هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

فیلم‌خانه «شاهکارهای سینمایی» Cinematic masterpiece's

مدن 11:51»

آموزش آنلاین, استانداری خراسان رضوی, امام رضا, تئاتر, تیمور علی عسگری, تیمور علی‌عسگری, حرم مطهر امام رضا, حسین مسگرانی, حکیم ابوالقاسم فردوسی, خراسان رضوی, سعید رضادوست, سوسن محمدزاده, سینما, شبکه آموزش مجازی سینما, غلامحسین مظفری, فردوسی, فیلم, فیلم سینمایی, کارگردان, مجید سیف العلمایی, مریم جعفرزاده, مشاور استاندار, مشهد, مهدی آب بر, هوش مصنوعی

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته استاندار خراسان رضوی در جمع سینماگران استان | خراسان رضوی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

مصاحبه «مجید سیف العلمایی» با «حسین باغیاری»

«مدت 02:47»

مصاحبه «ابوالفضل عطار» با «حسین باغیاری»

«مدت 02:00»

حسین باغیاری، عکاس سینما و تلویزیون، در آثاری همچون سریال تلویزیونی «روایت عشق» فعالیت داشته است.

مصاحبه «ابوالفضل عطار» با «حسین باغیاری»

«مدت 02:00»

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

مقابل دوربین

«مدت 00:30»

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته «حسین باغیاری» آسمانی شد! اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

دموی «فیلم مستند» با «مهدی آب‌بر» (مستندساز) (لایو)

«مدت ۰2:58»

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته معرفی فیلم مستند با مهدی آب‌بر (مستندساز) (لایو) اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

«سینما، از بیننده تا خالق | سینما در هفت اپیزود»

«مدت 08:05»

تبریز, خراسان, رضا حیدرنژاد, رضا کمال علوی, رضا وثوقی, سینمای جوان, فرهنگ و هنر, کانو پرورش فکری, مشهد, مهدی آب بر

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته رضا حیدرنژاد اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

محصولات و دوره‌های آموزشی آنلاین:

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته مهدی آب بر اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

“تردید”، همراهی مناسب با مخاطب

گاه در تاریخ علم و صنعت و هنر اتفاق افتاده است که شاگرد از استاد پیشی می‌گیرد. یکی از این نمونه‌ها “واروژ کریم مسیحی” است که اگر اشتباه نکنم ایشان دستیار کارگردان خوب سینمای ایران “بهرام بیضایی” بودند. “واروژ کریم مسیحی” با ساخت فیلم “پرده‌ی آخر” نشان داد که فیلم‌سازی است که در نوعی از ژانر حادثه کار می‌کند. در این فیلم سراغ فضاهای قدیمی و قاجاری زمان پهلوی رفته بود و در آن ژانر کارش موفق بود با بازی‌های بسیار درخشان. و همان جا هم نشان داد که این فیلم‌ساز آدم فهیمی است، ضمن اینکه کیفیت برایش مهم است نه کمیت.

