جدایی فیلمی است که در آن شخصیت‌های اصلی فیلم می‌کوشند با وجود محدودیت‌های دینی، زندگی خوبی برای خود دست و پا کنند، و همین محدودیت‌های دینی آنها را به تضاد و به نزد قاضی و صحنه‌ی قضاوت می‌کشاند، چرا که احساسات بشری همانند مذهب، قانون مدونی ندارد. این فیلم مخاطبانش را به‌طور غیر معمولی درگیر می‌کند، یعنی با وجود منطقی بودن تصمیم افراد، احساسات ما به‌عنوان بیننده چیز دیگری را می‌گوید.

داستان فیلم در ایران امروزی اتفاق می افتد، ملتی مدرن که در عین حال ،تحت قوانین اسلامی زندگی می‌کنند. داستان فیلم سرستیز با اسلام و مذهب ندارد، ولی نشان می‌دهد که به کارگیری غیر منعطف و قانون محض می‌تواند با روح قانون در تعارض باشد. این قاعده در خصوص هر ملت و هر قانون و مذهبی صادق است. قوانین باشند. این جاست که اگر قوانین با اصول جایگزین می شدند شاید با ماهیت انسانی سازگارتر می‌بودند.

این موقعیت را تصور کنید: نادر و سیمین (پیمان معادی و لیلا حاتمی) یک زوج خوشبخت از طبقه متوسط در تهران، دختر ۱۱ ساله ای به نام ترمه دارند (با بازی سارینا فرهادی)، پدر سالخورده نادر نیز با آنها زندگی می کند. نادر و سیمین به امید آینده ای بهتر برای دخترشان ترمه، با هم توافق کرده اند که به خارج کشور مهاجرت کنند. سیمین اکنون آماده است که کشور را ترک کند ولی نادر به خاطر پدرش نمی تواند به خارج مهاجرت کند.

سیمین به نادر می گوید: «پدرت تو را نمی شناسد» و نادر جواب می دهد: «نه نمی‌شناسد ولی من که او را می شناسم،من که می دانم او پدر من است» هر دو درست می گویند. در اینجا با معضل جهان شمول آلزایمر روبرو هستیم. در این شرایط، سیمین به خانه مادرش نقل مکان می کند و به ناچار درخواست طلاق می نماید، گر چه هر دو می خواهند که با هم بمانند. نادر در نبود سیمین پرستاری برای پدرش استخدام می کند. او راضیه است (ساره بیات) و ماهیت شغلش را از همسرش حجت (شهاب حسینی) مخفی کرده است چرا که شوهرش به عنوان یک مسلمان معتقد، هیچ گاه به راضیه اجازه نخواهد داد که در خانه مردی که همسرش حضور ندارد و مجرد است کار کند.

یک روز نادر به خانه می آید و می بیند که پدرش به تختخواب بسته شده و راضیه در خانه نیست. راضیه دلیل موجهی برای این کارش دارد، ولی هم نادر و هم بیننده این را نمی دانند. نادر او را اخراج می کند و راضیه هم نادر را متهم می کند که او را به پائین پله ها هل داده و باعث شده جنین ۴ ماهه ی او سقط شود. شوهر راضیه از نادر تحت عنوان «قتل نفس» شکایت می کند. یکی از شهود، معلم سرخانه ترمه، یعنی خانم قرایی (مریلا زارعی) است که در عین داشتن صداقت در دادگاه خودش هم چندان در مورد اصل ماجرا مطمئن نیست.(نمی داند که ایا زمانیکه با راضیه حرف می زده ،نادر که در اشپزخانه بوده ، حرف های انان در مورد بارداری راضیه را شنیده یا نه ولی چون میداند که نادر مرد درستی است بنا را بر نشنیدن او می گذارد.)

اینها مواردی است که باید در مورد طرح کلی داستان بدانید. این ماجرا به دفتر یک بازپرس رسمی قضایی (با بازی بابک کریمی) منتهی می شود. وظیفه ی او شنیدن شهادت شاهدان و بررسی صحت گفته های انهاست. او مردی منصف و روشن فکر است. تمامی شهود تا جایی که می توانند صادقا نه شهادت می دهند، ولی هیچکدام تمام واقعیت را در اختیار ندارند و یافته ها هم باید با قوانین مذهبی مطابقت داشته باشند. نادر و سیمین افراد مذهبی نیستند ولی راضیه( پرستار پدر نادر) بسیار مذهبی است به‌طوری‌که در خصوص اینکه آیا می‌تواند لباس‌های زیر یک مرد پیر و بیمار را عوض کند از مراجع سوال می‌کند و آنچه راضیه را وادر به این کار می‌کند، فقر و اوضاع بد زندگی اش است.

اصغر فرهادی، نویسنده و کارگردان این فیلم، داستان را به‌صورت بی‌طرفانه و یکدست بیان می‌کند. به‌نظر می‌رسد تنها دستور کار فرهادی، همراهی و همدلی کردن است. گرچه ممکن است رای قاضی با احساس ما در تضاد باشد (جایی که احساس می کنیم باید نادر را محکوم کند ولی راضیه هم به دلیل بستن پدر نادر به تخت محکوم می کند)ولی ما می دانیم که چرا او چنین کاری می کند و شاید قضاوت درست هم همین باشد. فیلمی با چنین حس همدلی مرهون توانایی بازیگران آن فیلم است.

چنانکه گاهی اوقات اتفاق می افتد، بازیگران معجزاتی را خلق می کنند که به فیلم چنین قدرت اقناع کنندگی می بخشد. معادی و حاتمی به عنوان زن و شوهر، در قبولاندن نقش هایشان به مخاطب موفق اند، آنها یکدیگر را دوست دارند و بهترین ها را برای خانوادیشان می خواهند ولی بر سر چگونگی عملکردشان با یکدیگر تفاوت دارند. (نادر نمی خواهد محکوم شود به خاطر دخترش ترمه و سیمین سعی می کند مشکل را با پول حل کند به‌خاطر دخترش ترمه) این موقعیت آنها را به سمت اتفاقات ناخوشایندی می کشاند، نه اینکه قاضی علاقه مند به مجازات آنها باشد.

