خسرو سینایی که امسال در مراسم افتتاحییه جشنواره فیلم فجر از او تقدیر شد، از جمله هنرمندانی است که مردم و سنت‌هایشان را با علاقه به تصویر می‌کشد.

خسرو سینایی در نهم دی ماه سال ۱۳۱۹ در شهرستان ساری متولد شده است. وی دوره مقدماتی تحصیل را در شهرستان خود طی‌کرد و سپس برای ادامه تحصیل راهی اروپا شد. او در کشور اتریش به آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی وین پیوست و در رشته کارگردانی و فیلم‌نامه‌نویسی دانش آموخته شد. او که علاقه زیادی به موسیقی و هنرهای تجسمی‌داشت، در سال‌های تحصیل و حضور خود در وین ضمن مطالعه و بررسی هنرمندان سرشناس اروپایی از کنسرواتوار وین در رشته تئوری موسیقی دانش آموخته می‌شود.

سینایی پس از بازگشت به‌ایران در سال ۱۳۴۶ به استخدام وزارت فرهنگ و هنر در می‌آید و به‌عنوان کارشناس سینما در زمینه تولید فیلم فعالیت می‌کند و تا سال ۱۳۵۱ همکاری خود را با این وزارتخانه ادامه می‌دهد. طی این سال‌ها او به ساخت فیلم مستند دست می‌زند. مثل آوایی‌که عتیقه می‌شود، شرح حال، آن سوی هیاهو، سردی آهن و حاج مصور الملکی فیلم‌هایی هستند که وی طی این سالها می‌سازد. او از ابتدا علاقه خاصی نسبت به مردم، هنرمندان و سنت‌های بومی و اصیل داشته است و چون همواره فیلم‌نامه‌هایش را خود به نگارش در می‌آورد، در کارگردانی و به تصویر کشیدن جنبه‌های مختلف آثارش مهارت خاصی از خود نشان می‌داد.

خسرو سینایینخستین فیلمی‌که سینایی تولید می‌کند، ” آوایی که عتیقه می‌شود ” نام دارد. این فیلم زندگی پیرمردی لحاف دوز را روایت می‌کند که در گوشه‌ای از یک محله مغازه دارد و مشتری چندانی به او مراجعه نمی‌کند. این فیلم نوع زندگی و رفتار پیرمرد با اطرافیان و اهالی محل را نشان می‌دهد و دشواری‌هایی‌که او در کار خود تحمل می‌کند تا یک محصول را به مشتری خود برساند. این فیلم در سال‌هایی تولید می‌شود که سازندگان فیلم‌های داستانی در پی ایجاد هیجان کاذب و جاذبه‌های بصری غیر اخلاقی هستند و فیلم‌سازان مستند نیز بیشتر به صنعت توجه نشان می‌دهند.

فیلم “حاج مصور‌الملکی” نیز داستان زندگی یک استاد نقاشی در زمینه مینیاتور است که سینایی به بهانه ساخت این فیلم به زندگی هنرمندان عرصه تجسمی و مسایل و مشکلات مختلفی‌که با آن دست به گریبان هستند را به تصویر می‌کشد. این فیلم‌ساز با ساخت فیلم ” سردی آهن ” به شرح فعالیت و زندگی یک وزنه‌بردار می‌پردازد و دشواری‌هایی‌ که ‌این ورزشکار تحمل می‌کند تا بتواند به شرایط آمادگی و مسابقه برسد.

سینایی با تشکیل سازمان رادیو و تلویزیون ملی، در سال ۱۳۵۲ به تلویزیون می‌پیوندد و عرصه فیلم‌سازی را در این رسانه دنبال می‌کند. دو فیلم “حسین یاوری” و ” مرثیه گمشده ” حاصل فعالیت سینایی در تلویزیون است. فیلم مستند “حسین یاوری” شرح زندگی یک استاد نوازنده نی است. این هنرمند که در نواختن نی چیره دست و ماهر است و آثار موسیقایی قابل توجهی از خود به جای گذاشته است، زندگی سرد و تنها دارد.