فیلم “تردید” فیلم بسیار خوش ساخت و با تکنیکی است و نسبت به فیلم “وقتی همه خوابیم” از دو نظر بهتر بود. یکی به خاطر خط روایی، که خط روایی بسیار خوبی داشت. یعنی شما از اول که فیلم را می‌دیدی تا آخر، مخاطب محور بود و مخاطب گیج نمی‌شد و با کات‌های بی‌خودی سرگشته نمی‌شد و می‌توانست به‌راحتی دنبال موضوع را بگیرد و یکی هم از لحاظ تکنیک، که نسبت به فیلم “بیضایی” واقعا خوش ساخت‌تر بود و حتی فیلم‌برداری‌اش هم از کار “بیضایی” و از فیلم‌های جشنواره که تا این‌جا دیدیم خیلی بهتر بود. “کریم مسیحی” بسیار حساب شده کار کرده است. البته این‌ها دلیل نمی‌شود که بگوییم فیلم خیلی برجسته است، اما نسبت به فیلم‌هایی که تا اینجا دیدیم چند سروگردن بالاتر بود و احتمالا جزو فیلم‌هایی است که باید جایزه هم بگیرد. بعضی موارد مثل تصویربرداری و بازی خوب “ترانه علیدوستی”. اما به‌طور کلی ـ حداقل در فیلم‌هایی که من در جشنواره دیدم ­- ظاهرا سینمای ایران به‌طرف ژانرهای وحشت و پلیسی بیشترین رویکرد را دارد، چون در این ژانر، هم تعلیق‌های خوبی می‌شود خلق کرد و هم بعضی وقت‌ها از هنرهای فیلم‌نامه‌نویسی استفاده کرد و بی‌هنری‌های بخش ادبی فیلم‌نامه‌نویسی را یک جوری پوشش داد. چون این فیلم‌های حادثه‌ای که ساخته می‌شود بخش ادبی ندارد. مثل کارهای “آگاتا کریستی” و “آلفرد هیچکاک” که خودش تبدیل به ادبیات سینما می‌شود. فیلم‌هایی که در سینمای ایران ساخته می‌شود اصولا این نیست،‌ ولی فیلم‌های حادثه‌ای مخاطب محوری خیلی خوبی دارد و بیننده را جذب سینما می‌کند. کمااین که من اولین بار است که می‌دیدم در سالن سینما افریقا دو سالن بالا و پایین نه تنها اینکه جا نداشتند، بلکه یک عده هم روی سکوها و پله‌ها نشسته بودند.

“واروژ کریم مسیحی” نسبت به خیلی از کارگردان‌ها شناخته شده نیست. اما استقبال از این فیلم نشان می‌دهد که کار به شدت خوش ساخت است و مخاطب را جذب می‌کند. نکته‌ای که خیلی در این کار جالب بود استفاده‌ی ایشان از “هملت” بود. که هملت را ایرانیزه کرده بود و چه‌قدر هم مناسب این اقتباس انجام گرفته بود. به طوری که اول متوجه نشدیم که چه اتفاقی افتاده است، اما دفعه‌ی اول که در فیلم بحث “هملت” پیش آمد،‌ فهمیدیم که این یک اقتباس خوب و ادبی است. ولی با تمام این حرف‌ها این مطلقا به این معنا نیست که ایشان یک سینمای حادثه‌ای را خلق کرده که حالا سبقه‌ی ادبی هم دارد، نه. این نیست یعنی آمده یک کار ادبی را خوب اقتباس کرده است، ایرانیزه کرده و به نمایش گذاشته است.

فیلم باورپذیر است. ضمن اینکه نوع اقتباسی که کرده گرته‌برداری است و به‌طور مستقیم نیامده این را پیاده کند. “هملت” را در ماجرایی دارد مطرح می‌کند و خوب هم مطرح می‌کند. مهم این است که با هوشیاری خیلی بالایی دارد این کار را انجام می‌دهد و فریب متن سنگین “هملت” را نمی‌خورد. اصل داستان، پیرنگ را می‌گیرد و در فیلم خودش خیلی خوب پیاده می‌کند. این جور اقتباس‌ها اگر با این هوشیاری انجام بگیرد خیلی خوب است. ولی اقتباس‌های دیگر هم داشته‌ایم در خود سینما، ‌فیلم از فیلم. که شما می‌بینید اصلا کار خوبی از کار در نیامده است. بعضا در آمده است. اما به طور کلی چون نویسنده و کارگردان آن فرهنگ اصلی را نمی‌شناخته است، طبیعتا آمده این را با یک سری تغییرات جزیی کپی کرده است و نتیجه این است که اصل فیلم به بیننده چسبیده و پرفروش هم بوده، اما کپی آن نه. “واروژ کریم مسیحی” به نظر من شاید یکی از موفق‌ترین کارگردان‌های ما در این قضیه باشد. فیلم دیگری که شاید خیلی خوب اقتباس کرده بود “آژانس شیشه‌ای” بود که از روی “بعد از ظهر نحس” یا “بعد از ظهر سگی” اقتباس کرده بود که آن هم خیلی خوب شده بود. که در آنجا “آل پاچینو” و در اینجا “پرویز پرستویی” بازی خیلی خوب و سطح بالایی را ارائه می‌دهند.