جدایی ایران امروز را به خوبی به تصویر می کشد. برخی از نطق های آتشین سیاستمداران آمریکایی، ایران را به صورت ملتی سرکش و مشتاق آغاز جنگ اتمی به تصویر می کشد. از آن خوف دارم که بسیاری از آمریکایی ها، ایرانیان را حرمسرا دارانی شترسوار تصور کنند، ولی این فیلم ملتی ظریف را به تصویر می کشد؛و شخصیت های نجیب آن سعی می کنند درستکار باشند. حل معمای درست و غلط در این داستان جالب یک چالش اخلاقی است. بسیار مشتاق بودم این فیلم را همراه قضات خردمند دادگاه های خانواده در آمریکا نگاه کنم و داوری های آنها را نیز بشنوم. گاهی اوقات برای برخورد با عواطف انسانی قانون کفایت نمی کند.

نوشته جدایی نادر از سیمین اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

خالق “هزار دستان”

به مناسبت هفتاد و یک سالگی اش

تولد: ۲۳ مرداد ۱۳۲۳ تهران

در گذشت: ۱۵ آذر ۱۳۷۵ تهران

نام اصلی: عباس‌علی حاتمی.

حرفه:

فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان.

نسبت:

همسر زری خوشکام/ زهرا حاتمی و پدر لیلا حاتمی (بازیگران سینما).

تحصیلات و سوابق:

فارغ‌التحصیل کارگردانی سینما از دانشکده‌ی هنرهای دراماتیک.
فعالیت با نوشتن نمایش‌نامه و فیلم‌نامه برای فیلم‌های کوتاه (۱۳۴۴).
استخدام در تلویزیون ملی ایران (۱۳۴۵).
سازنده‌ی فیلم‌های تبلیغاتی.
شروع فعالیت در سینما با نوشتن فیلم‌نامه و کارگردانی فیلم حسن‌کچل (۱۳۴۹).

عمده‌ی نمایش‌ها و فیلم‌های کوتاه:

دیب/ دیو، خاتون خورشیدباف یا دختر نارنج و ترنج، چهل‌گیس، خاتون و شهر آفتاب و مهتاب، قصه‌ی حریر و مرد ماهی‌گیر، آدم و حوا یا برج زهرمار، حسن‌کچل و حماسه‌ی عشقی شب جمعه.

عمده‌ی فیلم‌ها، نمایش‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی:

خاتون و شهر آفتاب و مهتاب (نویسنده)، جنگل آشپزی، مثنوی معنوی، سلطان صاحبقران و هزاردستان.

فیلم‌شناسی:

۱۳۴۹؛ حسن‌کچل+ سرودن اشعار، طوقی+ طراح صحنه و لباس٫

۱۳۵۰؛ باباشمل.

۱۳۵۱؛ خواستگار، ستارخان،‌ قلندر.

۱۳۵۶؛ سوته‌دلان.

۱۳۶۰؛ حاجی‌واشنگتن+ تهیه‌کننده و مجری طرح.

۱۳۶۲؛ کمال‌الملک+ طراح صحنه و لباس٫

۱۳۶۷؛ جعفرخان از فرنگ برگشته.

۱۳۶۸؛ مادر  + طراح صحنه و لباس و تهیه‌کننده.

۱۳۷۵؛ تختی (ناتمام).

۱۳۷۷؛ کمیته‌ی مجازات + طراح صحنه و لباس و طراح هنری.
۱۳۷۸؛ طهران روزگار نو+ طراح هنری.

جهت دانلود مستیقم بسته صوتی
نخستین قسمت از “هزار دستان”  کلید دریافت را کلیک کنید.

یکی از زیباترین سکانس های سریال “هزاردستان”

نوشته علی حاتمی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

هنرمندان
زادهٔ	یکم مهر ۱۳۱۹ مشهد، ایران
حوزه فعالیت	موسیقی
رشته	آواز، خواننده، موسیقی‌دان، آهنگساز و خوشنویس
پدر	همایون و مژگان

محمدرضا شجریان، یکم مهر ۱۳۱۹ در مشهد زاده شد.

خواندن را از کودکی با همان لحن کودکانه آغاز کرد.

از کودکی با توجه به استعداد و صدای خوبش تحت تعلیم پدر که خود قاری قرآن بود مشغول به پرورش صدای خویش شد.

در سال ۱۳۳۱، برای نخستین بار، صدای تلاوت قرآن او از رادیو خراسان پخش شد.

وی در سال ۱۳۳۸ به دانشسرای مقدماتی در مشهد رفت و از همان سال برای نخستین بار با یک معلم موسیقی آشنا شد.

پس از دریافت دیپلم دانش‌سرای عالی، به استخدام آموزش و پرورش در آمد و به تدریس مشغول شد و در این زمان با سنتور آشنا شد و فراگیری این ساز را نزد جلال اخباری شروع کرد.

شجریان در سال ۱۳۴۰ با فرخنده گل افشان ازدواج کرد که حاصل آن سه دختر و یک پسر (همایون) بود.

او در سال ۱۳۴۶ به تهران رفت و با احمد عبادی آشنا شد و از سال ۱۳۴۶ در کلاس اسماعیل مهرتاش شرکت نمود.

همچنین برای آموختن خوشنویسی در انجمن خوشنویسان نزد ابراهیم بوذری رفت.

او از سال ۱۳۴۷، خوشنویسی را نزد حسن میرخانی ادامه داد.

وی در سال ۱۳۴۹، درجهٔ ممتاز را در خوشنویسی به دست آورد.

