بایگانی‌های مدرن - SAYF.IR

واکاوی فیلم «اوپنهایمر»

majid.sayf — Sat, 08 Nov 2025 02:30:35 +0000

رکورد 17 آبان 1404

بروزرسانی 22 آبان 1404

سینما آموختنی است.

مدرن

این برنامه برای افراد مصمم و با اراده طراحی شده است!

اوپنهایمر Oppenheimer یک فیلم دلهره‌آورِ زندگی‌نامه‌ای حماسی به نویسندگی و کارگردانی کریستوفر نولان است که در سال 2023 اکران شد. نولان فیلم‌نامه این فیلم را بر اساس کتاب پرومته آمریکایی، پیروزی و تراژدی جی رابرت اوپنهایمر به رشته تحریر درآورده است.

نگرش در حکم همه‌چیز است!

تحلیل اوپنهایمر:
پرومته، علم و وجدان

این برنامه که به کوشش مجید سیف‌العلمایی نوشته شده، تحلیلی عمیق و چندوجهی از فیلم اوپنهایمر ساخته کریستوفر نولان ارائه می‌دهد.

سیف‌العلمایی، فیلم را نه تنها یک زندگی‌نامه، بلکه یک کاوش فلسفی و اخلاقی می‌داند که بر اساس کتاب پرومته آمریکایی ساخته شده است.

این تحلیل اوپنهایمر را به‌عنوان یک قهرمان تراژیک مدرن مقایسه می‌کند که آتش هسته‌ای (دانش ممنوعه) را به بشریت بخشید و سپس تحت بار عذاب وجدان قرار گرفت.

همچنین، ساختار روایی غیرخطی نولان بررسی می‌شود که با استفاده از فیلم‌برداری رنگی (ذهنیت اوپنهایمر) و سیاه و سفید (عینیت سیاسی لوئیس اشتراوس) به تقابل درونی و بیرونی شخصیت می‌پردازد.

در نهایت، سیف‌العلمایی به تکنیک‌های فنی شگفت‌انگیز فیلم، مانند استفاده نکردن از CGI برای انفجار و بازی درخشان بازیگران، و همچنین سؤالات اخلاقی عمیقی که فیلم در مورد مسئولیت دانشمند مطرح می‌کند، اشاره می‌نماید.

اوپنهایمر، روحِ علمِ نوین که با پرسشِ مسئولیتِ اخلاقیِ هر دستاوردِ علمی روبه‌رو شد

۴ نکته شگفت‌انگیز درباره فیلم «اوپنهایمر» که نگاه شما را تغییر می‌دهد

مقدمه: فراتر از یک انفجار

گرچه فیلم «اوپنهایمر» کریستوفر نولان به‌خاطر به تصویر کشیدن ساخت بمب اتم شهرت یافته است، اما قدرت واقعی آن در لایه‌های عمیق‌تر و کمتر آشکارش نهفته است. چه چیزی این فیلم را از یک زندگی‌نامه تاریخی صِرف فراتر می‌برد و چرا توانسته تا این حد عمیق با مخاطبان و منتقدان ارتباط برقرار کند؟ پاسخ در جزئیاتی است که داستان را به یک کاوش فلسفی و روان‌شناختی تبدیل می‌کند.

۱. اوپنهایمر فقط یک دانشمند نیست؛ او یک قهرمان تراژیک مدرن است

نولان، با الهام مستقیم از کتاب زندگی‌نامه‌ی «پرومته آمریکایی» که منبع اصلی فیلم است، جی. رابرت اوپنهایمر را نه فقط به‌عنوان یک فیزیکدان برجسته، بلکه به‌عنوان یک «قهرمان تراژیک» مدرن معرفی می‌کند.

شباهت با پرومته: در اساطیر یونان، پرومته آتش (نماد دانش و قدرت) را از خدایان دزدید و به انسان‌ها هدیه داد و به خاطر این کار تا ابد مجازات شد. اوپنهایمر نیز به شکلی مشابه، «آتش» هسته‌ای را به بشر تحویل داد اما تا پایان عمر در عذاب وجدان و بار اخلاقی پیامدهای هولناک آن (فجایع هیروشیما و ناگازاکی) سوخت.

عذاب وجدان یک نابغه: صحنه‌ی سخنرانی اوپنهایمر پس از بمباران، نمایشی قدرتمند از این عذاب درونی است. در حالی که او در میان تشویق‌های پرشور ایستاده، صدای کف‌زدن‌ها در ذهنش به صداهای وحشتناک و تصاویر قربانیان تبدیل می‌شود. این صحنه، انزوا و گناه عمیق این نابغه را به بهترین شکل به تصویر می‌کشد.

۲. ساختار فیلم یک دوئل است: ذهنیت رنگی در برابر عینیت سیاه و سفید

نولان با استفاده از یک ساختار روایی غیرخطی هوشمندانه، به تماشاگر اجازه می‌دهد داستان را از دو دیدگاه کاملاً متفاوت تجربه کند. این تفاوت با استفاده از فیلم‌برداری رنگی و سیاه‌وسفید کدگذاری شده است.

بخش رنگی (ذهنیت اوپنهایمر): این بخش، دیدگاه ذهنی و درونی اوپنهایمر است. ما دنیای او را از چشمان خودش می‌بینیم: شور و اشتیاق علمی، روابط شخصی، کابوس‌هایش، و این بخش پر از تصاویر آبستره، ذرات در حال حرکت و انرژی‌هایی است که او در ذهنش می‌بیند.

بخش سیاه و سفید (عینیت اشتراوس): این بخش، دیدگاه عینی و بیرونی لوئیس اشتراوس، رقیب سیاسی اوپنهایمر را به نمایش می‌گذارد. این صحنه‌ها دنیای سرد، حساب‌گر و سیاسی قدرت را نشان می‌دهند؛ جایی که اوپنهایمر از یک قهرمان ملی به یک تهدید امنیتی بالقوه تبدیل می‌شود.

این دوئل بصری به مخاطب اجازه می‌دهد تا همزمان هم در ذهن پیچیده‌ی اوپنهایمر ساکن شود و هم شاهد نیروهای خارجی باشد که سرنوشت او را رقم زدند.

۳. انفجار واقعی بود (و صدا یک شخصیت اصلی است)

دستاوردهای فنی شگفت‌انگیز فیلم، فضایی همه‌جانبه و ترسناک خلق می‌کنند که تجربه‌ی تماشا را دگرگون می‌کند.