• تاریخ ارسال: ۴ شهریور ۱۳۸۸
• منبع: سایت آگاه فیلم

نوشته همراهی مناسب با مخاطب اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نویسنده و کارگردان: استوارت تاوزند
موسیقی: نیل داوید ج.
مدیر فیلم‌برداری: بری آکروید
تدوین: فرناندو ویله‌نا
‏طراح صحنه: کریس آگست
بازیگران: مارتین هندرسون، میشله رودریگز، چارلیز ترون، وودی ‏هارلسون، آندره بنجامین، کانی نیلسون، ری لیوتا، چانینگ تاتوم، ‏جنیفر کارپنتر، ایوانا میلیشیه ویچ، جاشوا جکسون، راده سربدژیا.
محصول ۲۰۰۷ آمریکا، آلمان، کانادا

جوایز: نامزد جایزه بهترین فیلم‌نامه از مراسم سینما و تلویزیون ایرلند
نامزد جایزه ‏بهترین طراحی لباس، بهترین فیلم، بهترین طراحی صحنه از مراسم لئو

خلاصه داستان فیلم: سال ۱۹۹۹٫ هزاران فعال اجتماعی در سیاتل گرد آمده‌اند تا در برابر ساختمان محل تشکیل کنفرانس پنج روزه وزرای ‏کشورهای عضو سازمان تجارت جهانی دست به تظاهرات بزنند. در میان آنها جنگو، سام، لو و جی قرار دارند که از ‏سازمان دهندگان اصلی این تظاهرات به‌شمار می‌روند. هر کدام از آنها مشکلات شخصی خودشان را نیز دارند و باید ‏با آن دست و پنجه نرم کنند. ولی تظاهرات مسالمت جویانه‌ی آنها به خشونت کشیده و تبدیل به یک شورش تمام عیار می‌‏شود. این کار سبب می‌شود تا شهردار بر خلاف میل خود اعلام وضعیت اضطراری کرده و از گارد ملی برای برقراری ‏نظم کمک بگیرد. تمام نیروهای پلیس به خیابانها فرستاده می‌شوند و در میان آنها “دیل” به چشم می‌خورد که همسرش ‏باردارش “الا” در اولین روز تظاهرات بر اثر ضربه باتوم یکی از همکارانش، فرزندشان را سقط کرده است. با وجود به ‏خشونت کشیده شدن تظاهرات، پیام معترضین به داخل کنفرانس راه یافته و در درون و بیرون موافقانی پیدا می‌کند. از ‏جمله دکتر” ماریج” که نگران سرنوشت انسان‌های کشور فقیر است و “جین”، گزارشگر تلویزیون که با وجود مخالفت و ‏روشهای ناپسند اربابان رسانه‌ای خود را صمیمانه مجبور به همراهی با تظاهر کنندگان می‌بیند…‏

جلسه ۱۳۱ کانون تحلیل‌گران سینما ۸۸/۰۲/۳۰ آگاه فیلم

کارشناسان: مهدی آب‌بر، دانوش یزدان‌پناه

نوشته کانون ۱۳۱ : نبرد در سیاتل Battle in Seattle استوارت تاوزند اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

مستندساز، سند هویت ملی هر کشوری است

• تاریخچه‌ی کوتاهی از فعالیت‌های سینمایی و هنری خود بگویید.

۳۶ سال است که دنیای پیرامون خود را به تصویر می‌کشم ضمن این‌که به‌طور غیرحرفه‌ای به روزنامه‌نگاری مشغولم. شش سال مربی فیلم‌سازی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان خراسان. شش سال عکاس بنیاد پژوهش‌های اسلامی. یک سال مدیر تولید تلویزیون زاهدان، به‌علاوه ساخت چندین مجموعه‌ی تلویزیونی و مستند را در کارنامه‌ی کاری‌ام دارم.

• در حال حاضر مشغول به چه کاری هستید؟

مشغول تولید مستند ویژه‌ای درباره‌ی بخش طرقبه هستم، با تمام جزئیات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی، منابع طبیعی، جاده، دامداری، کشاورزی و به‌طور کلی هر چیزی که شاکله یک روستا است. این پروژه را در ۴۰ روستای طرقبه پیاده کرده‌ام.