محمدرضا شجریان تا سال ۱۳۵۰ به خاطر این که پدرش می‌خواست خانوادهٔ آن‌ها (شجریان) بیش‌تر با قرائت قرآن و چهرهٔ مذهبی شناخته شود، با نام مستعار سیاوش بیدگانی با رادیو همکاری می‌کرد، ولی بعد از آن پدرش به او اجازهٔ استفاده از نام اصلی اش را داد.

وی تا سال ۱۳۴۷ در استخدام آموزش و پرورش بود و پس مدت زمانی تدریس و مدیریت مدارس، به وزارت منابع طبیعی انتقال یافت.

در ۱۳۵۰ با فرامرز پایور آشنا شد و یادگیری سنتور و ردیف‌های آوازی را نزد وی دنبال کرد.

در سال ۱۳۵۱ در برنامه گل‌ها با نورعلی خان برومند آشنا شد و شیوهٔ آوازی سید حسین طاهرزاده را نزد او آموخت.

از سال ۱۳۵۲ نزد عبدالله دوامی کلیهٔ ردیف‌های موسیقی و شیوه‌های تصنیف‌خوانی را فرا گرفت.

در همین سال، به همراه گروهی از هنرمندان همچون محمدرضا لطفی، ناصر فرهنگ‌فر، حسین علیزاده، جلال ذوالفنون و داوود گنجه‌ای، مرکز حفظ و اشاعه موسیقی را به سرپرستی داریوش صفوت بنیان نهاد.

در آن زمان شجریان تصنیف داروگ که مربوط به آهنگی از محمدرضا لطفی بر روی شعری از نیمایوشیج بود را اجرا کرد.

تصنیف داروگ از اولین تصنیف‌هایی است که در آن شعر نو به کار گیری شده است.

از جمله تصنیف‌های شجریان که به زبان محاوره‌ای می‌باشند، می‌توان به تصنیف مگه نه (شعر بیژن سمندر، آهنگ از عطاالله خرم) اشاره کرد که در همان زمان اجرا شده است.

محمدرضا شجریان شیوه‌های آوازی اقبال‌السلطان، تاج اصفهانی، میرزا ظلی، ادیب خوانساری، حسین قوامی و غلامحسین بنان را روی صفحات و نوارها به‌دقت دنبال کرد.

از سال ۱۳۵۴، تدریس هنرجویان را در رشته آواز در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران آغاز کرد و در سال ۱۳۵۸ با تعطیلی این رشته کار تدریس خود را پایان داد.

اجرای زندهٔ راست پنجگاه شجریان در سال ۱۳۵۴ در جشن هنر شیراز به همراه محمدرضا لطفی و ناصر فرهنگ‌فر، که بعدها در یک آلبوم موسیقی با همین نام منتشر شد، بسیار مورد استقبال واقع شد.

در آن زمان راست‌پنجگاه به ندرت اجرا می‌شد و این دستگاه درحال فراموش شدن بود.

محمدرضا شجریان در سال ۱۳۵۶ در مسابقهٔ تلاوت قرآن کشوری، رتبهٔ نخست را به دست آورد.

وی در اسفندماه سال ۱۳۵۷ شرکت دل‌آواز را بنیان‌گذاری کرد.

محمدرضا شجریان در ۱۳۵۷ چندین سرود میهنی و انقلابی اجرا کرد و همانند بسیاری از هنرمندان آن زمان همکاری خود را با سازمان‌های دولتی (مثل رادیو)، به دلیل «پخش آهنگ‌های مبتذل و تشویق به فرهنگ کاباره‌ای» ادامه نداد.او در آن زمان با کانون چاووش همکاری می‌کرد.

کانون چاووش زیر نظر هوشنگ ابتهاج فعالیت می‌کرد.

در آن زمان، محمدرضا شجریان به همراه شهرام ناظری چند آلبوم مشترک اجرا و به بازار عرضه کردند که بیش تر محتوای آن‌ها انقلابی و میهنی بود.

از میان آلبوم‌های مشترک شجریان و ناظری، می‌توان به چاووش ۲ اشاره کرد که شامل دو سرود بسیار معروف شب نورد (برادر نوجوونه، با صدای شجریان) و آزادی (آن زمان که بنهادم، با صدای ناظری) می‌شد.

تصنیف معروف سپیده (ایران ای سرای امید) مربوط به شعری از هوشنگ ابتهاج و آهنگی از محمدرضا لطفی می‌باشد و در همان دوران اجرا شده است.

او از آن زمان به بعد در خانه به تحقیق و تدوین ردیف‌های آوازی پرداخته و به آموزش شاگردان قدیمی‌اش همت گماشت.

در فاصله سال‌های دههٔ شصت، شجریان همکاری گسترده‌ای را با پرویز مشکاتیان آغاز کرد که حاصل آن آلبوم‌هایی چون بیداد، آستان جانان، سرّ عشق (ماهور)، نوا، دستان، گنبد مینا و جان عشاق بود.

در این سال‌ها به همراه گروه عارف به سرپرستی مشکاتیان کنسرت‌هایی را در خارج از ایران اجرا کرد.

پس از سال ۱۳۶۸ به همراه داریوش پیرنیاکان و جمشید عندلیبی، به اجرای کنسرت در آمریکا و اروپا پرداخت.

آلبوم‌های پیام نسیم، سرو چمان، یاد ایام و… حاصل این همکاری بود.

این گروه در سال بعد، کنسرت‌هایی را برای جمع‌آوری کمک از سرتاسر دنیا به منظور حمایت از زلزله‌زدگان رودبار بر‌گزار کرد.

آلبوم‌های دل مجنون و آسمان عشق با همکاری گروه آوا و نیز دلشدگان با آهنگ سازی حسین علیزاده در این سال‌ها منتشر شدند.