جلوه‌های عملی به‌جای دیجیتال: کریستوفر نولان اصرار داشت که از جلوه‌های عملی استفاده کند. انفجار هسته‌ای که در صحنه‌ی آزمایش «ترینیتی» می‌بینیم، با فیلم‌برداری از یک انفجار واقعی در مقیاس کوچک‌تر و بدون استفاده از CGI ساخته شده است. این رویکرد به صحنه حسی ملموس از واقع‌گرایی و خطر می‌بخشد.

نقش کلیدی طراحی صدا: صدا در این فیلم یک شخصیت مستقل است. موسیقی لودویگ گورانسون گاه به صورت ضربان‌های قلب و گاه به صورت سمفونی هراس‌انگیزی از پایان جهان است. استفاده‌ی هوشمندانه از سکوت‌های تعمدی و صداهای تقویت‌شده (مانند صدای مالش پاها بر روی زمین)، بیننده را مستقیماً به درون اضطراب و تنش اوپنهایمر می‌برد.

۴. فیلم درباره گذشته نیست؛ درباره امروز است

«اوپنهایمر» فراتر از یک داستان تاریخی، پرسش‌های اخلاقی و فلسفی عمیقی را مطرح می‌کند که امروز نیز به شدت актуальны هستند:

مسئولیت اخلاقی دانشمند: آیا یک دانشمند در قبال استفاده سیاسی و نظامی از کشف خود مسئول است؟

رقابت تسلیحاتی: فیلم چگونه چرخه‌ی ویرانگر رقابت قدرت‌ها برای ساخت سلاح‌های مخرب‌تر را به تصویر می‌کشد؟

قربانی کردن افراد در پای ایدئولوژی: چگونه دادگاه امنیتی اوپنهایمر نشان می‌دهد که شهرت و شرافت یک فرد می‌تواند برای اهداف سیاسی قربانی شود؟

نتیجه‌گیری: جهنمی در ذهن یک نابغه

نولان با ساخت «اوپنهایمر» از مرزهای یک فیلم زندگی‌نامه‌ای فراتر رفته و اثری خلق کرده است که یک درام شخصی عمیق، یک تریلر سیاسی نفس‌گیر و یک حماسه‌ی تراژیک درباره‌ی یکی از بزرگ‌ترین معضلات اخلاقی بشریت است.

«اوپنهایمر» تنها یک فیلم درباره‌ی ساخت بمب اتم نیست؛ فیلمی است درباره‌ی ساخت جهنم در ذهن کسی که می‌خواست به بهشت دانش دست یابد.

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

oppenheimer, اقتباس, اوپنهایمر, بازیگری, پیروزی, تاویل فیلم, تحلیل فیلم, تراژدی, تراژیک, سبک, سینما, سینمای امریکا, سینمای جهان, شخصیت, فیلم, قهرمان, کریستوفر نولان, مجید سیف العلمایی, مدرن, نقد فیلم

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته واکاوی فیلم «اوپنهایمر» اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

انگیزه حرکت دوربین

majid.sayf — Wed, 01 Oct 2025 02:30:14 +0000

انتشار 9 مهر 1404

بروزرسانی 17 مهر 1404

سینما آموختنی است!

مدرن

این برنامه برای افراد مصمم و با اراده طراحی شده است!

▪️ انگیزه حرکت دوربین

📌 دوربین در سینمای کلاسیک (سینمای نامحسوس) بی‌دلیل حرکت نمی‌کند و باید انگیزه‌ای برای حرکت داشته باشد.

🔖 برمبنای کتاب «ترکیب‌بندی تصویر در سینما و تلویزیون»، انگیزه حرکت دوربین معمولاً یکی از این موارد است:

▫️ افزایش جذابیت بصری؛
▫️ نمایش شور و هیجان و افزودن تنش و اعجاب؛
▫️ معرفی یک موضوع اصلی تازه؛
▫️ تغییر زاویه‌‌ی‌دید؛
▫️ تفسیر نکته‌ای از روایت؛
▫️ دنبال کردن رویداد.

در سینمای کلاسیک، حرکت دوربین همواره با هدف و انگیزهای مشخص انجام میشود تا به روایت کمک کند و از جلب توجه بی‌مورد به خود دوربین جلوگیری نماید. بر اساس کتاب «ترکیب‌بندی تصویر در سینما و تلویزیون»، انگیزه‌های اصلی حرکت دوربین عبارتند از:

۱. افزایش جذابیت بصری
– حرکت دوربین می‌تواند تصویر را پویاتر و جذاب‌تر کند، به‌ویژه در صحنه‌های ایستا یا دیالوگ‌محور.

۲. نمایش شور و هیجان و افزودن تنش و اعجاب
– حرکات سریع یا غیرمنتظره‌ی مانند تراکینگ‌های دینامیک یا تیلت‌های ناگهانی می‌توانند حس اضطراب، تعلیق یا شگفتی ایجاد کنند.

۳. معرفی یک موضوع اصلی تازه
– با حرکت دوربین (مثلاً یک پن یا تراولینگ)، عنصر جدیدی در کادر ظاهر می‌شود که توجه مخاطب را به نقطه‌ای مهم جلب می‌کند.

۴. تغییر زاویه‌ی دید
– انتقال از یک نما به نمای دیگر با حرکت دوربین (مثلاً از لانگ‌شات به کلوزآپ) می‌تواند دیدگاه جدیدی به مخاطب ارائه دهد یا بر اهمیت سوژه تأکید کند.

۵. تفسیر نکته‌ای از روایت
– حرکت دوربین ممکن است نمادین باشد؛ مثلاً حرکت آرام به عقب (پول‌بک) برای نشان دادن انزوا یا فاصله گرفتن از یک موقعیت.

۶. دنبال کردن رویداد
– وقتی دوربین حرکت یک شخصیت یا شیء را دنبال می‌کند (مثلاً در تراکینگ‌شات یا استدی‌کم)، حس واقع‌گرایی و مشارکت در عمل را تقویت می‌کند.

📌 نکته کلیدی:
در سینمای کلاسیک، حرکت دوربین هرگز تصادفی یا صرفاً برای نمایش تکنیک نیست، بلکه همواره در خدمت روایت، شخصیت‌پردازی یا ایجاد فضاست. این اصل در تضاد با برخی سبک‌های مدرن است که ممکن است از حرکت‌های آزادتر و بیانگرانه‌تر استفاده کنند.