خسرو سینایی فعالیت خود در زمینه ساخت فیلم بلند سینمایی و مستند را با پیروزی انقلاب اسلامی ‌آغاز می‌کند. زنده باد … در سال ۱۳۵۸، هیولای درون به سال ۱۳۶۲، مرثیه گمشده در سال ۱۳۶۲، یار در خانه به سال ۱۳۶۶، در کوچه‌های عشق در سال ۱۳۶۹، کوچه پاییز در سال ۱۳۷۶، عروس آتش در سال ۱۳۷۸ و گفت‌وگو با سایه‌ها در سال ۱۳۸۴ آثاری هستند که‌ این هنرمند طی چند سال اخیر از ابتدای پیروزی انقلاب اقدام به تولید آن‌ها کرده است.

فیلم سینمایی ” زنده باد… ” نخستین ساخته سینمایی این هنرمند است که با هزینه شخصی اقدام به تولید این فیلم می‌کند و علاوه بر کارگردانی نویسندگی و تدوین آن را خود انجام می‌دهد. داستان این فیلم درباره یک مهندس به نام محمود است که در اوج تظاهرات و مبارزه علیه رژیم طاغوت، نسبت به‌این وقایع بی اعتنایی می‌کند. اما روزی‌که برای خرید از منزل خارج می‌شود، در بازگشت با یکی از سازمان دهندگان تظاهرات مردمی مواجه می‌شود که برای فرار از دست ماموران شاه به خانه او پناه آورده است. ابتدا محمود از این جوان می خواهد که خانه‌اش را ترک کند، اما در مدت کوتاهی تحت تاثیر رفتار این جوان قرار می‌گیرد. وقتی جوان به خواست خود خانه را ترک می‌کند، مورد اصابت گلوله ارتشی‌ها قرار می‌گیرد و به زمین می‌آفتد. محمود هم به طرفداری او از خانه بیرون می‌آید که با گلوله ماموران جانش را از دست می‌دهد. در این فیلم ثریا قاسمی، مهدی‌هاشمی، غلامرضا طباطبایی، اسماعیل محمدی و رقیه چهره آزاد بازیگران اصلی بودند که البته این فیلم در کوران انقلاب و تعطیلی سینماها اکران چندان مناسبی نداشت.

سینایی در سال ۱۳۶۲ فیلم مستند – سینمایی ” مرثیه گمشده ” را با سرمایه گذاری تلویزیون کارگردانی می‌کند. در این فیلم هم نگارش متن و آهنگ‌سازی را خود بر عهده دارد. این فیلم زندگی حدود چهار صد هزار آواره لهستانی را به تصویر می‌کشد که در زمان جنگ جهانی دوم و بین سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۴۲ و به خاطر حمله و کشتار آلمانی‌ها از طریق سیبری به کنار دریای خزر در شوروی سابق می‌آیند و به دلیل شرایط نامناسب اقتصادی‌که بر آن کشور حاکم بوده است از طریق دریای خزر خود را به بندر انزلی می‌رسانند که چند سالی را در شهرهای مختلف ایران از جمله اصفهان و یزد و تهران زندگی می‌کنند و سپس گروهی از آن‌ها پس از پایان جنگ به کشور خود باز می‌گردند.

خسرو سیناییخسرو سینایی در سال ۱۳۶۹ پنجمین ساخته سینمایی خود با عنوان “در کوچه‌های عشق” را می‌سازد که ‌این فیلم مورد توجه مخاطبان و جشنواره‌هایی جهانی قرار می‌گیرد. داستان این فیلم درباره جوان جنگ‌زده آبادانی است که پس از پایان جنگ همراه با خانواده به شهر خود باز می‌گردد تا به بازسازی خانه خود بپردازند. اما جوان در زمانی‌که وارد شهر می‌شوند و ویرانی‌های گسترده را می‌بیند برای بازگشت و استقرار کامل خود دچار تردید می‌شود. او به کوچه و خیابان می‌رود تا خاطرات دوران کودکی‌اش را زنده کند. اما پس از مدتی‌که مشکلات جنگ‌زده‌ها در شهرهای مختلف را به خاطر می‌آورد و کودکان دیروز را در قالب جوانان امروز می‌بیند، با ایجاد تحول درونی به پدرش برای بازسازی خانه کمک می‌کند. در این فیلم مهدی احمدی، یوسف جوکار، بهرام زندی، محمد ابراهیم جعفری و حمید فرخ‌نژاد بازیگران اصلی را تشکیل می‌دهند. فرخ‌نژاد در این فیلم نخستین گام‌های خود در عرصه سینمای حرفه‌ای را پشت سر می‌گذارد.