محمدرضا شجریان در سال ۱۳۷۰ با همکاری داریوش پیرنیاکان، مرتضی اعیان و جمشید عندلیبی، کنسرت‌هایی را در تور اروپا و آمریکا بر‌گزار کرد که آلبوم‌های پیام نسیم، دل مجنون و سرو چمان حاصل این اجراها می‌باشند.

محمدرضا شجریان درحدود ۵۳ سالگی و در سال ۱۳۷۱ با کتایون خوانساری آشنا شد و با وی ازدواج کرد. حاصل ازدواج دوم او پسری به‌نام رایان است که در سال ۱۳۷۶ در کانادا متولد شده است.

در سال ۱۳۷۱ با همکاری گروه آوا آلبوم آسمان عشق را منتشر کرد.

مدتی بعد آلبوم مربوط به کنسرت پاریس سال ۱۳۷۲ محمدرضا شجریان به همراه محمدرضا لطفی و مجید خلج در قالب آلبوم چشمه نوش به بازار عرضه شد.

شجریان مدتی بعد آلبوم‌های بهاریه، جان عشاق و گنبد مینا که حاصل همکاری خودش با پرویز مشکاتیان در سال‌های دهه ۱۳۶۰ می‌باشند را منتشر کرد.

آلبوم قاصدک که آخرین همکاری شجریان با مشکاتیان است نیز در همین دوران اجرا شد اما هیچ گاه به صورت رسمی و با کیفیت مناسب به بازار نیامد.

آلبوم یاد ایام که حاصل کنسرت آمریکا در تابستان ۱۳۷۱ بود و این اثر اولین آلبوم منتشر شده از همکاری محمدرضا شجریان با پسرش، همایون شجریان بود.

یاد ایام در سال ۱۳۷۴ انتشار یافت. مدتی بعد آلبوم رسوای دل با همکاری گروه آوا منتشر شد.

وی در سال ۱۳۷۵ نیز در آلبومی با آهنگ‌سازی مجید درخشانی تحت عنوان در خیال همکاری کرد.

در سال ۱۳۷۶ آلبوم‌های معمای هستی با همکاری محمدرضا لطفی، عبدالنقی افشارنیا و همایون شجریان و عشق داند که مربوط به بداهه‌خوانی و بداهه‌نوازی به همراه محمدرضا لطفی در سال ۱۳۵۹ بود، منتشر شدند.

هم چنین در این سال، آلبوم شب وصل با همکاری داریوش طلایی، سعید فرج‌پوری و همایون شجریان به بازار عرضه شد.

شجریان در سال ۱۳۷۷، آلبوم شب، سکوت، کویر را با آهنگ‌سازی کیهان کلهر منتشر کرد که بر اساس موسیقی مقامی شمال خراسان با آواز محلی است؛ و در آن برخی سازهای محلی نیز استفاده شده‌اند.

حاج قربان سلیمانی در این اثر به هنرمندی پرداخته است. محمدرضا شجریان کمی بعد نیز یک بار دیگر با گروه آوا همکاری کرد که حاصل آن دو آلبوم آهنگ وفا و آرام جان بودند.

محمدرضا شجریان در سال ۱۳۷۸ جایزه پیکاسو را از طرف سازمان یونسکو دریافت کرد.

شجریان با همکاری حسین یوسف‌زمانی آلبوم بوی باران را در سال ۱۳۷۸ منتشر کرد و از سال ۱۳۷۹، همکاری خود را با حسین علیزاده، کیهان کلهر و پسرش همایون آغاز کرد و این همکاری تا اوایل دهه ۱۳۸۰ ادامه داشت.

اولین آلبوم حاصل این همکاری زمستان است بود که در سال ۱۳۷۹ به صورت زنده در کالیفرنیا، اجرا و ضبط شد و سپس به بازار آمد.

آلبوم زمستان بر اساس شعر زمستان اثر مهدی اخوان‌ثالث اجرا شده است.

محمدرضا شجریان در سال ۱۳۸۱ دو آلبوم بی‌تو بسر نمی‌شود و فریاد را منتشر کرد که با همکاری حسین علیزاده، کیهان کلهر و همایون شجریان اجرا شده بودند.

این دو آلبوم نامزد جایزه گرمی شدند.

این گروه چهارنفره در زمستان سال ۱۳۸۲ نیز جهت کمک به زلزله‌زدگان بم در تهران کنسرتی بر‌گزار کردند که با نام هم‌نوا با بم شناخته می‌شود.

وی درآمد حاصل از فروش دی وی دی این کنسرت را به پروژهٔ باغ هنر بم که خودش آن را تاسیس کرده بود، اختصاص داد.شجریان، علیزاده، کلهر و همایون شجریان در پاییز ۱۳۸۴ نیز یک کنسرت بر‌گزار کردند که حاصل آن آلبوم‌های استودیویی ساز خاموش و سرود مهر بود و پس از آن دیگر این چهارنفر با یکدیگر همکاری نکردند.

از سال ۱۳۸۶، محمدرضا شجریان به همکاری با گروه آوا پرداخت و کنسرت‌هایی در تهران، اصفهان، اروپا، آمریکا و کانادا اجرا کرد.

در این دوران، دو اثر به نام‌های غوغای عشق‌بازان (آلبوم صوتی) و کنسرت محمدرضا شجریان و گروه آوا (آلبوم تصویری) به همراه گروه آوا اجرا و به بازار عرضه شد.

در همین سال مادر شجریان درگذشت و وی در مراسم ختم مادرش پس از ۳۰ سال، دعای ربنا را دوباره خواند.

شجریان اکنون به همراه پسرش همایون شجریان به ترویج و اشاعهٔ موسیقی اصیل و سنتی ایرانی می‌پردازد.

پس از برگزاری کنسرت شجریان در ونکوور کانادا، گلوب اند میل، شجریان را افسانهٔ موسیقی شرق معرفی کرد.