• اولین گام را به دنیای تصویر چه زمانی برداشتید؟

از ۷ سالگی برای مجله‌ی دختران و پسران و کیهان بچه‌ها مطلب می‌فرستادم. اما در کلاس سوم ابتدایی که قرار شد در انشایی محیط زندگی خود را توصیف کنم با یک ابتکار به‌وسیله‌ی ۱۶ قطعه عکس، یک فتورمان ساختم و این اولین گامم شد.

• فیلم مستند چه جایگاهی در دنیای امروز دارد؟

در واقع فیلم مستند، سند هویت ملی هر کشوری است. خوب یا بد بودن آن مهم نیست، بلکه تصویری که ثبت می‌شود سند ملی است و مانند سنگ‌نوشته‌ها در آینده نشان‌دهنده‌ی آداب و رسوم و فرهنگ اقوام گذشته است.

• به‌نظر شما فیلم‌های داستانی و به‌ویژه سریال‌های تلویزیونی، چه تأثیری بر فرهنگ عامه می‌تواند داشته باشد؟

فیلم‌های داستانی و به‌ویژه سریال‌های تلویزیونی، تأثیر عمیقی در تغییر یک فرهنگ دارند. آن‌هم در این جهت که فرهنگ مردم را یک‌دست و شعاری می‌کنند و گاهی تأثیراتی سطحی و غلط می‌گذارند و البته علت آن نیز این است که خود تولیدکنندگان این فیلم‌ها با اعتقاد کامل آن‌ها را نمی‌سازند. چون زمانی‌که خود فرد چیزی را باور داشته باشد مخاطب او نیز آن‌را قبول می‌کند در غیر این‌صورت نه. متأسفانه امروزه فیلم‌های داستانی به‌شکل فله‌ای ساخته می‌شود و به‌جای کمک به فرهنگ و فرهنگ‌سازی درست، به آن لطمه می‌زند. در صورتی که فیلم مستند هیچ‌گاه چنین عمل نمی‌کند بلکه سعی دارد حقایق زندگی را به شکلی هنرمندانه به نمایش بگذارد.

• آیا فیلم‌های داستانی می‌تواند آفتی برای سینمای مستند باشد؟

خیر. ولی می‌تواند آفتی برای فرهنگ مردمی باشد. ازطرفی مردم علاقه‌ی بیشتری به فیلم‌های مستند از ناشناخته ها دارند چون حقایق را بر داستان‌های ساختگی ترجیح می‌دهند.

• عکاسی چه نقشی در سینما و به‌ویژه فیلم مستند دارد؟

درون‌مایه‌ی اصلی سینمای مستند عکاسی است و یک مستندساز، شخصاً باید عکاس باشد. یک فیلم‌ساز زمانی‌که عکاسی را می‌شناسد می‌تواند از منظرهای متفاوت به موضوع بنگرد. و دیگر این‌که عکاسی مستند هم نقش مهمی در میان سایر هنرها دارد چون موضوع را آن‌گونه که هست بدون ایجاد هیچ تغییری ثبت می‌کند.

• مستندسازی در خراسان چه جایگاهی دارد؟

خوشبختانه در سال‌های اخیر در جشنواره‌هایی که در خراسان و ایران برگزار شده، فیلم مستند، سهم خوبی را داشته است اما مشکل اصلی، سازمان‌های متولی فرهنگ در خراسان و ایران هستند. چون هنوز متوجه نقش مستند نشده‌اند و عده‌ای هم تصور می‌کنند که مستند به کار آن‌ها لطمه می‌زند و مانع رشد آن می‌شوند. ولی درهرحال خراسان با آن‌همه وسعت، قدمت و غنایی که دارد اگر هزار مستندساز در این استان مشغول ساختن فیلم‌های مستند شوند ظرف ده سال هم نمی‌توانند این غنا را به تصویر بکشند. به‌عنوان مثال تاکنون چند فیلم در مورد حرم امام رضا (ع) این سرمایه‌ی ارزشمند دینی ایران ساخته شده است و در اختیار مردم قرار گرفته است اما هنوز ابعاد وسیع و عمیق معماری، کاشی کاری و رفتارهای احساسی مردم در این بارگاه به طور کامل به تصویر در نیامده است،آخرین کلام این که تا توجه واقعی به مستندسازی در خراسان توسط مسئولین اتفاق بیافتد ۱۵ سال طول می‌کشد وبا این سرعتی که میراث فرهنگی ما تخریب می شود و فرهنگها به نحوی باور نکردنی در رفتار و عقاید مردم تغییر می کند، خیلی چیزها از دست ­می رود که جبران ناپذیر خواهد بود.