این فیلم که نویسندگی، تهیه‌کنندگی، کارگردانی، تدوین و آهنگ‌سازی را سینایی انجام داده است در سال ۱۳۷۰ به جشنواره‌های بین‌المللی فیلم هند، آنونی،جشنواره فیلم‌های ایرانی در سینما اتوپیا پاریس، جشنواره فیلم لندن، سینمای نو مونترال، تورنتو، لوکارنو و جشنواره فیلم کن در فرانسه راه می‌یابد. هم‌چنین در سال ۱۳۷۱ این فیلم به بخش مسابقه جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ کنگ، جشنواره فیلم‌های ایرانی در کانون ملی فیلم لندن و جشنواره‌های بین‌المللی فیلم سیاتل، حقوق بشر نیویورک، پورتلند و ریور تاون راه می‌یابد.

این فیلم در همین سال برگزیده پنجمین جشنواره فیلم دفاع مقدس می‌شود. این فیلم بین سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۸ در جشنواره‌های مختلف فیلم حقوق بشر مانیل فیلیپین، کلمبو سریلانکا، فیلم‌های ایرانی در آدیس آبابا اتیوپی، هنرهای بصری مدیا ویور گیور مجارستان، بوداپست مجارستان، هفته فیلم جمهوری اسلامی‌آیران در بلگراد یوگسلاوی سابق، ورشو لهستان و اتریش و جشنواره‌های موسسه فیلم بریتانیا و مدیترانه تتوان مراکش حضور می‌یابد.

فیلم سینمایی ” کوچه پاییز ” که ۷ سال بعد به وسیله‌این هنرمند ساخته می‌شود و نگارش متن، تهیه‌کنندگی، تدوین و آهنگ‌سازی آن را خود بر عهده می‌گیرد، یک اثر مستند داستانی به‌شمار می‌رود که ادامه فیلم کوتاه مستند ” شرح حال ” محسوب می‌شود. این فیلم شرح شکل گیری و چگونگی تاسیس و گسترش گالری ” هنر جدید ” است که به وسیله شراره طباطبایی یکی از فعالان عرصه هنرهای تجسمی تاسیس شده است. شراره طباطبایی دختر ژازه طباطبایی است که در فیلم “شرح حال” محور اصلی فیلم سینایی بوده است.

این فیلم در کنار این‌که به معرفی آثار این دو هنرمند می‌پردازد، نقبی به مسایل و مشکلات موجود فعالان عرصه هنرهای تجسمی‌ در کشور دارد و این مساله را با محور قرار دادن هنرمندان و مخاطبان یک گالری انجام می‌دهد. این فیلم با برگزاری جشن چهلمین سالروز تاسیس گالری “هنر جدید” و حضور دهه هنرمند سرشناس کشور به پایان می‌رسد. در این فیلم ژازه طباطبایی، مهدی احمدی، محمد ابراهیم جعفری و گیزلا وارگا سینایی حضور دارند. این فیلم جایزه ویژه هیات داوران جشنواره بین‌المللی فیلم رشد در سال ۱۳۷۷ را کسب می‌کند و در سال ۷۸ و ۷۹ به جشنواره‌های بین‌المللی بزرگداشت هنرمند هندوستان، سینه مانیلا فیلیپین و آمستردام هلند راه می‌یابد.