محمدرضا شجریان در سال ۱۳۸۷ یک گروه موسیقی بنیان‌گذاری کرد و آن را به افتخار جلیل شهناز (نوازندهٔ نامی تار)، گروه شهناز نامید.از جمله اعضای این گروه می‌توان به مژگان شجریان (دختر او) اشاره کرد.

از آن زمان به بعد، محمدرضا شجریان با این گروه فعالیت داشته است.

یکی از ویژگی‌های مهم این گروه موسیقی، استفاده از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان است که برخی از آن‌ها ویژگی‌هایی دارند که آن‌ها را مناسب جایگزین با سازهای غربی همچون ویولون می‌کند.

در سال ۱۳۸۹، محمدرضا شجریان به همراه گروه شهناز یک تور کنسرت جهانی بر‌گزار کرد که دو مورد از این کنسرت‌ها منتشر شده‌اند.

کنسرت محمدرضا شجریان و گروه شهناز در دبی و اثر دیگر کنسرتی در لندن می‌باشد که به صورت رسمی توسط بی‌بی‌سی پخش شد.

مجید درخشانی (سرپرست گروه شهناز)، این دو کنسرت را از موفق‌ترین کنسرت‌های این گروه می‌داند که در آن بسیاری از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

محمدرضا شجریان آلبوم صوتی مرغ خوش‌خوان و آلبوم تصویری کنسرت محمدرضا شجریان و گروه شهناز در دبی که مربوط به همکاری او با گروه شهناز بود را در اوایل دههٔ ۹۰ منتشر کرد.

پس از آن، به صورت موقت با برادران پورناظری (تهمورس پورناظری و سهراب پورناظری) همکاری کرد که حاصل آن آلبوم رنگ‌های تعالی می‌باشد.

البته این اثر به صورت رسمی منتشر نشده، بلکه بر روی اینترنت پخش شده است.

محمدرضا شجریان بعد از آن همکاری با برادران پورناظری را قطع کرد و در سال ۱۳۹۳ یک بار دیگر به همراه گروه شهناز و با حضور سعید فرج‌پوری یک تور کنسرت جهانی بر‌گزار می‌کند.

بیش تر آوازها و تصنیف‌های اجرا شده توسط محمدرضا شجریان گزیده‌ای بوده از سروده‌های شاعران بزرگ ایران چون سعدی، حافظ، مولوی، باباطاهر، خیام، عطار و برخی تصنیف‌های قدیمی با مضامین عاشقانه و اجتماعی.

وی هم چنین، در برخی کنسرت‌ها و کارهای جدیدتر خود از «شعر نو» شاعرانی چون فریدون مشیری، نیما یوشیج، سهراب سپهری، شفیعی کدکنی، مهدی اخوان‌ثالث و هوشنگ ابتهاج استفاده کرده‌است.

از جمله کارهای مشترک او گزیده‌ای است از رباعیات خیام با صدای شجریان و رباعی‌خوانی احمد شاملو.

همچنین، وی تعدادی از دعاهای قرآنی را در اثر مشهور به دعای ربّنا خوانده‌است که در هنگام افطارهای ماه رمضان از صدا و سیمای ایران پخش می‌شد.

همچنین بعد از درگذشت پدرش که از اساتید و قاریان مشهور قرآن در مشهد بود برخی از تلاوت‌های قرآن خود را با عنوان به یاد پدر در دو سی دی مجزا (به یاد پدر ۱ و به یاد پدر ۲) منتشر کرد.[

قدردانی و جوایز

• جوایز یونسکو و گرمی

در سال ۱۳۷۸ موفق به دریافت جایزه پیکاسو و دیپلم افتخار از طرف سازمان یونسکو در پاریس شد.

این جایزه هر پنج سال به هنرمندی که برای شناساندن فرهنگ و هنر کشورش می‌کوشد اهدا می‌شود.

پیش از وی، این جایزه را نصرت فاتح‌علی‌خان خواننده قوالی از پاکستان دریافت کرده بود.

محمدرضا شجریان در سال ۲۰۰۶ نشان موتزارت را از سازمان یونسکو دریافت کردند.

محمدرضا شجریان ۲ سال به خاطر آلبوم‌های فریاد و بی تو به سر نمی‌شود، نامزد جایزه گرمی شد. جایزه گرمی معتبرترین جایزه موسیقی در آمریکا می‌باشد.

هر ساله ۵ کاست از بخش موسیقی کلاسیک برای نامزدی این جایزه معرفی می‌گردند.

• نشان شوالیه

نشان شوالیهٔ ملی لیاقت در آیینی رسمی، شامگاه دوم تیر ۱۳۹۳ (۲۳ ژوئن ۲۰۱۴) در سفارت فرانسه در تهران به شجریان اهدا شد.

در این آیین؛ شجریان نشان عالی وزارت فرهنگ و هنر دولت فرانسه را از برونو فوشه، سفیر فرانسه در تهران دریافت کرد و نامش در رتبه کسانی که این نشان را از دولت فرانسه دریافت کرده؛ ثبت شد.

در این آیین؛ کنار شجریان چهره‌هایی فرهنگی چون محمود دولت‌آبادی، جواد مجابی، محمد سریر، حمیدرضا نوربخش، عباس کیارستمی، لیلا حاتمی، سیمین بهبهانی و شاهرخ تویسرکانی حضور داشتند.

تا کنون از ایران محمود حسابی (بنیانگذار فیزیک و مهندسی نوین در ایران)، عباس کیارستمی (کارگردان سینما)، پری صابری (کارگردان تئاتر)، جلال ستاری (اسطوره‌شناس)، محمدعلی سپانلو (شاعر) و لیلا حاتمی (بازیگر سینما) و شهرام ناظری (دیگر خواننده مطرح موسیقی ایران) این نشان را دریافت کرده‌اند.

