استیو مک کوئین Steve McQueen

ترنس استفن “استیو” مک‌کوئین (به انگلیسی: Terrence Stephen “Steve” McQueen) (تولد ۲۴ مارس ۱۹۳۰ – مرگ ۷ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی است که در ایالت ایندیانا در آمریکا به دنیا آمد. وی ملقب به «سلطان خونسردی» و یکی از مظاهر فرهنگ ملی است.
محتویات
۱ زندگی‌نامه
۲ جزئیات
۳ فیلم‌ها
۴ منابع
۵ پیوند به بیرون
زندگی‌نامه
در ۱۳ سالگی همراه با مادرش به لوس آنجلس نقل مکان کرد. استیو در ۱۷ سالگی به نیروی دریایی رفت و در آنجا به عنوان راننده تانک و مکانیک فعالیت کرد. از او هنگامی که توانست جان پنج نفر از نیروی دریایی را در حادثه‌ای تمرینی نجات دهد تقدیر شد. این باعث شد که بعدها مزایای تحصیلی ارتش را دریافت کند و در آکتورز استودیو درس بخواند.

اولین نقش آفرینی او در فیلم علمی-تخیلی حباب بود. در فیلم بوچ کسیدی و ساندنس کید قرار بود با پل نیومن همبازی شود ولی بخاطر خواستن دستمزد زیاد که از عادات او بعد از شهرتش بود از کار کنار رفت. در سالهای پایانی زندگیش بدن او در اثر بیماری رنجور شده بود با این حال در وسترن غیر معمول تام هورن و در فیلم اکشن شکارچی که آخرین فیلم او محسوب می‌شود در سال ۱۹۸۰ میلادی بازی کرد.

بیماری او در ۲۲ دسامبر سال ۱۹۷۹، سرطان ریه ناشی از مجاورت با ماده سرطان زای پنبه نسوز تشخیص داده شد. با توجه به اینکه او زیاد سیگار می کشید، این باعث وخیم شدن بیماری او شد. ولی او این راز را تا یک ماه قبل از مرگش حفظ کرد. سرانجام استیو مک کوِئین در ۷ نوامبر ۱۹۸۰ در مکزیک درگذشت. جسد او را سوزاندند و خاکسترش رابه اقیانوس آرام ریختند.

استیو مک‌کوئین موتورسواری قابل و علاقه‌مند به خودروی سواری بود. وی سه بار ازدواج کرد و دو فرزند به نامهای چاد مک کوئین و تری مک کوئین دارد.

جزئیات
او دارای کمربند مشکی دان نه کاراته بود. و نزد بروس لی جیت کاندو را فرا گرفت.
از وقتی حادثه مهمانی رومن پولانسکی پیش آمد. با خود مخفیانه اسلحه حمل می‌کرد.
از معدود هنرپیشه‌هایی که او تحسینشان می‌کرد همفری بوگارت، جیمز کاگنی و جان وین هستند.

قد او ۱۷۵ سانتیمتر ذکر شده ولی برخی قد او را ۱۷۸ سانتیمتر نیز گفته‌اند.
آخرین جمله‌ای که روی صحنه گفت. «خدا برکتت دهد.» در فیلم شکارچی بود.
در نظر داشت تا ایفاگر نقش جان رمبو در فیلم اولین خون باشد که مجال آنرا نیافت.دوسال پس از مرگ او سیلوستر استالونه این نقش را بر عهده گرفت.
پیرس برازنان، بروس ویلیس، کوین کاستنر و کالین فارل او را قهرمان مورد علاقه و الهام بخش برای گرایش به عرصه بازیگری دانسته اند.
اگر چه در دهه ۱۹۶۰ میلادی بالاترین دستمزد را در هالیود دریافت می کرد، همه او را فردی خسیس می دانستند.در بعضی از فیلمها او ۱۰ عدد ریش تراش برقی و چند جین شلوار از تهیه کننده طلب می کرد. بعدها معلوم شد که او آن ریش تراشها و شلوارها را به یک دارالتدیب ویژه پسران اهدا می کرد.جایی که خودش چند سالی را در آن گذرانده بود.
فیلم‌ها
از فیلمهای معروف او عبارت‌اند از :

نه اینقدر کم – (۱۹۵۹)
هفت دلاور – (۱۹۶۰)
فرار بزرگ – (۱۹۶۳)
دانه‌های شن – (۱۹۶۶)
بولت – (۱۹۶۸)
پاپیون – (۱۹۷۳)
شکارچی – (۱۹۸۰)
آسمانخراش جهنمی –
فرار مرگبار –