• تاریخ ارسال: ۸۵/۰۵/۰۴
• منبع: سایت آگاه فیلم

نوشته مستندساز، سند هویت ملی هر کشوری است اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

رقصی چنین میانه میدانم آرزوست

قهرمان Hero

• کارگران: ژانگ ییمو
• بازیگران: جت لی، ژانگ زی‌یی، مگی چنگ، دومینگ چن
• مدیر فیلم‌برداری: کریستوفر دویل
• موسیقی: دون تان
• تدوین: آنگی لام
• محصول ۲۰۰۴ ژاپن

قهرمان، فیلم عجیبی است. ژانگ ییمو با استفاده‌ی گسترده از دستمالی‌شده‌ترین موضوعات چند دهه‌ی اخیر در سینما، مثل شمشیرزنی چینی و هنگ‌کنگی و رفتارهای قهرمانانه‌ی کابوهای اصیل سینمای وسترن و نیز با نگاهی فرم‌گرایانه به انیمیشن مشهور فوتبالیست‌های ژاپنی، دست به کاری سترگ می‌زند و نشان می‌دهد که رویکردی نو به موضوعات کهن، گاه شگفتی می‌آفریند.

شایع می‌شود که سه شمشیرزن حرفه‌ای که دشمن حکومت‌اند به دست شمشیرزنی به اسم «بی‌نام» کشته می‌شوند و به این مناسبت شاه «گین» به او اجازه می‌دهد که تا صدقدمی وی پیش آید. بی‌نام برای پادشاه هربار روایت جداگانه‌ای از نحوه‌ی مبارزه و مرگ آسمان بلند، شکسته شمشیر و برف پران برای پادشاه تعریف می‌کند و در هر روایت به او نزدیک‌تر می‌شود تا جایی که فقط ده قدم با او فاصله دارد. اما پادشاه روایات او را نمی‌پذیرد و جویای حقیقت می‌شود. بی‌نام به‌دنبال قتل پادشاه است و در فاصله ده قدمی او قادر به هر کاری است. اما عاقبت با تفکر روی نظریه‌ی شکسته شمشیر ، که گفته است علت مخالفت او با مرگ پادشاه ایجاد وحدت کشور است، پادشاه را نمی‌کشد و خود به اختیار در مقابل تیرهای مرگبار قرار می‌گیرد و … این شاید یک داستان ساده باشد. اما سه نکته‌ی مهم را در این مقال کوتاه درباره‌ی فیلم می‌توان به اشاره گفت و گذشت؛ نخست، بافت داستانی فیلم است. بیننده تا آخرین لحظات به‌نحوی نفس‌گیر به‌دنبال روایت‌های گوناگون مرگ سه شمشیرزن دشمن است و در پایان با شرایط کاملاَ متفاوت و شوک دهنده‌ای روبه‌رو می‌شود. در واقع قدرت تعلیق اثر بسیار بالاست و از منطق صحیح داستانی پیروی می‌کند. نکته‌ی دوم در مورد استفاده‌ی گسترده از تکنیک‌های رایانه‌ای برای خلق لحظاتی پرشتاب و غیرواقعگرایانه است. در فیلم‌های بسیاری، رایانه حضور قدرتمند خود را نشان می‌دهد و بیننده می‌داند که حرکات بازیگران ساخته و پرداخته‌ی تکنولوژی است. اما ژانگ ییمو با عجین‌کردن تکنیک و محتوا، به بینندگانش می‌قبولاند که حرکاتی چنین محیرالعقول، در واقع بسیار منطقی و قابل پذیرش است. ژانگ ییمو در این فیلم دو گرایش فراواقع‌گرایانه و واقع‌گرایانه (سوررئالیسم و رئالیسم) را در تکنیک و محتوا چنان در هم می‌پیچاند که بیننده راهی به‌جز قبول این فرآیند به‌عنوان واقعیتی در حال اتفاق و انجام ندارد. اما نکته‌ی سوم و کار برجسته‌ی ژانگ ییمو استفاده از مظهر قدرت و بی‌رحمی به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به عرفان است.چرخش‌های شمشیرزنان هنگام نبرد شباهتی اعجاب‌آور به رقص در اویش ما دارد و همان حس را به بیننده القا می‌کند.کما اینکه صدای آنها هنگام درگیری و فرار،دقیقاٌ همان تک صداهای ویژه‌ای است که در اویش هنگام سماع از حلقوم خود بیرون می‌دهند. آیا شباهتی بین حرکات دراویش ایرانی و چینی وجود داشته است؟و یا اینکه ژانگ ییمو این شیوه را از دراویش ایرانی فرا گرفته است؟ در این‌جا از شمشیر و حرکات سریع و اعجاب‌آور آن نه برای کشتن بشریت که برای رسیدن به حقیقتی دشوار و سهل استفاده می‌شود: هر انسانی حق حیات دارد. بازیگران با شمشیر چنان رفتار می‌کنند که با قلم و شیوه‌های به‌کار بردن شمشیر را چنان آموزش می‌دهند که استاد خطاط، خوشنویسی را به شاگردان، یکی از قسمت‌های شاهکار فیلم نبرد بی‌نام و شکسته شمشیر روی آب رودخانه است. کاری کاملاَ فراواقع‌گرایانه. با استفاده از تصاویری ناب و اندیشه‌ای توانمند، شمشیر و آب یک معنا پیدا می‌کنند: حیات…