• تجلیل دانشگاه استنفورد

از محمدرضا شجریان به عنوان استاد آواز ایرانی در مراسم متعددی اجلال شده‌است از جمله در جمعه ۲۸ آبان ماه ۱۳۸۹ مراسمی با نام «سومین سال بزرگداشت ادب و هنر پارسی» در دانشگاه استنفورد آمریکا بر‌گزار شد که طی آن جایزه این بزرگداشت توسط بنیان‌گذار آن بیتا دریاباری که همسر سابق امید کردستانی یکی از مدیران ارشد شرکت گوگل است به محمدرضا شجریان استاد موسیقی ایرانی تعلق گرفت.

در این مراسم جایزه «بیتا» به محمدرضا شجریان که طی سالیان متمادی کنسرت‌های زیادی را در داخل ایران و کشورهای اروپایی، آمریکا و کانادا بر‌گزار کرده‌است به دلیل تلاش فراوانش برای حفظ و ترویج موسیقی ایران اهدا شد.

در این مراسم محمدرضا شجریان پس از دریافت جایزه پشت تریبون قرار گرفت و ضمن تشکر از دانشگاه استنفورد و بیتا دریاباری به سوالات جمع حاضر در سالن که بیشتر ایرانی بودند پاسخ داد.

لازم به گفتن است که این جایزه توسط بخش مطالعات ایرانی دانشگاه استنفورد آمریکا بنیان نهاده شده و در اولین سال برگزاری این مراسم، سیمین بهبهانی نویسنده و غزل‌سرای معاصر ایرانی این جایزه را دریافت کرده بود.

نوشته محمدرضا شجریان اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

از خراسون، دانشنامه خراسان بزرگ

محبت محبی
استاد
گروه آموزشی علوم و صنایع غذایی
دانشکده کشاورزی
دانشگاه فردوسی مشهد
پست الکترونیک: mohebbat2000 (at) yahoo (dot) com

گفتگو با استاد جوان گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی

ارسال شده در تاریخ : شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۵
گفتگو با استاد جوان گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی
روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد، به مناسبت بزرگداشت مقام زن، گفتگویی با دکتر محبت محبی، استاد جوان گروه علوم وصنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام داده است.

دکتر محبی دارای مدرک دکتری مهندسی علوم و صنایع غذایی (گرایش مهندسی) است که دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را در دانشگاه فردوسی مشهد گذرانده است و از سال ۱۳۸۶ عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد می باشد . وی موفق به احراز رتبه استادی در ۳۶ سالگی شده است. دکتر محبی علاوه بر فعالیت های آموزشی و راهنمایی و مشاوره بیش از ۴۰ دانشجو در مقاطع ارشد و دکتری، چاپ و پذیرش ۱۴۰ مقاله (۸۰ مقاله ISI و ۶۰ مقاله علمی- پژوهشی)، ۱۳۰ مقاله ارایه شده در همایش های داخلی و خارجی، اجرا و همکاری در ۱۵ طرح پژوهشی، ۵ مورد ترجمه، تدوین و ویراستاری کتاب را در پیشینه فعالیت های پژوهشی خود دارد. همچنین پایان نامه ارشد وی در جشنواره فردوسی و رساله دکتری وی نیز در دوازدهمین دوره پایان نامه سال دانشجویی در سال ۸۷ به عنوان اثر برگزیده انتخاب شده است.

دکتر محبی یکی از دلایل اصلی انتخاب رشته علوم و صنایع غذایی را، پتانسیل پژوهش در حوزه های مختلف مرتبط با صنعت غذا دانست و افزود: “از آنجایی که ذات پژوهش بر خلاقیت استوار است و هر آفرینشی سرشار از پویایی است، طی این مسیر با وجود ناهمواری های مقطعی همواره برایم جذاب و انرژی بخش بوده است.”

وی در مورد اختراع خود با عنوان “دهان مصنوعی با قابلیت تشخیص عطر و طعم» اظهار داشت: “این دستگاه در راستای پژوهش‌های اخیر اینجانب و در جهت مدل‌سازی و شبیه‌سازی پدیده‌ ادراک طعم و توسعه محصولات چند طعمی ساخته شد. در حال حاضر ادراک طعم از بحث‌های علمی جذاب جهان و نقطه‌ی تلاقی شاخه‌های مختلف علمی نظیر مهندسی، شیمی، فیزیک، پزشکی و روانشناسی است و امیدواریم در آینده‌ای نزدیک موفق به ثبت اختراع جهانی در این حوزه شویم.”

از دکتر محبی در مورد مهمترین عوامل مؤثر در پیشرفتشان پرسیدیم .این استاد دانشکده کشاورزی نقش خانواده را درپیشرفت حرفه‌ای و اجتماعی خود بسیار متمایز و اثر گذار دانست و افزود: “ضمن اینکه یکی از پارامترهای مهم در طی مسیر مناسب، شناخت استعدادها و فراهم آوردن بستر مناسب برای رشد آن‌هاست که از این حیث نیز بسیار مدیون خانواده عزیزم هستم، خانواده‌ی بزرگ دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده‌ کشاورزی و گروه علوم و صنایع غذایی – باوجود محدودیت‌ها و کمبودهایی که همه‌ی ما به آن‌ها واقف هستیم- در مسیر تحقق اهداف آموزشی و پژوهشی اینجانب تأثیر بسیار زیادی داشته‌اند و از همه‌ی اعضای این خانواده و به‌ویژه دانشجویانِ خوبی که سرمایه‌ اصلی هر دانشگاه هستند و با انگیزه و تلاش، ترسیم افق‌های روشن را میسر می‌سازند، سپاسگزارم. وی همچنین تمرکز و انگیزش درونی را از ویژگی های شخصی موثر در موفقیت خود دانست.”

