم ایفکت‌های هدایت نور را پیشگویی و اجرا کنیم. (شکل ۲)

به عنوان مثال همه‌ی ما می‌دانیم زمانی که شعاع های نور از سمت راست به سطح یک جسم برخورد می کند رفلکت یا انعکاس آن از سمت راست خواهد بود، همین‌طور رسیدن پرتوهای نور از پشت و سمت بالا به جسم باعث می‌شود رفلکت آن به سمت بالا و جلو و حتی گاهی اوقات مستقیم به سوی لنز دوربین باشد. البته گاهی اوقات تشخیص یک چنین زاویه‌ی تابشی غیر ممکن است. (شکل ۳‌)

به عنوان مثال به این علف‌ها در این عکس نگاه کنید این علف‌ها از تعداد نامحدودی سطوح کوچک که هر کدام از آن ها یک زاویه‌ی منحصر به فرد را در اثر برخورد نور به سطح‌شان به وجود می‌آورند تشکیل شده است. چیزی که اتفاق می افتد این است که اشعه‌های نوری که علف‌زار آن را رفلکت می‌کند، نمی‌توانند دریک خط مستقیم سازماندهی شوند، برای همین بر اساس زاویه‌ی تابش‌شان در زوایای مختفی پراکنده می‌شوند. و این جواب این سوال است که می‌گوییم چرا ما نمی‌توانیم یک دسته پرتو پر نور را در علف‌های سبز مشاهده کنیم. (شکل ۴)

در موارد دیگری، مثلا زمانی که سطح بازتابش صاف، صیقلی و براق است، ممکن است کور و تاریک به نظر برسد؛ مانند استخری که آب آن راکد است، یا باله‌ی یک هواپیما. دلیل‌اش این است که زاویه‌ی تابش واحد و مستقیم است. در این صورت بازتاب پرنور‌تر و دست‌نخورده به چشم یا دوربین می‌رسد.  البته ما می‌توانیم مقدار و وضعیت نور مستقیم رفلکت شده از موضوع به دوربین را توسط تغییر دادن وضعیت نسبی دوربین، منبع نور و شیء کنترل کنیم.

تا این‌جا گفتیم که چگونه از تنها منبع نور جهان، یعنی خورشید، نور برخورد و از اجسام ثابت رفلکت می‌شود، اما سایه‌هایی هم که مستقیما توسط خورشید در اجسام روشن نشده‌اند هنوز روشنایی‌هایی دارند که به آن روشنایی محدود گفته می‌شود، و شما آن را در درجات بیشتر یا کمتر آن پیدا خواهید کرد. “نور محدود” به نوری می‌گویند که مستقیما از منبع اصلی نور نیاید. در حقیقت این نوع نور اصلا کیفیت جهت ندارد، و نوری است که خط سیر تصادفی دارد و توسط هر عنصری که در اطراف‌مان یافت می‌شود، رفلکت می شود؛ مانند زمین، آسمان، دیوار یک اتاق و حتی ریزه‌های گرد و غبار که در هوا پراکنده‌اند. نور محدود، همان‌گونه که هوا به یک خلا نفوذ می‌کند در اطراف‌مان پخش می‌شود. و هیچ‌گونه ایفکت، سایه و نور قابل مشاهده‌ای ایجاد نمی‌کند. این نور مانع از این می‌شود که همه‌ی سایه‌ها سیاه شوند. (شکل ۵)

بیایید ببینیم ما چطور می‌توانیم مهارت‌مان را به کار بگیریم تا بتوانیم مشخصه‌های جهتی نور را برای این‌که موضوع را در حالت‌های مختلف قرار دهیم مورد استفاده قرار دهیم.

وقتی نور به یک شی برخورد می‌کند، در واقع شکل شیء را مشخص می‌سازد. و این با مشخص کردن سه ناحیه در شی‌ء صورت می‌گیرد. یکی ناحیه‌ی پررنگی است که نور بسیار زیادی دارد که نور را مستقیما با دوربین یا چشم ما انتقال می‌دهد و معمولا نور رفلکت‌شده شدید است به طوری که نمی‌توانید جزئیات سطحی که رفلکت شده است را خوب ببینید. منطقه‌ی روشن‌شده که آن هم نورانی است و شما می توانید جزئیات سطح را ببینید. سطح سایه‌دار هم توسط طرف دیگر شی‌ء‌ از منبع نور پوشیده شده است و هیچ جزئیاتی در آن دیده نمی‌شود. ترکیب این سه فاکتور یعنی قسمت نورانی، سایه، و ناحیه‌ای بین این دو می‌تواند همه‌ی اطلاعات منظری را درباره‌ی شیء به ما بدهد. اطلاعاتی نظیر شکل، اندازه، بافت و رنگ موضوع. قسمت روشن اطلاعاتی در مورد رنگ، در حد وسط روشنایی بافت شی‌ء ظاهر می‌شود و آن درست جایی است که نور به صورت نامنظم به سطح برخورد کرده است. همه‌چیز در عکاسی زمانی اتفاق می‌افتند که ما با تغییر وضعیت‌هایی نظیر تغییر منبع نور، دوربین و سوژه شرایط بهتری را برای عکاسی به وجود بیاوریم.

زاویه‌ای را هم که انتخاب می‌کنیم بستگی به این دارد که تصمیم داریم کدام قسمت عکس نورانی‌تر، سایه دارتر یا حد وسط آن باشد. و یا اصلا این‌که چه مفهومی را بخواهیم برسانیم. البته تا اندازه‌ی زیادی هم بستگی به موضوع مورد نظر دارد و به حالت شیء و احساسی که نسبت به آن داریم. و مواردی این‌گونه که در دنیای عکاسی کم نیستند. (شکل ۶)

نوشته قواعد مربوط به نور در عکاسی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.