آیا مثال خاصی از فیلم‌های کلاسیک مدنظر دارید که این اصول را به خوبی نشان دهد؟

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

آگاه فیلم, آموزش, آموزش آنلاین, آموزش مجازی سینما, انگیزه, ایده, بازیگر, بازیگران, پلان, حرکت, دوربین, روایت, روایتگر, سینما, سینمای کلاسیک, شات, شبکه آموزش مجازی سینما, شخصیت, فیلم, فیلم سینمایی, کلاسیک, مجید سیف العلمایی, مدرن, نما, نمایش, نویسنده

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته انگیزه حرکت دوربین اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

واکاوی فیلم «فورد علیه فراری» 2019

majid.sayf — Sat, 20 Sep 2025 02:30:48 +0000

رکورد 29 شهریور 1404

بروزرسانی 1 آبان 1404

سینما آموختنی است.

مدرن

این برنامه برای افراد مصمم و با اراده طراحی شده است!

درسگفتار سینمایی واکاوی فیلم «فورد علیه فراری» Ford v Ferrari 2019، به روایتِ مجید سیف‌العلمایی “مربی و مشاور فیلم‌نامه‌نویسی و فیلم‌سازی” و مدیر “شبکه آموزش مجازی سینما” (آگاهْ فیلم) که فعالیت‌های گسترده‌ای در حوزه آموزش سینما، فیلم‌نامه‌نویسی و تولید محتوای هنری و آموزشی دارد.

به‌عنوان یک منتقد فیلم، با کمال میل تحلیل خود را از فیلم “فورد علیه فراری” (Ford v Ferrari) در اختیار شما می گذارم.

این فیلم یکی از نمونه‌های درخشان و کلاسیک سینمای مدرن هالیوود در ژانر درام ورزشی – مهیج، محصول سال ۲۰۱۹ کشور آمریکا به کارگردانی جیمز منگولد است. بازیگرانی چون مت دیمون، کریستین بیل، جان برنثال، کترینا بلف، جاش لوکاس، نوآ جوپ، تریسی لتس و ریمو جیرون در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم فورد در برابر فراری، در گیشه سینمای آمریکا به فروش قابل توجهی دست یافته و نقد‌های مثبتی را از سوی بسیاری از منتقدان دریافت کرده‌است. این فیلم در جشنواره‌های مختلف افتخارات متعددی را بدست آورده که از میان آنها می‌توان به نامزدی دریافت یک جایزه گلدن گلوب و کسب سه جایزه در بیست و سومین دوره جشنواره فیلم هالیوود ۲۰۲۰ اشاره کرد. فیلم فورد در برابر فراری، در جدول برترین آثار سینمایی وب‌سایت IMDB قرار دارد.
در ادامه نظر خود را به چند بخش کلیدی تقسیم می‌کنم:

خلاصه‌ای کوتاه و بی‌طرفانه

فیلم بر اساس داستانی واقعی در دهه ۶۰ میلادی ساخته شده و به رقابت خصمانه بین دو غول خودروسازی آمریکا و ایتالیا، “فورد” و “فراری”، می‌پردازد. شرکت فورد که به دنبال تصویرسازی جدیدی برای جوان پسند کردن برند خود است، تصمیم می‌گیرد با شکست دادن فراری، افسانه غیرقابل شکست مسابقات “ل مان ۲۴ ساعته”، خود را به جهان معرفی کند. برای این کار، آنها به سراغ کارول شلبی (مت دیمون)، راننده و مهندس سابق و کن مایلز (کریستین بیل)، راننده تیم او می‌روند.

نقاط قوت فیلم

۱. کارگردانی استادانه جیمز منگولد: منگولد (که آثار بزرگی مانند “لوگان” و “راه رفتن در خط باریک” را در کارنامه دارد) تسلط فوق‌العاده‌ای در ترکیب عناصر مختلف دارد. او به زیبایی سه خط داستانی را در هم می‌تند:

· خط اکشن و ورزشی: صحنه‌های مسابقه از هیجان‌انگیزترین و باورپذیرترین صحنه‌های سینمایی سالیان اخیر هستند. دوربین‌های متحرک، صدابرداری خیره‌کننده و تدوین ریتمیک، بیننده را مستقیماً در کنار راننده در خودروی مسابقه می‌گذارد.
· خط دراماتیک و روابط انسانی: رابطه دوستانه، عمیق و پرتنش بین “شلبی” (دیمون) و “مایلز” (بیل) قلب تپنده فیلم است. این رابطه فراتر از یک همکاری ساده است و بر پایه احترام متقابل و عشق مشترک به پیروزی بنا شده.
· خط نقد سرمایه‌داری و دیوان‌سالاری: فیلم به زیبایی تقابل بین “ذوق و هنر” (نموده شده توسط شلبی و مایلز) و “کسب و کار و سیاست” (نموده شده توسط مدیران فورد به ویژه شخصیت “لی آیاکوکا” و “انزو فراری”) را به تصویر می‌کشد. این تقابل، فیلم را از یک اثر اکشن صرف به یک درام عمیق ارتقا می‌دهد.

۲. بازیگری درجه یک:

· کریستین بیل در نقش “کن مایلز” کاملاً غرق در نقش شده است. او عصبانیت، آسیب‌پذیری، شور رقابت و عشق به خانواده را به طور همزمان نمایش می‌دهد. او یک قهرمان ناکام و بسیار relatable (قابل ارتباط برای تماشاگر) است.
· مت دیمون در نقش “کارول شلبی” ستون آرامش ولی مصمم فیلم است. او پلی است بین دنیای بی‌پروای مایلز و دنیای محافظه‌کار و حسابگر فورد. بازی او پر از وقار و اقتدار است.
· بازیگران مکمل، به ویژه جاش لوکاس در نقش همکار شلبی و تریسی لتس در نقش یکی از مدیران فورد، نیز بسیار قوی و تاثیرگذار هستند.

۳. تکنیک فنی خیره‌کننده: فیلم در بخش‌های فنی نامزدی و برنده اسکار شد که کاملاً شایسته آن بود.

