آکادِمی مهارت‌آموزی آنلاین “فرهنگستان سینمایی” برای همه Cinema Academy

«مدت 05:13»

آکادِمی مهارت‌آموزی آنلاین “فرهنگستان سینمایی” برای همه Cinema Academy

متن سربرگ خود را وارد کنید

نوشته وقتی همه خوابیم اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

از خراسون، دانشنامه خراسان بزرگ

محبت محبی
استاد
گروه آموزشی علوم و صنایع غذایی
دانشکده کشاورزی
دانشگاه فردوسی مشهد
پست الکترونیک: mohebbat2000 (at) yahoo (dot) com

گفتگو با استاد جوان گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی

ارسال شده در تاریخ : شنبه ۲۱ فروردین ۱۳۹۵
گفتگو با استاد جوان گروه علوم و صنایع غذایی دانشکده کشاورزی
روابط عمومی دانشگاه فردوسی مشهد، به مناسبت بزرگداشت مقام زن، گفتگویی با دکتر محبت محبی، استاد جوان گروه علوم وصنایع غذایی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام داده است.

دکتر محبی دارای مدرک دکتری مهندسی علوم و صنایع غذایی (گرایش مهندسی) است که دوره کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری را در دانشگاه فردوسی مشهد گذرانده است و از سال ۱۳۸۶ عضو هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد می باشد . وی موفق به احراز رتبه استادی در ۳۶ سالگی شده است. دکتر محبی علاوه بر فعالیت های آموزشی و راهنمایی و مشاوره بیش از ۴۰ دانشجو در مقاطع ارشد و دکتری، چاپ و پذیرش ۱۴۰ مقاله (۸۰ مقاله ISI و ۶۰ مقاله علمی- پژوهشی)، ۱۳۰ مقاله ارایه شده در همایش های داخلی و خارجی، اجرا و همکاری در ۱۵ طرح پژوهشی، ۵ مورد ترجمه، تدوین و ویراستاری کتاب را در پیشینه فعالیت های پژوهشی خود دارد. همچنین پایان نامه ارشد وی در جشنواره فردوسی و رساله دکتری وی نیز در دوازدهمین دوره پایان نامه سال دانشجویی در سال ۸۷ به عنوان اثر برگزیده انتخاب شده است.

دکتر محبی یکی از دلایل اصلی انتخاب رشته علوم و صنایع غذایی را، پتانسیل پژوهش در حوزه های مختلف مرتبط با صنعت غذا دانست و افزود: “از آنجایی که ذات پژوهش بر خلاقیت استوار است و هر آفرینشی سرشار از پویایی است، طی این مسیر با وجود ناهمواری های مقطعی همواره برایم جذاب و انرژی بخش بوده است.”

وی در مورد اختراع خود با عنوان “دهان مصنوعی با قابلیت تشخیص عطر و طعم» اظهار داشت: “این دستگاه در راستای پژوهش‌های اخیر اینجانب و در جهت مدل‌سازی و شبیه‌سازی پدیده‌ ادراک طعم و توسعه محصولات چند طعمی ساخته شد. در حال حاضر ادراک طعم از بحث‌های علمی جذاب جهان و نقطه‌ی تلاقی شاخه‌های مختلف علمی نظیر مهندسی، شیمی، فیزیک، پزشکی و روانشناسی است و امیدواریم در آینده‌ای نزدیک موفق به ثبت اختراع جهانی در این حوزه شویم.”

از دکتر محبی در مورد مهمترین عوامل مؤثر در پیشرفتشان پرسیدیم .این استاد دانشکده کشاورزی نقش خانواده را درپیشرفت حرفه‌ای و اجتماعی خود بسیار متمایز و اثر گذار دانست و افزود: “ضمن اینکه یکی از پارامترهای مهم در طی مسیر مناسب، شناخت استعدادها و فراهم آوردن بستر مناسب برای رشد آن‌هاست که از این حیث نیز بسیار مدیون خانواده عزیزم هستم، خانواده‌ی بزرگ دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده‌ کشاورزی و گروه علوم و صنایع غذایی – باوجود محدودیت‌ها و کمبودهایی که همه‌ی ما به آن‌ها واقف هستیم- در مسیر تحقق اهداف آموزشی و پژوهشی اینجانب تأثیر بسیار زیادی داشته‌اند و از همه‌ی اعضای این خانواده و به‌ویژه دانشجویانِ خوبی که سرمایه‌ اصلی هر دانشگاه هستند و با انگیزه و تلاش، ترسیم افق‌های روشن را میسر می‌سازند، سپاسگزارم. وی همچنین تمرکز و انگیزش درونی را از ویژگی های شخصی موثر در موفقیت خود دانست.”

