• رضا رویگری:

    به برکت و لطف امام رضا (ع) هستم

• آقای رویگری! اینکه شما هنرمندید، هیچ شکی نیست، اما بالاخره خواننده‌اید یا بازیگر؟

من هنر را دوست دارم و برایم نقاشی، موسیقی و یا بازیگری در تئاتر، تلویزیون و سینما فرقی نمیکند و سعی میکنم تمام این عرصه‌ها را تجربه کنم.

• اکنون چه میکنید؟

بیش از یکسال است که در خدمت داوود میرباقری در سریال “مختارنامه” هستم و نقش کیان را که یک شخصیت ایرانی است بازی میکنم و به تازگی هم بازی در اپیزودی در فیلم “ستاره‌ها” به پایان رسید و نقش مقابل عزت‌ا… انتظامی را داشتم.

• آخرین اثر سینمایی‌تان بوتیک بود؟

بله، با اینکه در چند ماه گذشته پیشنهادهای فراوانی داشتم و حتی ۷ یا ۸ سناریو را هم مطالعه کردم، ولی هیچکدام را نپذیرفتم، چون معتقدم به سنی رسیده‌ام که هر نقشی را نباید بپذیرم و همیشه سعی میکنم، بازی‌ای ارایه دهم که مردم را راضی کند.

• کدام یک از نقش‌هایتان مورد اقبال عمومی قرار گرفته‌اند؟

مردم خیلی بامحبت‌اند و همیشه مرا از نظرها و پیشنهادهای‌شان بی‌بهره نمی‌گذارند. آن‌ها به همه‌ی آثارم اظهار لطف میکنند، اما بازی مرا در فیلم‌های اجاره‌نشین‌ها، سرزمین آرزوها و بوتیک بیشتر پسندیده‌اند.

• از آخرین اثرتان بوتیک برایمان بگویید؟

از بازیم در این فیلم، هم مردم و هم منتقدان و هنرمندان سینما خیلی راضی بودند و فیلم هم برایشان خیلی جذااب بود.

• نقش منفی که در بوتیک داشتید، نتوانست نظرات مردم را نسبت به شما تغییر بدهد؟

نه، مردم ما خیلی آگاهند و سینما را خوب می‌شناسند و می‌دانند که بازیگر این نقش رضا رویگری است. مگر کسی که در فیلم آدم می کشد، قاتل است. امروزه مردم برخورد کارشناسانه و زیبا بر فیلم‌ها دارند و به مانند گذشته، دیگر نقش منفی، تأثیر منفی بر روی آنان نمی‌گذارد.

• شما در ابتدای بازیگری‌تان با چه کسانی هم‌دوره بودید؟

من کار هنری‌ام را با تئاتر شروع کردم و با مرحوم رضا ژیان، اسماعیل خلج، فریبرز سمندرپور و مهوش افشارپناه هم‌دوره بودم، که با هم در سال ۴۷ تئاتر “منصور حلاج” را به روی صحنه بردیم. که اثر بسیار بی‌نظیری بود و در آن‌زمان پیتر بروگ، کارگردان سرشناس تئاتر جهان از این کار بسیار خوشش آمد.

• آقای رویگری! مردم شما را به‌عنوان خواننده هم می‌شناسند. از فعالیت‌های خود در این زمینه بگویید؟

هر چند برخی آواز مرا دارای سبک می‌دانند، اما من خودم را خواننده نمی‌دانم، چون حرفه‌ی من خوانندگی نیست و هیچ‌وقت هم دنبالش نبودم. من تاکنون آلبوم‌های “از عشق گفتن” و “غوغا” را به بازار موسیقی عرضه کرده‌ام.

• در مطبوعات خوانده‌ایم که شما نمی‌خواهید دیگر در عرصه‌ی موسیقی فعالیتی داشته باشید، چرا؟

من بر روی آلبوم “غوغا” حدود یک‌سال و نیم کار کردم، به‌واقع رنج کشیدم، تا آماده شد، اما متأسفانه غیر از آهنگ “بی‌خبران” هیچکدام از تلویزیون پخش نشد و بابت ارائه‌ی این آلبوم هم کلی بدهکار شدم، از طرفی خدا را شاکرم که این اثر مورد توجه مردم قرار گرفت. من هیچ‌گاه نگفتم دیگر کار نمیکنم، چرا که عاشق این هنرم، اما تا مشکلات حل نشود، فعالیتی نمی کنم.

• برای امام رضا (ع) تاکنون اثری ارائه داده‌اید؟

هنوز توفیقی برایم در این زمینه حاصل نشده است، اما یک سناریوی چند قسمتی نوشته‌ام که یک قسمتش به‌نام “ضامن آهو” می‌باشد. من ارتباط خاصی با امام رضا دارم و اگر می‌بینید هستم و زندگی می کنم، به برکت و لطف این امام همام است. امام رضا برای من جایگاه خاصی دارد و هروقت از خدا درخواستی داشتم، امام رضا را شفیع قرار دادم.

• علت این همه عشق چیست؟

پدر و مادر من ۱۴ سال صاحب بچه نمی‌شدند. پدرم که فرد بسیار مذهبی‌ای بود، در هنگام سجده نماز صبح خوابش می‌برد و در خواب آقا امام رضا را می‌بیند که به او مژده‌ی تولد پسری را می‌دهد و بعد مدتی هم من به‌دنیا می‌آیم و برای همین نام من ، رضاست.

• آخرین سؤال: جایگاه تئاتر و سینمای مشهد در کشور را چگونه می‌بینید؟

هنر مشهد در کشور از جایگاه والایی برخوردار است. اما متأسفانه هنرمندان این شهر، به‌دلیل دور بودن از مرکز، در گمنامی فعالیت می کنند، ولی آن‌هایی که مانند “ارجمندها” در تهران فعالیت دارند، در روند هنر کشور بسیار تأثیرگذار بوده‌اند و هستند.

• تاریخ ارسال: ۸۴/۰۹/۲۳
• منبع: سایت آگاه فیلم
• سید جواد اشکذری