· تدوین (برنده اسکار): صحنه‌های مسابقه طولانی هستند اما هرگز خسته‌کننده نمی‌شوند. تدوین بین خودروها، صورت رانندگان، تماشاگران و… ریتمی پرتنش و سریع ایجاد می‌کند.
· صدابرداری (برنده اسکار): یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم، صدای موتورهاست. غرش موتورهای V8 فورد و موتورهای زیبای فراری، هرکدام شخصیت جداگانه‌ای دارند و به هیجان صحنه‌ها می‌افزایند.

۴. احساسات اصیل و نوستالژی: فیلم موفق می‌شود حس و حال دهه ۶۰ میلادی، عشق به ماشین‌های کلاسیک و روحیه ماجراجویانه آن دوران را به خوبی منتقل کند. این فیلم ادای احترامی به قهرمانانی است که برای Passion (شور و اشتیاق) و نه برای پول می‌جنگیدند.

نقاط ضعف احتمالی

· پیروی از یک فرمول آشنا: برخی ممکن است استدلال کنند که فیلم از ساختار کلاسیک و قابل پیش‌بینی “زیرdog (تیم ضعیف‌تر) که به قهرمانی می‌رسد” پیروی می‌کند. البته اجرای عالی این فرمول، این ضعف را تا حد زیادی کمرنگ می‌کند.
· شرکت فورد به عنوان آنتاگونیست: فیلم تا حدی شرکت فورد (به ویژه بخش مدیریتی آن) را به عنوان شرور داستان نشان می‌دهد که ممکن است از دید برخی، یک‌بعدی به نظر برسد.

جمع‌بندی نقد

“فورد علیه فراری” یک فیلم بسیار حرفه‌ای، هیجان‌انگیز و درعین‌حال احساسی است که برای مخاطبان عمومی و همچنین علاقه‌مندان به سینما جذابیت دارد. این فیلم تنها درباره مسابقه ماشین‌ها نیست، بلکه درباره پیروزی روح انسان، دوستی، تقابل هنر با تجارت و اشتیاق سوزان برای رسیدن به کمال است.

جیمز منگولد اثری ساخته که هم می‌تواند به عنوان یک سرگرمی خالص در سینما شما را روی صندلی میخکوب کند و هم به عنوان یک درام جدی شما را به فکر وادارد. بازی بیل و دیمون، به همراه صحنه‌های مسابقه نفس‌گیر، این فیلم را به یکی از بهترین آثار ژانر خود در دهه اخیر تبدیل کرده است.

امتیاز منتقد (به‌صورت کیفی): عالی – یک اثر تماشایی و کاملاً توصیه‌شدنی.

نگرش در حکم همه‌چیز است!

مدرن

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

Ford v Ferrari, آگاه فیلم, آموزش, آنتاگونیست, اسکار, تکنیک, جایزه اسکار, داستان, درام, دراماتیک, ژانر, سینما, سینماگران, سینمای جهان, سینمای کلاسیک, سینمای مدرن, سینمایی, شبکه آموزش مجازی سینما, شخصیت, فورد, فورد علیه فراری, فیلم, کلاسیک, مجید سیف العلمایی, مدرن, مهیج, موسیفی, نقاط قوت فیلم, نقد, نقد فیلم, هالیوود, ورزشی

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته واکاوی فیلم «فورد علیه فراری» 2019 اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

۱۵ بازیگر صاحب سبک

majid.sayf — Fri, 02 Oct 2020 02:30:39 +0000

انتشار 11 مهر 1399

بروزرسانی 9 مهر 1404

سینما آموختنی است!

مدرن

این برنامه برای افراد مصمم و با اراده طراحی شده است!

۱۵ بازیگر صاحب سبک

15 stylish actors

رتبه‌بندی بر اساس “اهمیت و تأثیرگذاری سبک بازیگری” کاری چالش‌برانگیز و تا حدی ذهنی است، چرا که هر یک از این اساتید، دنیای بازیگری را به شیوه‌ای منحصربه‌فرد تحت تأثیر قرار داده‌اند. معیار این رتبه‌بندی، تأسیس یک سبک جدید، نفوذ بر نسل‌های بعد و تغییر تعریف هنر بازیگری است.

در ادامه، این ۱۵ استاد به ترتیب تأثیرگذاری تاریخی و اهمیت سبکشان رتبه‌بندی می‌شوند:

رتبه‌بندی ۱۵ نفره بر اساس اهمیت تأثیرگذاری سبک

۱. مارلون براندو (Marlon Brando)

· دلیل رتبه اول: او انقلابی در هنر بازیگری به پا کرد. براندو با معرفی “متد اکتینگ” به صورت گسترده، بازیگری را از حالت تصنعی و تئاتری به سمت واقع‌گرایی روانشناختی و رفتارهای طبیعی سوق داد. تقریباً تمام بازیگران بعد از او، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، تحت تأثیر سبک او قرار گرفتند.

۲. رابرت دنیرو (Robert De Niro)

· دلیل رتبه دوم: او تعهد وسواس‌گونه براندو را گرفته و آن را به سطح جدیدی از غرق شدن فیزیکی کامل در نقش رساند. دنیرو استاندارد جدیدی برای “تحقیق و دگردیسی” تعیین کرد و نشان داد که برای یک نقش می‌توان تا مرز نابودی پیش رفت.

۳. مریل استریپ (Meryl Streep)

· دلیل رتبه سوم: استریپ را می‌توان “دانشنامه متد اکتینگ” نامید. او تسلط فنی بی‌همتا (به ویژه در لهجه‌ها) را با عمق احساسی پیوند زد و به الگوی نسل‌های بعدی بازیگران زن تبدیل شد. او ثابت کرد که یک بازیگر زن می‌تواند در هر نقلی، از هر ملیت و با هر سنی، کاملاً باورپذیر باشد.

۴. دانیل دی-لوئیس (Daniel Day-Lewis)

· دلیل رتبه چهارم: او مفهوم “غرق شدن در نقش” را به نهایت منطقی و افراطی خود رساند. دی-لوئیس بازیگری را به یک ریاضت هنری تبدیل کرد و استانداردی برای تعهد مطلق ایجاد کرد که الهام‌بخش و در عین حال غیرقابل دسترس برای بسیاری است.