دکتر محبی تنها به فعالیت های تخصصی علمی بسنده نکرده بلکه در زمینه هنری نیز موفق بوده است. این عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی فعالیت های فرهنگی- هنری را از دغدغه های اصلی خود برشمرد و اظهار داشت : “در سال‌های گذشته در جشنواره های متعدد فیلم‌نامه‌نویسی برگزیده‌شده‌ام و در حال حاضر، تمرکز اصلی‌ام در هنر، توسعه‌ی عکس – متن (در زمینهٔ پژوهش و تولید اثر) است. این حوزه‌ی کمتر شناخته شده، در واقع گفتمان ادبیات و عکاسی است. کتاب اینجانب در این حوزه ی بین هنری، سال گذشته از سوی وزارت ارشاد به عنوان اثر برگزیده ی نویسندگان جوان کشورشناخته شد.”

وی در تعریف موفقیت گفت : “موفقیت تعاریف متعددی را به ذهن متبادر می سازد. از نظر من موفقیت، شدن است و نه داشتن یا بودن، چرا که تقلیل موفقیت به مفاهیمی ازاین‌دست باعث رکود می‌شود که با هویت تکامل خواه انسان همخوانی ندارد؛ به عبارتی طی طریق است که موفقیت را می‌سازد و این طریق و انتخاب آن ماحصل جهان‌بینی، تأمل و تدبر هر فرد است.”

وی درخصوص دورنمای موفقیت حرفه ای برای خود اظهار داشت: ” در حال حاضر، گام‌های بعدی مسیر حرفه‌ای که در آن هستم، توسعه‌ی ارتباطات بیشتر علمی بین‌المللی است.”

دکتر محبی در پایان سخنانش به تجربه حضور بیش از بیست‌ساله‌ خود در دانشگاه فردوسی مشهد، به‌عنوان دانشجو و عضو هیأت علمی اشاره کرد و گفت :” به‌رغم محدودیت‌های قابل‌درک در حوزه‌ی سخت‌افزاری، تجربه‌ حضور در خانواده‌ای پویا است که فرصتِ رشد را برای همه‌ی اعضایش فراهم می‌آورد. امیدوارم همه‌ ما اعضای خانواده دانشگاه فردوسی مشهد نیز، هر یک در جایگاه خود، به توسعه‌ی مرزهای دانش و فراتر از آن، معرفت، همت بورزیم.”

.