دکتر محبی تنها به فعالیت های تخصصی علمی بسنده نکرده بلکه در زمینه هنری نیز موفق بوده است. این عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی فعالیت های فرهنگی- هنری را از دغدغه های اصلی خود برشمرد و اظهار داشت : “در سال‌های گذشته در جشنواره های متعدد فیلم‌نامه‌نویسی برگزیده‌شده‌ام و در حال حاضر، تمرکز اصلی‌ام در هنر، توسعه‌ی عکس – متن (در زمینهٔ پژوهش و تولید اثر) است. این حوزه‌ی کمتر شناخته شده، در واقع گفتمان ادبیات و عکاسی است. کتاب اینجانب در این حوزه ی بین هنری، سال گذشته از سوی وزارت ارشاد به عنوان اثر برگزیده ی نویسندگان جوان کشورشناخته شد.”

وی در تعریف موفقیت گفت : “موفقیت تعاریف متعددی را به ذهن متبادر می سازد. از نظر من موفقیت، شدن است و نه داشتن یا بودن، چرا که تقلیل موفقیت به مفاهیمی ازاین‌دست باعث رکود می‌شود که با هویت تکامل خواه انسان همخوانی ندارد؛ به عبارتی طی طریق است که موفقیت را می‌سازد و این طریق و انتخاب آن ماحصل جهان‌بینی، تأمل و تدبر هر فرد است.”

وی درخصوص دورنمای موفقیت حرفه ای برای خود اظهار داشت: ” در حال حاضر، گام‌های بعدی مسیر حرفه‌ای که در آن هستم، توسعه‌ی ارتباطات بیشتر علمی بین‌المللی است.”

دکتر محبی در پایان سخنانش به تجربه حضور بیش از بیست‌ساله‌ خود در دانشگاه فردوسی مشهد، به‌عنوان دانشجو و عضو هیأت علمی اشاره کرد و گفت :” به‌رغم محدودیت‌های قابل‌درک در حوزه‌ی سخت‌افزاری، تجربه‌ حضور در خانواده‌ای پویا است که فرصتِ رشد را برای همه‌ی اعضایش فراهم می‌آورد. امیدوارم همه‌ ما اعضای خانواده دانشگاه فردوسی مشهد نیز، هر یک در جایگاه خود، به توسعه‌ی مرزهای دانش و فراتر از آن، معرفت، همت بورزیم.”

.

پیوندها

طعم گیلاس – عباس کیارستمی از این‌گونه بودن … ۸۵/۰۲/۱۵
تله تئاتر زمستان ۶۶ موقعیتی خطیر ترس و دلهره میان بودن و نبودن ۸۵/۰۲/۲۰
باغ فردوس؛ پنج بعد از ظهر عاشقانه‌ای آرام در گذاز از بحران ۸۵/۰۳/۲۶
کشتن مرغ مقلد To Kill : اسطوره های نمی میرند ۸۵/۰۴/۹
ازدواج به سبک ایرانی : فیلم فارسی نوین ۸۵/۰۴/۲۰
محبت محبی : یک کمدی رمانتیک شاخص در تاریخ سینما / تعطیلات رومی Roman Holiday 85/06/2
بمان : در عصر قاطعیت تردید…. ۸۵/۰۷/۱۰
محمد یعقوبی : من در نوشتن، رئالیسم را می پسندم ۸۵/۰۷/۲۶
“خون بازی” از نگاهی نو ۸۵/۱۱/۲۸
افسانه ۱۹۰۰ : تورناتوره می‌تواند ۸۶/۰۱/۳۰
فوتبال در سینمای ایران: از مسافر تا آفساید ۸۶/۰۵/۲۱
زندگی، زندگی است : نگاهی به فیلم‌نامه دوشیزه سان شاین کوچک ۸۶/۱۱/۲۳
ورای یک شک – سایه یک شک Shadow of Doubt آلفرد هیچکاک ۸۷/۰۵/۱۸
آتش بس : شخصیت‌های کاریکاتورگونه و غلو شده ۸۷/۰۶/۴
نگاهی به فیلم “وقتی همه خوابیم” : چه کسی در خواب است؟ ۸۷/۱۱/۱۶
شبانه روز : عشقها و آدمها ۸۷/۱۱/۱۸
نگاهی به فیلم عیار ۱۴ پرویز شهبازی ۸۷/۱۱/۱۸
صندلی خالی : زندگی، مرگ، عدم قطعیت و کات ۸۷/۱۱/۱۹
زادبوم : ترانه‌ای نوستالژیک برای زادبوم ۸۷/۱۱/۲۰
پستچی سه بار در نمی زند : پستچی چه هنگام در می زند؟ ۸۷/۱۱/۲۷
بی پولی – حمید نعمت الله زندگی با “بی پولی” جریان دارد … ۸۷/۱۲/۲
هفت و پنج دقیقه ساعت‌های ایرانی ۸۸/۰۲/۲۱
جدایی نادر از سیمین جدایی نه چندان غیر معمول نادر و سیمین ۸۹/۱۱/۲۳
روز روشن – حسین شهابی یادداشت های جشنواره ای -۱- ۹۱/۱۱/۱۶
برف و خاکستر – روح الله سهرابی یادداشت های جشنواره ای -۲- ۹۱/۱۱/۱۸
سر به مهر – هادی مقدم دوست یادداشت های جشنواره ای -۳- ۹۱/۱۱/۲۰

نوشته محبت محبی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

تاریخ ارسال: ۸۹/۱۱/۲۳
منبع: سایت آگاه فیلم

• محبت محبی:

جدایی نه چندان غیر معمول نادر و سیمین

نادر و سیمین بالاخره جدا می شوند. ترمه مشخص نیست چه تصمیمی می گیرد. در میانه دو دادگاه سقط کودکی اتفاق می افتد و باز هم تم اشنا و تکراری اصغر فرهادی در مورد اخلاق و قضاوت، این بار دقیقا از منظر قاضی و در محکمه.

