فاصله

پنج حرف بیشتر نیست این  “فاصله”  که می گویند؛ ما ولی این همه دور ایستاده ایم!

فاصله تا کجاست؟

ما، کجا ایستاده ایم؟

انگار روزگار درازی گذشته است و ما سراغ خودمان نرفته ایم؛

یا رفته ایم و نیافته ایم ؛ خودمان را ،

آن ذره ناب حیاتمان را در لایه های بسیاری پوشانده ایم ؛

ما سنگین شده ایم ؛

حالا وقتی می خواهیم به ملاقات آینه برویم،

باید پرده های بسیاری را پس بزنیم ،

باید از تاریکی های عمیقی عبور کنیم تا بتوانیم دست جانمان را بگیریم و زیر نور آفتاب بیاوریم ـ ـ ـ

همه ی ما بی گمان بی لایگی را تجربه کرده ایم ؛ وقت هایی بوده است حتماً که ما برهنه و زلال با زندگی مواجه شده ایم ؛

از مجموعه‌ی پراکنده‌ها
مریم شریعتی
مهر ماه ۱۳۹۱