خسرو سیناییفیلم سینمایی “عروس آتش” که در سال ۱۳۷۸ به نویسندگی و آهنگ‌سازی خود سینایی جلوی دوربین می‌رود، اثری داستانی مبتنی بر تحقیق و مستنداتی از زندگی گروه‌هایی از مردم جنوب کشور است که قوانین عرفی و قومی حاکم بر تعدادی از ساکنان این سرزمین را به تصویر می‌کشد. احلام در زادگاه خود نشان کرده فرحان پسرعمویش است. اما این دختر که در شهر در رشته پزشکی تحصیل کرده است، قصد ازدواج با یکی از همکاران جوان خود را دارد که از تهران آمده است. این دختر پس از بازگشت به خانه موضوع را با دایه‌اش در میان می‌گذارد و سپس با فرحان در این مورد صحبت می‌کند. اما هیچ کس حاضر به پذیرفتن حرف او نیست و فرحان که اسیر قوانین سختگیرانه قومی‌آست با آنکه هیچ احساس خاصی نسبت به دختر عمویش ندارد، مجبور به ازدواج با احلام است. حضور دکتر خواستگار احلام شرایط را پیچیده‌تر می‌کند. این جوان قصد دزدیدن دختر را دارد که ناموفق می‌شود. بار دیگر وقتی خودرو حمل احلام را تعقیب می‌کند در اثر تصادف جانش را از دست می‌دهد. احلام که از همه‌جا ناامید شده است تن به ازدواج می‌دهد. اما فرحان به وسیله خاله کشته می‌شود و احلام در میان شعله‌هایی‌ که خود در حجله‌اش برفروخته است، جان می‌بازد.

در این فیلم سعید پورصمیمی، حمید فرخ نژاد، سلیمه رنگزن، مهدی احمدی، غزل صارمی و علی مردانه‌ ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در سال ۱۳۷۸ سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه جشنواره هجدهم فیلم فجر و در سال ۱۳۷۹ تندیس بهترین فیلم‌نامه چهارمین جشن خانه سینما را به خود اختصاص می‌دهد و به‌عنوان نامزد بهترین کارگردانی و بهترین فیلم به انتخاب انجمن منتقدان و نویسندگان شناخته می‌شود.

خسرو سینایی امسال با فیلم سینمایی ” گفت‌وگو با سایه‌ها ” در بخش میهمان بیست و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور دارد. این فیلم یک اثر مستند – داستانی است که به منظور معرفی هر چه بهتر صادق هدایت نویسنده‌ اشنای ایرانی و تحلیل بر آثارش ساخته شده که مهم‌ترین آن “بوف کور” است. در این فیلم مهدی احمدی، داریوش فائزی، بهروز شعیبی و فرشید ابراهیمیان ایفای نقش می‌کنند.

نوشته “خسرو سینایی” هنرمندی‌که مردم و سنت‌هایشان را دوست دارد. اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نویسندگی

«از دریچه‌ها» (فریدون صلاحی) مشهد، تالار دبیرستان فردوسی؛ ۱۳۵۰
«عصمت» (داریوش ارجمند) مشهد و تربت جام ؛۱۳۵۲
«ایاس» (داریوش ارجمند) مشهد، تهران، تالار فرهنگ؛۱۳۵۳
«سایه‌های بلند» (داریوش ارجمند) مشهد، شهرهای شمال کشور، تهران، تالار سنگلج؛۱۳۵۳
«دیها» (به همراه رضا دانشور) مشهد، تهران، تالار سنگلج؛۱۳۵۶
«دلبران» (رضا سعیدی) تهران، تالار وحدت؛ ۱۳۷۰
«ناگسستنی» تهران، تئاترشهر، تالار اصلی؛ ۱۳۷۵
«کربلا بی شمر»(برای رادیو و صحنه ـ چاپ نشده‌است) ؛۱۳۸۰
«حقایق شیفت شب وقایع شیفت روز» (رضا حسینی) بوشهر، جشنواره زندان‌ها؛ ۱۳۸۱
«خطهٔ ناامن» (رضا حسینی) بوشهر؛ مشهد؛ ۱۳۸۳
«مکث» (رضا حسینی) بوشهر؛ ۱۳۸۵