۵. جک نیکلسون (Jack Nicholson)

· دلیل رتبه پنجم: نیکلسون یک کارما و انرژی منحصربه‌فرد را به سینما تزریق کرد. سبک او در ترکیب شرارت فریبنده با طنز سیاه، تعریف جدیدی از “ضدقهرمان” ارائه داد و نشان داد که شخصیت‌های مخوف می‌توانند مسحورکننده و به یادماندنی باشند.

۶. کاترین هپبورن (Katharine Hepburn)

· دلیل رتبه ششم: هپبورن تصویر زن در سینمای هالیوود را باز تعریف کرد. با سبک مستقل، زبان بدن مطمئن و صدای متمایزش، او الگویی برای زنان قدرتمند و مستقل روی پرده شد و مسیر را برای نسل‌های بعدی بازیگران زن هموار کرد.

۷. آل پاچینو (Al Pacino)

· دلیل رتبه هفتم: پاچینو نماد انرژی الکتریکی و انفجاری در متد اکتینگ است. او استاد نمایش یک روح در حال فروپاشی با شدتی کم‌نظیر است و توانایی تبدیل سکوت به فریاد را دارد.

۸. آنتونی هاپکینز (Anthony Hopkins)

· دلیل رتبه هشتم: هاپکینز استاد قدرت در سکوت و اقتصاد در بیان است. او نشان داد که مخوف‌ترین هیولاها، آنهایی هستند که آرام و متمدن صحبت می‌کنند. تمرکز مرگبار و ریزه‌کاری‌هایش، درس بزرگی در کنترل صحنه است.

۹. داستین هافمن (Dustin Hoffman)

· دلیل رتبه نهم: هافمن، متد اکتینگ براندو را گرفته و آن را بر روی شخصیت‌های معمولی، عجیب و غریب و ضدقهرمان‌های شهری اعمال کرد. او ثابت کرد که یک “ستاره” نیازی به خوش‌تیپی یا قهرمان‌سازی ندارد و می‌تواند یک “شخصیت” محض باشد.

۱۰. کریستین بِل (Christian Bale)

· دلیل رتبه دهم: بِل، وارث مدرن سنت دنیرو و دی-لوئیس است. او با دگردیسی‌های فیزیکی افراطی و تعهد روانی خود، استانداردهای بازیگری در قرن بیست و یکم را تعریف کرده و نشان داده که مرزهای فداکاری برای هنر همچنان در حال گسترش است.

۱۱. تیلدا سوینتون (Tilda Swinton)

· دلیل رتبه یازدهم: سوینتون مرزهای هویت، جنسیت و خود بازیگری را جابه‌جا کرده است. سبک او به عنوان یک موجود فراجنسیتی و شکل‌پذیر، بازیگری را به یک هنر اجرایی مفهومی نزدیک کرده و تعریف جدیدی از “بودن” روی پرده ارائه داده است.

۱۲. ایزبِل آجانی (Isabelle Adjani)

· دلیل رتبه دوازدهم: آجانی نماد اعلای فرانسوی بازیگری و شدت احساسی خالص است. توانایی او در نمایش زیبایی و جنون در کنار هم، سنت تراژدی‌های بزرگ اروپایی را زنده نگه داشته و عملکردهایش را به تجربه‌هایی فراموش‌نشدنی تبدیل کرده است.

۱۳. ویرا دیویدی (Viola Davis)

· دلیل رتبه سیزدهم: دیویدی قدرت بازیگری مبتنی بر حقیقت و تجربه زیسته را نمایندگی می‌کند. او با شجاعت در بی‌پرده‌نمایی احساسی و بازتعریف زیبایی زنانه، صدایی برای کسانی شده که پیش از این در سینما نادیده گرفته می‌شدند و تأثیر عمیقی بر فرهنگ عامه گذاشته است.

۱۴. کیت بلانشت (Cate Blanchett)

· دلیل رتبه چهاردهم: بلانشت ترکیبی استادانه از ظرافت مجسمه‌وار و آذرخش احساسی است. او وارث مستقیم سنت بازیگری بزرگان پیش از خود است و توانایی خارق‌العاده‌ای در تبدیل شدن به شخصیت‌های تاریخی و پیچیده دارد.

۱۵. تام هنکس (Tom Hanks)

· دلیل رتبه پانزدهم: هنکس، استاد “بی‌سبکی” و طبیعی‌گرایی مطلق است. تأثیر او نه در ایجاد یک سبک اغراق‌شده، بلکه در همذات‌پنداری جهانی و اعتماد فوری است که با تماشاگر برقرار می‌کند. او نشان داده که یک “مرد معمولی” می‌تواند عمیق‌ترین داستان‌ها را روایت کند.

این رتبه‌بندی احترام به تمام این اساتید است و جایگاه هر یک، نشان‌دهنده نقش آنان در تکامل هنر بازیگری است.

هنر اگر چه نان نمی‌شود، اما شراب زندگی است.

15 stylish actors, ۱۵ بازیگر صاحب سبک, Al Pacino, Anthony Hopkins, Cate Blanchett, Christian Bale, Daniel Day-Lewis, Dustin Hoffman, Isabelle Adjani, Jack Nicholson, Katharine Hepburn, Marlon Brando, Meryl Streep, Robert De Niro, Tilda Swinton, Tom Hanks, Viola Davis, آگاه فیلم, آل پاچینو, آموزش, آموزش آنلاین, آموزش مجازی سینما, آنتونی هاپکینز, انگیزه, ایده, ایزبِل آجانی, بازیگر, بازیگران, پلان, تام هنکس, تیلدا سوینتون, جک نیکلسون, حرکت, داستین هافمن, دانیل دی-لوئیس, دوربین, رابرت دنیرو, روایت, روایتگر, سبک, سینما, سینمای جهان, سینمای کلاسیک, شات, شبکه آموزش مجازی سینما, شخصیت, شرح حال, فیلم, فیلم سینمایی, کاترین هپبورن, کریستین بِل, کلاسیک, کیت بلانشت, مارلون براندو, مجید سیف العلمایی, مدرن, مریل استریپ, نما, نمایش, نویسنده, ویرا دیویدی

ترم آموزش آنلاین «معرفی و تأویل فیلم، روی خط»

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 35 ساعت

9,900,000 تومان

اردوی نویسندگی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

فعلا 300 دقیقه

8,900,000 تومان

مدرسه فیلم‌سازی

روی خط (آنلاین)

مجید سیف‌العلمایی

حدود 300 دقیقه

8,900,000 تومان

نوشته ۱۵ بازیگر صاحب سبک اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

فریدون رهنما

آگاه فیلم — Sat, 23 May 2015 01:30:03 +0000

فریدون رهنما
Fereydoun Rahnema
هشتاد و پنج ساله شد

فریدون رهنما (زاده ۲ خرداد ۱۳۰۹ – درگذشته ۱۷ مرداد ۱۳۵۴) شاعر، روزنامه‌نگار و سینماگر اهل ایران است.