نکته فلسفی مهمی که در این فیلم وجود دارد بر خلاف تصور عام ، به روایت این فیلم جنگ با شمشیر یک جنگ رودررو و جوانمردانه است.ژانگ ییمو با تاکید بر تیرهایی که مثل سلاحهای عصر جدید به صورت انبوه از کمانها پرتاب می‌شوند در واقع می‌گوید این نبرد دورادور و وحشیانه است که دست انسان را برای شناخت دشمن خود می‌بندد.ییمو سربازان را همیشه مانند تانکهای عظیم الجثه ،یکدست ودر حال حرکت نشان می‌دهد.

یک نکته‌ی کوچک دیگر در این مقال الکن باقی است: فیلم قهرمان فیلمی اسطوره‌ای است که تاریخ شکل‌گیری چین متحد را با زبانی عرفانی بیان می‌کند. اما آیا این افسوس برای دارندگان هزاران سال فلسفه و عرفان و مثنوی و حافظ باقی نمی‌ماند که از تاریخ این سرزمین پرافتخار و مظلوم، به‌جز شاهان خودکامه و ستمگر و زنباره و دلقکان درباری و درباریان وطن‌ستیز و مردم بی حال و در حاشیه، اثر دیگری در هنرهای نمایشی در دست نیست؟

• تاریخ ارسال: یکشنبه ۱۵ آبان ۱۳۸۴
• منبع: سایت آگاه فیلم

نوشته رقصی چنین میانه میدانم آرزوست اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

• مهدی آب بر:

سفری دوباره برای دیدار یک غریبه

عکس یک غریبه

ساخته

مجید سیف العلمایی

سفری دوباره برای دیدار یک غریبه، غریبه‏‌ای که دیگر غریبه نیست و با همه‏‌ی معصومیتش در ما زندگی می‏‌کند.

سفر اول سفری است برای دیدن، و سفر دوم برای دوباره دیدن.

عکس یک غریبه اتفاقی ساده است؟ گرفتن و باز پس دادن.

به پیمانی بسته نشده وفادار ماندن؟ یا فراتر از اتفاقی ساده است و گستره‏‌ی آن طبیعت و تاریخ و فرهنگ و دین را در بر می ‏گیرد؟

م. باران

• تاریخ ارسال: ۸۳/۰۸/۱۵
• منبع: سایت آگاه فیلم

نوشته سفری دوباره برای دیدار یک غریبه اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.