نویسنده، کارگردان

«گلارکتّه» مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۹
«خانات» مشهد، گرگان، تهران، تئاترشهر، تالار اصلی؛۱۳۶۱
«مظلوم پنجم» مشهد؛ گرگان؛ تهران، تئاترشهر، تالار اصلی؛ ۱۳۶۳
«شنا در آتش» تهران، تالار وحدت؛۱۳۷۲
«یخبندان» تهران، تالار وحدت؛ ۱۳۷۳
«دانگ هفتم» تهران، تالار وحدت؛ ۱۳۷۵
«عشیق» تهران، تئاترشهر، تالار اصلی؛ ۱۳۸۰
«بازینامه باستان» اصفهان، اهواز، تهران، تالار سنگلج؛ ۱۳۸۲
«آیه‌های غربت» تهران، تالار مولوی، جشنواره بیست و چهارم فجر؛ ۱۳۸۴
«تراژدی تردید» تهران، تالار قشقایی؛ ۱۳۸۵
«من، برتولت برشت، دعوت به ضیافت چای» مشهد، تالار شهید هاشمی‌نژاد ـ سنندج، هفتمین جشنواره سراسری تئاتر دفاع مقدس
«ما همه اهل یک محله‌ایم» تهران، تالار ایرانشهر ـ هفتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر رضوی؛ ۱۳۸۸ـ تهران، بیست و هشتمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر؛ ۱۳۸۸
«نبرد رستم و سهراب» توس، آرامگاه فردوسی؛ ۱۳۸۸
«مشق نور» مشهد، تالار شهید هاشمی‌نژاد؛ ۱۳۸۸
«از این ماز عبورم دهید» مشهد، تالار شهید هاشمی‌نژاد؛ ۱۳۸۸
«لونه شغال» تهران، تالار مولوی، بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر؛ ۱۳۸۹
«خون رقصه» تهران، تئاتر شهر، تالار چهارسو، سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر؛۱۳۹۰

کارگردان

«گلدونه خانم» (اسماعیل خلج) مشهد، خانه نمایش؛۱۳۵۳
«قلم عمه خانم» (گوردون داویود) مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۴
«آسیدکاظم» (محمود استاد محمد) مشهد، خانه نمایش؛۱۳۵۴
«گلارکتّه»مشهد، گرگان (برای تلویزیون و صحنه)؛ ۱۳۵۹

بازیگری

«خر با بار نمک»(داریوش ارجمند) مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۴
«آی با کلاه، آی بی‌کلاه» (داریوش ارجمند) مشهد، تالار هلال احمر؛ ۱۳۵۴
«تفنگ شکاری» (فریدون صلاحی) مشهد، تالار هلال احمر؛ ۱۳۵۵
«در حضور باد» (داریوش ارجمند) مشهد، خانه نمایش؛۱۳۵۵
«آریا داکاپو» (داریوش ارجمند) مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۶
«علامت سوال» (انوشیروان ارجمند) مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۶
«حالت چطوره مش رحیم» (مصطفی هنرور) مشهد، خانه نمایش؛ ۱۳۵۶

نمایشنامه‌ها

«عصمت» مشهد، انتشارات رودکی؛ ۱۳۵۲
«سایه‌های بلند» مشهد، انتشارات خرامان، ۱۳۵۳
«ایاس» مشهد، انتشارات حجت؛ ۱۳۵۴
«رامرودی‌ها» مشهد، انتشارات فرهنگ؛ ۱۳۵۸
«خانات» تهران، انتشارات امیرکبیر؛ ۱۳۶۳
«گلارکتّه» مشهد، انتشارات فرهنگ؛ ۱۳۶۴
«مظلوم پنجم» تهران، انتشارات فرهنگسرای نیاوران؛ ۱۳۶۵
«شنا در آتش» فرهنگ و آموزش عالی؛ ۱۳۷۴
«حقایق شیفت شب و حقایق شیفت روز» تهران، انتشارات تربیت؛۱۳۸۱
«عشیق» مشهد، انتشارات مهبان؛۱۳۸۳
«تراژدی تردید» انتشارات انجمن نمایش کشور؛ ۱۳۸۷
«ما همه اهل یک محله‌ایم» انتشارات انجمن نمایش کشور؛ ۱۳۸۸
«بازینامه باستان» انتشارات انجمن نمایش کشور؛ ۱۳۸۹
«من، برتولت برشت، دعوت به ضیافت چای»
«دانگ هفتم»