پیوندها

طعم گیلاس – عباس کیارستمی از این‌گونه بودن … ۸۵/۰۲/۱۵
تله تئاتر زمستان ۶۶ موقعیتی خطیر ترس و دلهره میان بودن و نبودن ۸۵/۰۲/۲۰
باغ فردوس؛ پنج بعد از ظهر عاشقانه‌ای آرام در گذاز از بحران ۸۵/۰۳/۲۶
کشتن مرغ مقلد To Kill : اسطوره های نمی میرند ۸۵/۰۴/۹
ازدواج به سبک ایرانی : فیلم فارسی نوین ۸۵/۰۴/۲۰
محبت محبی : یک کمدی رمانتیک شاخص در تاریخ سینما / تعطیلات رومی Roman Holiday 85/06/2
بمان : در عصر قاطعیت تردید…. ۸۵/۰۷/۱۰
محمد یعقوبی : من در نوشتن، رئالیسم را می پسندم ۸۵/۰۷/۲۶
“خون بازی” از نگاهی نو ۸۵/۱۱/۲۸
افسانه ۱۹۰۰ : تورناتوره می‌تواند ۸۶/۰۱/۳۰
فوتبال در سینمای ایران: از مسافر تا آفساید ۸۶/۰۵/۲۱
زندگی، زندگی است : نگاهی به فیلم‌نامه دوشیزه سان شاین کوچک ۸۶/۱۱/۲۳
ورای یک شک – سایه یک شک Shadow of Doubt آلفرد هیچکاک ۸۷/۰۵/۱۸
آتش بس : شخصیت‌های کاریکاتورگونه و غلو شده ۸۷/۰۶/۴
نگاهی به فیلم “وقتی همه خوابیم” : چه کسی در خواب است؟ ۸۷/۱۱/۱۶
شبانه روز : عشقها و آدمها ۸۷/۱۱/۱۸
نگاهی به فیلم عیار ۱۴ پرویز شهبازی ۸۷/۱۱/۱۸
صندلی خالی : زندگی، مرگ، عدم قطعیت و کات ۸۷/۱۱/۱۹
زادبوم : ترانه‌ای نوستالژیک برای زادبوم ۸۷/۱۱/۲۰
پستچی سه بار در نمی زند : پستچی چه هنگام در می زند؟ ۸۷/۱۱/۲۷
بی پولی – حمید نعمت الله زندگی با “بی پولی” جریان دارد … ۸۷/۱۲/۲
هفت و پنج دقیقه ساعت‌های ایرانی ۸۸/۰۲/۲۱
جدایی نادر از سیمین جدایی نه چندان غیر معمول نادر و سیمین ۸۹/۱۱/۲۳
روز روشن – حسین شهابی یادداشت های جشنواره ای -۱- ۹۱/۱۱/۱۶
برف و خاکستر – روح الله سهرابی یادداشت های جشنواره ای -۲- ۹۱/۱۱/۱۸
سر به مهر – هادی مقدم دوست یادداشت های جشنواره ای -۳- ۹۱/۱۱/۲۰

نوشته محبت محبی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نگاه ما شرقی‌ها به زندگی یک نگاه روایی و یک نگاه نقلی است
نگاهی نو به نقل و روایت

گفت‌وگویی که پیش روی شماست حاصل گپی است کوتاه که در سالن سینما افریقا مشهد میان مجید سیف‌العلمایی با رضا صابری .

* “رضا صابری” در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر تهران مورد تقدیر قرار گرفت و برای خودمان متأسفم که برای قدردانی از “رضا صابری” در مشهد غفلت می‌کنیم و در شهرهای دیگر این مراسم تقدیر برگزار می‌شود. و من الان بعد از نمایش فیلم “وقتی همه خوابیم” ساخته “بهرام بیضایی” – در ششمین جشنواره فیلم فجر مشهد- مایلم نظر “رضا صابری” را درباره‌ی فیلم “وقتی همه خوابیم” بدانم.

خواهش می‌کنم شما لطف دارید. “بهرام بیضایی” به واسطه‌ی درک و سواد و شعور و آگاهی‌ای که در حوزه‌ی سینما و تئاتر دارد متأسفانه همیشه مورد هجنه واقع شده است. فیلم “وقتی همه خوابیم” حدیث نفس و دغدغه‌های شخصی “بیضایی” بود و این حق برای هر نویسنده‌ای محفوظ است که در جایی به مواردی بپردازد که دغدغه‌ی همیشگی‌اش بوده. و این فیلم هم به‌نوعی تثبیت کننده‌ی تمام آن دغدغه‌هایی است که بیش از چهار دهه گرفتارش است.

اما چیزی که در شخصیت “بیضایی” نمی‌شود کتمان کرد این است که “بیضایی” یک هنرمند مؤلف است هم مؤلف است و هم صاحب اندیشه و صاحب تفکر است. اشکال عمده‌ی سینما و تئاتر مملکت ما این است که متأسفانه فارغ از اندیشه و تفکر سالم است و “بیضایی” در میان هنرمندان سینما و تئاتر صاحب تفکر است صاحب اندیشه است و ایشان در سایر کشورها نمادی از تئاتر و سینمای کشور ماست. چنین فردی با چنین خصوصیاتی هر کس بگوید این فیلم فیلم ضعیفی است او را نشناخته است.