رهنما در دوران کوتاه عمر خود به ساختن ۳ فیلم کوتاه و انتشار پنج دفتر شعر به زبان فرانسه و یک دفتر شعر به فارسی و نگارش ده ها مقاله در نقد سینما و ادبیات مبادرت ورزید.

وی همواره مدافع حرکت های مدرن و آوانگارد در حوزه ادبیات، سینما و تئاتر بود و تاثیر غیرقابل انکاری در معرفی شعر و اندیشه های مدرن در ایران دهه سی و چهل داشت.

وی در فاصله سالهای ۴۹ – ۱۳۴۵ رئیس بخش پژوهش تلویزیون ملی ایران بود.

او چهارمین فرزند زین‌العابدین رهنما است.

تولد: ۱۳۰۹ تهران.

وفات: ۱۳۵۴ تهران.

فارغ‌التحصیل انستیتوی فیلمولوژی دانشگاه سورین فرانسه. سردبیر مجله‌ی فیلم و زندگی (۱۳۳۶).

مشاور فرهنگی تلویزیون ملی ایران (۱۳۴۶).

نویسنده‌ی کتاب واقع‌گرایی فیلم (۱۳۵۱).

شروع فعالیت در سینما با ساختن فیلم مستند تخت جمشید (۱۳۴۳).

حرفه: فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان.

فیلم‌شناسی:

۱۳۴۶؛ سیاوش در تخت جمشید+ طراح صحنه و لباس، چهره‌پرداز و تهیه‌کننده.

۱۳۵۵؛ پسر ایران از مادرش بی‌خبر است+ طراح صحنه و لباس، چهره‌پرداز، تدوین‌گر و تهیه‌کننده.

جوایز: جایزه‌ی ویژه‌ی ژان‌اپستاین برای فیلم سیاوش در تخت جمشید از نوزدهمین جشنواره‌ی فیلم کارنو (سوییس، ۱۳۴۵).

نوشته فریدون رهنما اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشتن

آگاه فیلم — Tue, 15 Nov 2011 06:00:04 +0000

نوشتن

Write

[video_popup url=”http://www.aparat.com/video/video/embed/videohash/zKsEh/vt/frame” text=”*” title=”جهت مشاهدۀ ویدئو، لطفا کلیک کنید” auto=”” n=”” p=”” wrap=”” rv=”” w=”1920″ h=”1080″ co=”” dc=”” di=”” img=”https://sayf.ir/wp-content/uploads/2018/05/play.png” iv=””]

جهت مشاهدۀ ویدئوی “نوشتن”، لطفا روی دکمه بالا کلیک کنید!

نوشتن نوعی تعامل اجتماعی بین فرد و دیگری است که در درون یک نظام اجتماعی معین انجام می شود.

از این رو نوشتن به مجموعه نظام اجتماعی که نویسنده در آن قرار دارد و متن در آن تولید و مصرف می شود بستگی دارد.

برخی جوامع و نظام های اجتماعی زمینه “تولید فرهنگی” را بیشتر و بهتر مهیا می کنند و برخی دیگر تنها در محدوده معینی امکان خلق و آفرینش های فرهنگی و از جمله “آفرینش قلمی” را می دهند.

هر چه جامعه بیشتر به سوی “ارتباطات مکتوب” تحول پیدا کند و “ارتباطات شفاهی” جایگاه و نقش کم رنگ تری در مجموعه ارتباطات اجتماعی داشته باشد، نوشتن هم رشد بیشتری می یابد.

از این منظر جوامع مدرن نسبت به جوامع سنتی گرایش و زمینه مساعدتری برای نوشتن فراهم می سازند

زیرا در جوامع سنتی ارتباط شفاهی الگوی غالب ارتباطی است.

نوشته نوشتن اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

اندر احوال اینگمار برگمان Ingmar Bergman

آگاه فیلم — Sat, 15 Sep 2007 02:30:16 +0000

منصور واحدی
اندر احوال اینگمار برگمان Ingmar Bergman
سایت آگاه فیلم
کانون تحلیل گران سینما
تاریخ ارسال: ۲۴ شهریور ۱۳۸۶

۱٫ اینگمار برگمان در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ (۲۳ خرداد ۱۲۹۷) در سوئد به‌دنیا آمد.

۲٫ پدرش کشیش بود که بعدها در سلک روحانیان بلندپایه درآمد.

۳٫ برگمان تحصیلات خود را در رشته‌ی ادبیات و تاریخ هنر در دانشگاه استکهلم به پایان رساند، و بعد به کارهای تئاتری پرداخت.

۴٫ از همان دوران جوانی با پرسش‌های اساسی پیرامون هستی، فلسفه‌ی وجود و خداوند آشنا شد.

۵٫ برگمان بعدا به یکی از اساتید بزرگ سینمای مدرن جهان مبدل گشت.

۶٫ سبک سینمایی‌اش شاعرانه، شخصی، پیچیده و فضای فیلم‌هایش غالبا سرد تیره است که التهاب‌ها و شهوات بشری را با بیانی زیبا و مکاشفه‌وار بیان می‌کند.

۷٫ فیلم‌های او همراه با تصویرهایی از هراس، اضطراب و دلشوره می‌باشند و رؤیای عشق در پایان بحران‌های خانوادگی وجود دارد.

۸٫ به‌نظر برگمان ترس از تنهایی و انزوا بسیار وحشتناک‌تر از پلیدی‌های اجتماعی است.

۹٫ او مرگ را جبری حاکم بر زندگی بشری می‌داند و این عصر را زمان بی‌ایمانی.

۱۰٫ تمایل همیشگی برگمان در مجسم ساختن بیماری و رنج، مرگ و پرسش‌هایی درباره‌ی هستی، خدا، انسان همواره با وسوسه‌ی کشف مرگ همراه بوده است.

۱۱٫ شادی در آثار او گونه‌ای پادزهر حیاتی است که به‌وسیله‌ی آن فرد رنج‌هایش را از یاد می‌برد.