بازی در آثار سینمایی

«زمزمه» (خسرو ملکان)؛ ۱۳۶۹
«یار در خانه» (خسرو سینایی)؛ ۱۳۶۹
سریال«کمند خاطرات» (هوشنگ پاکروان)؛ ۱۳۶۹
نیمه بلند «راننده شخصی» (محمدعلی معصوم‌دوست)؛۱۳۷۰
«گل سرخ» (حمید تمجیدی)؛ ۱۳۷۲
«تولدی دیگر» (ابوالفضل جلیلی)؛ ۱۳۷۴
«فصل ممنوعه» (فریبرز کامکاری)؛ ۱۳۸۳

جوایز

دریافت برتر نویسندگی از اولین، دومین و سومین جشنواره همکاری و سمینار تئاتر شهرستان در تهران؛ ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶
تقدیر شده از سوی «میرحسین موسوی» نخست وزیر وقت «گلارکتّه»؛ ۱۳۵۹
دریافت بهترین نویسنده، طراح و کارگردان «خانات» تهران، اولین جشنواره تئاتر فجر؛ ۱۳۶۲
دریافت بهترین نویسنده، طراح و کارگردان «مظلوم پنجم» تهران، دومین جشنواره تئاتر فجر؛ ۱۳۶۲
تقدیر شده توسط رئیس جمهور وقت «شگرد آخر»؛ ۱۳۶۵
دریافت بهترین نویسنده، طراح و کارگردان «شنا در آتش» تهران، دوازدهمین جشنواره تئاتر فجر ؛۱۳۷۲
تقدیر شده از سوی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران «کربلا بی‌شمر»؛ ۱۳۸۰
دریافت کارگردان برتر از پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر ایران زمین اهواز ؛۱۳۸۱
دریافت نویسنده برتر از یازدهمین جشنواره تولیدات رادیویی و تلویزیونی اردبیل؛۱۳۸۲
دریافت بهترین نویسنده از جشنواره سراسری زندان‌های کشور بوشهر؛ ۱۳۸۳
دریافت اول کارگردانی «تراژدی تردید» سومین همایش عاشوراییان؛ ۱۳۸۵
دریافت دوم نویسندگی «تراژدی تردید» سومین همایش عاشوراییان؛ ۱۳۸۵
دریافت اول کارگردانی «از این ماز عبورم دهید» سومین جشنواره تئاتر ایثار؛ ۱۳۸۹
دریافت اول نویسندگی «از این ماز عبورم دهید» سومین جشنواره تئاتر ایثار؛ ۱۳۸۹

فعالیت‌ها

عضو کمیته ملی تئاتر ایران به مدت ۲ سال؛ ۱۳۶۵

منابع

• رضا صابری-ایران تئاتر
• مراسم تجلیل از استاد رضا صابری پیشکسوت تئاتر
• «شناختنامه رضا صابری» تدوین می‌شود
• عکس‌های نمایش «لونه شغال» در تهران، تالار مولوی، بیست و نهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر
• عکس‌های نمایش «خون رقصه» در تهران، تئاتر شهر، تالار چهارسو، سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر

پیوندهایی در سیف دات آر آی:

• کارنامک مرکز آموزش تئاتر ۱۳۵۳
• تئاتر شهرستان را از نظر دور نگه ندارید دوشنبه ۲۸ دی ۱۳۸۳
• به قد همه‏ انسان‏ های روی زمین ، جهان و جغرافیا وجود دارد ۲۵ خرداد ۱۳۸۴

با کمک از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

نوشته رضا صابری اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

خسرو سینایی (زادهٔ ۹ دی ۱۳۱۹ در ساری) کارگردان و فیلمنامه‌نویس

فراگیری معماری و موسیقی در وین و همان جا سینما تحصیل می‏ کند. ۱۳۴۶ به ایران باز می‏ گردد.

آثار مستندی آفرید که محور اساسی آن‏ها انسان و مسائل اوست.