فرهادی با آثارش آن قدر بزرگ شده است که به سادگی نمی توان فیلمی مثل جدایی نادر از سیمین را از او پذیرفت. فیلمی که ملودرام است- ملودرام فارغ از بار منفی ژورنالیستی منتسب به آن- اما بازی های پایان بندی فرهادی سعی دارد آنرا از ورطه سطحی گرایی نجات دهد و درست است که این قضیه اتفاق می افتد اما احساس مخاطب درگیر نمی شود و هیچ یک از شخصیت ها همذات پنداری را بر نمی انگیزند. پس فیلم با خروج از سینما برای مخاطب تمام می شود و این اصلا در شان فرهادی نیست.

یک اشتباه بزرگ فرهادی، تقابل دو طبقه متوسط و پایین جامعه و بیش از ان اعتقادات این طبقه است. تاکید بر قسم خوردن و دست گذاشتن روی قرآن و شعار اینکه اعتقادات به طبقه خاصی تعلق ندارد که گویا حرف نگارنده است که از زبان نادر گفته می شود. به خاطر بیاورید سکانس حضور صابر ابر در درباره الی و نماز خواندن او را. گویا فرهادی ناخواسته ایدئولوژیک می بیند و خود در مسند قضاوت اگرچه کمرنگ می نشیند و این با ذات انچه در پی آن است، تضاد دارد.

فرض کنید که این فیلم نامه رویکردی مینیمال داشت و فقط به جدایی نادر از سیمین می پرداخت، بی هیچ ضربه گل درشتی، آن وقت بداعت کار بیشتر نمی شد؟ جدایی نادر از سیمین اگر کارگردانی فرهادی نبود، اگر در مفهوم آمریکایی کارگردانی را دکوپاژ بنامیم و کمی بیش ازآن، انتخاب عوامل، می توانست به سادگی تا حد تله های این روزها تنزل کند و مسلما تجربه و دانش فرهادی فیلم را از این وادی می رهاند.

پیمان معادی اگرچه گاهی زیادی از دست، چشم و ابروهایش بازی می گیرد، اما در سکانس هایی مثل بازسازی صحنه افتادن راضیه، بازی خوبی دارد. لیلا حاتمی معمولی است و ساره بیات در مواردی البته به اقتضای نقش گل درشت و سارینا فرهادی، در لحظاتی خوب است و گاهی چنین نیست و شهاب حسینی اگر آن خود زنی های پررنگ را نداشت، اصلا دیده نمی شد- نه در معنای مثبت آن- و چقدر شبیه کاراکتر فیلم در فیلم سوپر استار بود!

به این ترتیب و در نگاهی اجمالی، جدایی نادر از سیمین انتظارها را از فرهادی برآورده نمی کند. شاید اگر کارگردان دیگری پشت این اثر بود، راحت تر می توانستیم با آن کنار بیاییم!

صحنه ای تاثیر گذار از پشت صحنه فیلم جدایی نادر از سیمین

نوشته جدایی نه چندان غیر معمول نادر و سیمین اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

در گذشت: ۱۵ آذر ۱۳۷۵ تهران.

نام اصلی: عباس‌علی حاتمی.

حرفه: فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان.
همسر زری خوشکام/ زهرا حاتمی و پدر لیلا حاتمی (بازیگران سینما).

فارغ‌التحصیل کارگردانی سینما از دانشکده‌ی هنرهای دراماتیک.
فعالیت با نوشتن نمایش‌نامه و فیلم‌نامه برای فیلم‌های کوتاه (۱۳۴۴).
استخدام در تلویزیون ملی ایران (۱۳۴۵).
سازنده‌ی فیلم‌های تبلیغاتی.
شروع فعالیت در سینما با نوشتن فیلم‌نامه و کارگردانی فیلم حسن‌کچل (۱۳۴۹).

عمده‌ی نمایش‌ها و فیلم‌های کوتاه:

دیب/ دیو، خاتون خورشیدباف یا دختر نارنج و ترنج، چهل‌گیس، خاتون و شهر آفتاب و مهتاب، قصه‌ی حریر و مرد ماهی‌گیر، آدم و حوا یا برج زهرمار، حسن‌کچل و حماسه‌ی عشقی شب جمعه.

عمده‌ی فیلم‌ها، نمایش‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی:

خاتون و شهر آفتاب و مهتاب (نویسنده)، جنگل آشپزی، مثنوی معنوی، سلطان صاحبقران و هزاردستان.

علی حاتمیفیلم‌شناسی:

۱۳۴۹؛ حسن‌کچل+ سرودن اشعار، طوقی+ طراح صحنه و لباس٫

۱۳۵۰؛ باباشمل.

۱۳۵۱؛ خواستگار، ستارخان،‌ قلندر.

۱۳۵۶؛ سوته‌دلان.

۱۳۶۰؛ حاجی‌واشنگتن+ تهیه‌کننده و مجری طرح.

۱۳۶۲؛ کمال‌الملک+ طراح صحنه و لباس٫

۱۳۶۷؛ جعفرخان از فرنگ برگشته.

۱۳۶۸؛ مادر+ طراح صحنه و لباس و تهیه‌کننده.

۱۳۷۵؛ تختی (ناتمام).

۱۳۷۷؛ کمیته‌ی مجازات+ طراح صحنه و لباس و طراح هنری.

۱۳۷۸؛ طهران روزگار نو+ طراح هنری.

*

*
جهت دانلود مستیقم بسته صوتی
نخستین قسمت از “هزار دستان” کلید دریافت را کلیک کنید.
دریافت

یکی از زیباترین سکانس های سریال “هزاردستان”
[http://www.aparat.com/v/sIfe2]

نوشته درباره علی حاتمی خالق هزار دستان اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.