۱۲٫ برگمان، به نیروی برتر و خالق هستی معتقد و به‌نظر او انسان باید مؤمن باشد.

۱۳٫ او ایمان را عشق به وجودی ناپیدا تلقی می‌کند که به ندای انسان دردمند پاسخ می‌گوید.

۱۴٫ عشق در فیلم‌های او راهگشا، مخصوصا عشق به حقیقت و وجود خداوند.

۱۵٫ از نظر برگمان پذیرش گناه، خود نوعی اعتراف روحی است و نخستین گام برای رسیدن به آرامش درونی.

۱۶٫ تکامل سینمایی برگمان در سه‌گانه‌ی هم‌چون در آینه ۱۹۶۲، نور زمستانی ۱۹۶۲ و سکوت ۱۹۶۳ آغاز می‌شود و در فیلم‌های بعدی به اوج می‌رسد.

این بار قصد داریم، یکی از کارگردانان متفاوت، صاحب اندیشه و برجسته ای را معرفی کنیم که هیچ گاه مشهور و جنجالی نبوده، او فقط فیلم ساخته و با هر کدام اندیشه و تفکری را وارد عرصه تصویر ساخته است.

برای شناخت او راهی جز رجوع به آثارش نیست، پس به هیچ وجه تصور نکنید با دانستن زندگینامه یا اطلاع از کارنامه حرفه ای اش می توانید به عمق سبک و اندیشه او پی ببرید، زیرا که این کارگردان در زمان خود درک نشد و نتوانست آن طور که باید و شاید در میان مخاطبان جا باز کند.«اینگمار برگمان» ۱۴ جولای سال ۱۹۱۸ در خانواده ای متوسط در سوئد به دنیا آمد.

پدرش «اریک» نقاش دیوار کلیسای «لوتری» بوده است. اینگمار در کنار زنان بزرگ شده است.

علاوه بر مادرش «کارن»، مادر بزرگ مقتدری نیز داشت که با آن ها زندگی می کرد.«اینگمار برگمان» پنج بار ازدواج کرده است.یکی از تاثیرگذارترین ویژگی های کاری او، بها دادن به زنان در فیلم هایش است.او در مصاحبه ای گفته است:«زن ها به این خاطر به عنوان سوژه برایم جالب بوده اند که همیشه در فیلم های دیگر به طرز مسخره ای با آن ها رفتار شده، من خیلی ساده آن ها را همان طور که هستند نشان داده ام، آن ها نیرویی رمز آلود دارند»معمولا در فیلم های «برگمان» مردها یکی پس از دیگری حماقت و دستپاچگی خود را آشکار می کنند.البته با پشتوانه ای که برگمان در گذشته داشته، انتظاری غیر از این نمی توان داشت، او علاوه بر مادر و مادر بزرگش، عمه مقتدری داشت که در اواخر دهه ۱۹۲۰ به برادر «برگمان» به عنوان هدیه کریسمس یک دستگاه سینماتوگراف هدیه داد.اینگمار بعدها هدیه برادر را با صد سرباز اسباب بازی عوض کرد، این جا بود که علاقه های برگمان شکل گرفت و هدفمند شد، به تعبیری این اتفاق سرآغاز علاقه برگمان به تصاویر متحرک بود و زمینه ای شد برای اندیشه سازی های «برگمانی».

برگمان در دانشگاه «استکهلم» تحصیل کرد و اولین کارش را در سال ۱۹۳۸(۲۰ سالگی) به صحنه برد، از آن به بعد تا اواخر عمر، به طور منظم مشغول به کار و تولید فیلم بود.

تمام تکنیک های تصویر و حتی عکاسی را در فیلم های او می توان دید، تا جایی که همچنان قابل استناد و ارجاع می باشد، سبک اکسپر سیونیسم و سوررئالیسم از مشهورترین و بهترین شیوه ها و سبک های موجود در فیلم های «برگمان» می باشند.جالب است بدانید این کارگردان متفاوت، به مدت ۲۰ سال با یک گروه بازیگر و عوامل فنی کار کرده، بازیگرانی که زیاد مشهور نبود و از حواشی و جنجال به دور بوده اند.«اینگمار برگمان» کارگردان فوق العاده بد اخلاق و به «کارگردان شیطانی» معروف بوده است.

روایت است که سر صحنه فیلم برداری اش هیچ آشنا یا غریبه ای را راه نمی داده است.بعضی ها از طغیان های ناگهانی برگمان نالیده و شکوه کرده اند که گاه تلفن را از دیوار کنده و صندلی را به طرف شیشه ها پرتاب کرده است.او در خصوص این سخت گیری هایش این گونه از خود دفاع کرده و با نطقی ماندگار همه چیز را به نفع خود تمام کرده است و جامعه کارگردانان را وادار به تحسین می کند، او می گوید: «می دانید فیلم سازی یعنی چه؟ یعنی هشت ساعت کار(تازه جناب برگمان منصف بوده و نیمه پر لیوان را دیده است، چون دیگر دوران هشت ساعت کار گذشته است) مشقت بار روزانه برای تولید سه دقیقه فیلم مفید (نکته سنجی و دقت شگفت انگیز او قابل توجه است، آن هم در دورانی که ۱۵ روزه تله فیلم می سازند و آنتن پر می کنند.)

از آن هشت ساعت کار مداوم، شاید ده، دوازده دقیقه اش، تازه اگر شانس بیاورید، خلاقیت واقعی است.

باید بازیگرها و خودتان را در یک جور پیله سحرآمیز نگه دارید، تا شاید بدعتی به وقوع بپیوندد و خلاقیتی شکل گیرد پس بهتر نیست با چنگ و دندان از این روزنه امید و نور استفاده کرده و برای نگه داری اش دست به هر عمل سخت گیرانه ای بزنیم.»«اینگمار برگمان» کتابی به نام «فانوس خیال» در سال ۱۹۸۸ نوشته است که مربوط به خودش و زندگی اش می باشد، البته این کتاب مانند دیگر آثار زندگینامه ای نیست و سرشار از استعاره و رفت و برگشت های بی وقفه می باشد.

کلیت آن در مورد مشکلات معده است که تا پایان عمر همراه«برگمان» بوده است اما فروپاشی واقعی او بر سر ماجرای فرار از مالیات می باشد.