دشواری در تهیه ‏ى فیلم‏ هایی با مضامین سیاسی اجتماعی، زمینه‏ ساز ساختن معدود فیلم‏ هایی با قالب‏های انسانی عاطفی می‏ شود. ” آوایی که کهنه می‏ شود”ساخته ى سینایی، […] نمونه ‏ای از این دست فیلم‏ ها هستند. [۱]

«آوایی که عتیقه شد»، «۲۵ سال هنر ایران»، «آن‏ سوی هیاهو»، «پرستش» [۲]، «سردی آهن» [۳]، «توریسم در ایران»، «حاج مصوّرالملکی» [۴]،

سال ۱۳۵۱ به تلویزیون رفت.

«حسین یاوری» [۵] «شرحِ‏حال» [۶]،‌ «بادگیرها» [۷]، «یک سرزمین، یک راه، یک روز» [۸]،  «تهران» [۹]، «روزی از پنجاهمین سال بنیانگذاری بانک ملی ایران» [۱۰]، «زن دیروز، زن امروز» [۱۱]،

() مقاله نویسی : از جمله برای فیلم «چشمه» [۱۲]

[] تدریس : دانشکده ى هنرهای دراماتیک، وابسته به وزارت فرهنگ و هنر در دی ماه سال ۱۳۴۲ به ریاست دکتر مهدی فروغ آغاز به کار کرد.

در رشته‏ ى سینمای این دانشکده، خسرو سینایی هم در زمینه های فنی و تئوریک تدریس می‏کرد.

نکات ذیل قلمی شد تا با آقای سینایی در میان گذارم :

اثر هنری

از انسان است : هنرمند.

درباره ى انسان است : هنر .

برای انسان است : مخاطب .

هنرمند، هنر، مخاطب = انسان

اثرهنری با مخاطب کامل تر می شود.

هنرمند با اثر هنری خود قصد ارتباط دارد.

حیات مستقل اثر هنری.

وقتی راجع به مسئله‏ ای اظهارنظر می کنیم بیش و پیش از آن‏که درباره‏ى قضیه‏ى مطروحه بگوییم ، خود را بیان می کنیم.

آیا در اشتباه نیستند، چه آنهایی که صورت مسئله را پاک می کنند. چه آنهایی که مایلند هر مسئله را یک بار برای همیشه حل کنند؟

سخن کنفوسیوس

روش – ارزش

تجلیل – تحلیل

پیدا – پنهان / سطح – بطن / سادگی – پیچیدگی / ظاهر – باطن /

چه ما بخواهیم ، چه نخواهیم آثارهنری – مخصوصاً سینما – نوعی تمثیل درشان وجود دارند. البته فرمالیسم جداست .

شناخت – تفکیک مباحث ( طبقه بندی کردن )

آیا می شود برای انواع هنر ارزش گذاری کرد؟

مثلاً فلان هنر برتر از همه است ؟

پاره ای از اینها را به آقای سینایی ، در دفتر سینمای جوان ، گفتم و بعضی را اصلاً ، به سبب ذیق وقت ، مطرح نکردم . ۳۰/۵/۷۷

[۱]- تاریخ سینمای ایران: ص۲۶۷

[۲]- ۱۳۴۹- ۳۵ میلیمتری – رنگی – ۴ دقیقه [ایضاً ص۲۷۹] پرستش، به معرفی مسجد شاه اصفهان پرداخته است.

[۳]- ۳۵ میلیمتری – سیاه و سفید- ۲۰ دقیقه [ایضاً ص۲۸۴] / محمّد نصیری /

[۴]- ۱۳۵۰ – ۳۵ میلیمتری – تهیه‏ى شده در وزارت فرهنگ و هنر

[۵]- نی زن کور و ایرانی

[۶]- ۱۳۴۸ [ایضاً ص۲۸۵] با سرمایه‏ى شخصی و با استفاده از مجسمه‏های ژازه طباطبائی

[۷]- ۱۶ میلیمتری – ۴۰ دقیقه

[۸]- ۳۵ میلی متری – رنگی – ۲۴ دقیقه

[۹]- ۱۶ میلیمتری – رنگی – ۸۰ دقیقه

[۱۰]- ۱۶ میلیمتری – رنگی – ۴۳ دقیقه

[۱۱]- ۱۶ میلیمتری – رنگی – ۳۰ دقیقه

[۱۲]- آربی آوانسیان

۱۳۷۷/۰۵/۳۰

نوشته خسرو سینایی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.