به نظر من این فیلم، بسیار فیلم پرقدرتی است هم به لحاظ تفکر و هم به لحاظ خطوط فنی؛ دکوپاژ فوق‌العاده، تدوین تکان‌دهنده که این موارد در سینمای ما کمتر اتفاق می‌افتد و ضمن این‌که دغدغه‌ی “بیضایی” زن در جامعه‌ی ماست. در این‌جا هم می‌بینید که زن محور همه‌ی حوادث است زن در آثار “بیضایی” چه در تئاتر و چه در سینما دستمایه‌ی آثار “بیضایی” است که بتواند دغدغه‌های خودش را به نوعی بیان کند و در واقع نه آن زنی که پاره‌ای از فیلم‌سازان چه در گذشته چه در اکنون به آن پرداخته‌اند زنی است که اصطلاحا گیوه‌هایش را بالا می‌کشد و چادرش را سفت به کمرش می‌بندد تا از حقوق خودش در جامعه دفاع کند و مبارزه می‌کند. این زن، زن آرمانی جامعه‌ی ماست زنی که باید بیاید در متن جامعه حقوق خودش را از دل مسائل بگیرد و این‌جا هم خوشبختانه “چکامه” چیزی شبیه “آی‌بانو” در نمایش “فتح‌نامه‌ی کلات” است یا شبیه “لیلا”ست یا شبیه تمام زن‌های آثار “بیضایی” است

* آقای صابری شما هم درام شناسید و هم درام نویسید. من نمی‌گویم که در درام روایت، اصل است ولی یکی از اصول درام، شیوه‌ی روایت است. این فیلم دارای یک شیوه‌ی روایت خاص است. شاید بسیار متفاوت از بقیه‌ی کارهایش و یک مقدار شبیه “شاه‌کشی”. این تغییر شخصیت‌ها و بازی در بازی‌ها راجع به این‌ها در فیلم بگویید.

نگاه ما شرقی‌ها به زندگی یک نگاه روایی و یک نگاه نقلی است و ادبیات ایران هم همین‌گونه است. زندگی ما مبتنی بر قصه‌گویی و تصویرگری است و چون قرار است انسانی بیاید به جای انسان دیگری روایت کند.

* اما آن‌چه که تفاوت می‌کند شیوه‌ی روایت است.

شیوه‌ها و تکنیک است هرکس به‌نوعی. مثلا “برشت” یک روایت قراردادی دارد برخلاف تعزیه که روایت غیرقراردادی است. در این فیلم “بیضایی” هم این فاصله‌گذاری هست و نوع نگاه “بیضایی”، نگاه نوتری است به نقل و روایت.

* بعد در این‌جا اتفاقی می‌افتد در شیوه‌ی بازیگری و بازیگیری و ارائه‌ی شخصیت‌هایی که قرار است بازی بشوند و در یک فیلم که یک شخصیت قرار است یک کاراکتر را ارائه دهد در نوع بازی‌اش یکسان است و اگر تحولی هم هست تدریجی رخ می‌دهد این‌جا در یک لحظه قرار است دو نقش بازی شود. در شیوه‌ی بازیگری چه اتفاقی می‌افتد که یک خانمی نقش یک فیلم‌نامه‌نویس را باید بازی کند بعد خودش قرار است نقش یکی از شخصیت‌ها فیلم‌نامه‌اش را بازی کند بعد در آن‌جا نقش خواهر خودش را بازی کند بعد نقش مادر را بازی کند این نقش‌های گوناگون

بله این اتفاقات در تئاتر هم به سهولت انجام می‌شود که بازیگر نقش‌های گوناگونی را بازی می‌کند منتها با نمادها و رنگ‌ها و لباس٫ اشیایی که تماشاگر بتواند ارتباط برقرار کند. نشانه‌ها در ادبیات ما هم هست که خوشبختانه پر از کنایه و .. است به‌نظر من این فیلم یک نمایش ایرانی خالص با یک تکنیک جدیدی بود. تکنیک در عرضه‌ی روایت و نقل. اما همه‌چی آن ایرانی بود. فرهنگ ایرانی در ذات فیلم بود. در تعزیه هم همین اتفاق می‌افتد البته در قصه‌ی اول یک مقدار کندی احساس می‌شود به نظر من توالی صحنه‌ها خیلی زیاد است. اما از لحظه‌ای که ما اصطلاحا وارد پشت صحنه می‌شویم فیلم جان تازه‌ای به خودش می‌گیرد انگار قسمت اول فیلم جنایی پلیسی است و می‌رسد به نقطه‌ی عطف که وارد پشت صحنه می‌شویم.

۸۷/۱۱/۱۹

نوشته رضا صابری: “وقتی همه خوابیم” نگاهی نو به نقل و روایت اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.