در سال ۱۹۷۶، پلیس برگمان را فراخواند و بابت پولی که به خاطر پرداخت نکردن مالیات به دولت بدهکار بود، او را بازخواست کرد.

مسئله این بود که او قربانی یک کلاهبرداری شده و تعدادی کاغذ را بدون این که از محتوای آن خبر داشته باشد و بخواند امضا کرده بود.

این واقعیت که او بی گناه بود و در این توطئه نقشی نداشت، مانع از برخورد سخت حکومت نشد و در نتیجه موجب فروپاشی عصبی او شد.

برگمان بر اثر این اتفاق مدتی در بیمارستان بستری بود و سرشار از حس نفرت و تحقیر، به آلمان سفر کرد.

یکی از نقدهای اساسی که همیشه و در همه ادوار بر کارهای «برگمان» وارد بوده و از آن دریچه کارهایش مورد هجوم واقع می شده این می باشد که کارهای او پر است از کنایه و استعاره و درکش برای مخاطبان سخت می باشد، «اینگمار برگمان» در این خصوص گفته است:«امیدوارم کار به جایی نرسد که فکر کنم ساختن فیلمی قابل فهم برای مخاطب، مهم ترین وظیفه یک فیلم ساز است.این کار اتفاقا خیلی هم مشکل است.

حال آن که ساختن فیلم های شخصی نسبتا آسان است، ولی احساس نمی کنم که یک کارگردان حتما باید لقمه را بجود و در دهان مخاطب بگذارد.

او رفته رفته با فیلم هایش باید سعی کند مخاطبش را کمی جلوتر ببرد.

برای مخاطب خوب است که قدری کله اش را به کار بیندازد.ولی کارگردان هرگز نباید فراموش کند که فیلمش را برای چه کسی می سازد(خدا بیامرزدش، ای کاش کارگردانان، مسئولان تولید و مخاطبان، این نطق تعیین کننده را مطالعه کرده باشند)

کتاب های زیادی پیرامون این شخصیت عجیب و قابل احترام نوشته شده است که به طور کوتاه و گذرا فیلم هایش را نقد کرده و به معرفی او و زندگی اش پرداخته است.

«تصویر شخصی اینگمار برگمان» نوشته «یورن دانر» در سال ۱۹۶۴ یا کتاب «اشتیاق اینگمار برگمان «نوشته» فرانک گارو» در سال ۱۹۸۶ آثاری می باشند که به طور مفصل به برگمان پرداخته اند، پس اگر اشاره اجمالی ما، شما را ترغیب به بیشتر دانستن کرده است حتما به سراغ این کتاب ها رفته و برگمان را بهتر بشناسید، هر چند همان طور که در اول بحث گفتیم شناخت او ملزم به دیدن آثارش است.برگمان حدود ۶۰ فیلم ساخته که بخش عمده آن به نمایش درآمده، از نخستین فیلم وی «عذاب» (۱۹۶۴) گرفته تا «سارا باند» (۲۰۰۵) همگی در توصیف رنج ها و عذاب های انسان معاصرند، درباره دیوهای درون و شک و تردیدها و رازها و دروغ هایی که مردان و زنان از آن ها گریزانند اما در نهایت به قیمت به خطر افتادن زندگیشان اجباری با آن ها رو در رو می شوند.

او سال های آخر زندگی اش را تنها در جزیره ای دور افتاده «فارو» سر کرد و به ندرت با دوستان و همکاران قدیمی اش تماسی داشت و حرفی می زد.ولی وقتی در ۳۰ جولای(در همان ماهی که به دنیا آمده بود) ۲۰۰۷ در گذشت، سر سپردگانی در چهار گوشه دنیا پیدا کرد(همان شهرت دردناک و ناجوانمردانه بعد از مرگ).

یکی از خبرنگاران خارجی اظهار داشته: «در سال ۲۰۰۵ وقتی به مناسبت نمایش فیلم «ساراباند» پیشنهاد چاپ مطلبی را دادم، هیچ یک از روزنامه نگاران نام برگمان به گوششان نخورده بود، ولی بعد از مرگش نام او صفحات روزنامه ها، شبکه های تلویزیونی وسایت های اینترنتی را پر کرد» بعد از مرگ برگمان در سال ۲۰۰۷ دنیای تصویر و مخاطبان آن دچار تبی به نام «تب برگمانی» شدند و از او و فیلم هایش به عنوان کالایی ارزشمند و موجب فخر فروشی استفاده کردند.

تا جایی که نامش به عنوان سیری روشن فکرانه و اندیشه ای سطح بالا بر سر زبان ها بوده و جنبه ای تزئینی دارد.(روحش شاد)

او همیشه از سطحی نگری فراری بود اما نمی دانست نامش بعد از مرگ ناگوارش، ملعبه ای خواهد شد به دست جماعتی سطحی نگر و بی محابا.«اینگمار برگمان» صاحب نه فرزند بود که خیلی هایشان را به جایگاه ستاره شدن رساند.

او سال ۱۹۶۱ با «چشمه باکره»، در ۱۹۶۲ با «همچون در آینه» و بعد در سال ۱۹۸۴ با «فانی و الکساندر» سه اسکار برد.

سه بار نامزد جایزه اسکار بهترین کارگردان برای فیلم های «فریادها و نجواها، چهره به چهره و فانی و الکساندر» و پنج بار نامزد جایزه بهترین فیلم نامه اورجینال برای فیلم های «توت فرنگی های وحشی، همچون در یک آینه، فریادها و نجواها، سونات پاییزی و فانی و الکساندر» بوده است.

«اینگمار برگمان» به شکسپیر سینمای جهان معروف است.تمام داستان های معروف برگمان به جز(چشمه باکره و فلوت سحرآمیز) نوشته ذهن پر بار و پر تب و تاب خود برگمان می باشد.

نوشته اندر احوال اینگمار برگمان Ingmar Bergman اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نور زمستانی ؛ دعا و نیایش

آگاه فیلم — Thu, 03 Aug 2006 12:09:39 +0000

منصور واحدی
کانون تحلیل گران سینما
آگاه فیلم

  نور زمستانی
  دعا و نیایش

۱٫ اینگمار برگمان در ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ در سوئد به‌دنیا آمد.

۲٫ پدرش کشیش بود که بعدها در سلک روحانیان بلندپایه د رآمد.