• منصور واحدی:

خیلی دور، خیلی نزدیک ؛ فیلمی اندیشمندانه با اجرایی روان و ساده

• ارسال: ۸۴/۰۶/۲۴
• کانون تحلیل گران سینما

۱٫ فیلم درون‌مایه‌های چند لایه‌ای دارد و از هر نظر قابل بحث و تفسیر است که صرف‌نظر از موارد دیگر در این یادداشت فقط به مسائل عاطفی و ارتباطی آن پرداخته می‌شود.

۲٫ فیلم جزء فیلم‌های معناگراست، فیلمی اندیشمندانه با اجرایی روان و ساده.

۳٫ فیلم بر مبنای روابط عاطفی خانواده و فرزندان شکل گرفته است.

۴٫ فیلم لحظات عاطفی دلنشین بسیار دارد که می‌توان از چند نقطه‌ضعف آن از جمله خانم دکتر چشم‌پوشی کرد.

۵٫ سفر مکاشفه‌وار دکتر عالم در کویر او را با ارتباطات نزدیک مردم ساده‌ی آن دیار آشنا می‌کند.

۶٫ دکتر عالم به‌علت مشغله‌ی شغلی از ارتباط انسانی به‌معنای کامل دور بوده است.

۷٫ دکتر عالم حتی با خانواده‌ی خود نیز ارتباط نزدیک ندارد، وقتی به خانه وارد می‌شود همسرش عزم سفر دارد.

۸٫ دکتر عالم با فرزندش سامان نیز ارتباط نزدیک ندارد، در طول فیلم آن‌ها هیچ‌گاه به‌هم نزدیک نمی‌شوند.

۹٫ در طول فیلم دکتر عالم هر گاه به ‌ جایی ‌ که فکر می ‌ کند سامان در آن ‌ جاست نزدیک می ‌ شود پسرش از آن ‌ جا دور شده است.

۱۰٫ در طول فیلم دکتر هیچ‌گاه سامان را نمی‌بیند و ارتباط آن‌ها از دور و از طریق تلفن همراه است.

۱۱٫ دکتر عالم که از فضای عاطفی و ارتباطی اطرافش دور شده است، آن‌گاه به فکر چاره می‌افتد که به فرزندش نزدیک شود که او را در کام مرگ می‌بیند.

۱۲٫ دکتر برای مراقبت و نجات فرزند تن به سفر می‌دهد، زیرا احساس می‌کند در این لحظات باید به فرزندش نزدیک شود، اما به وضعیتی دچار می‌شود که خود بیشتر احتیاج به مراقبت دارد.

۱۳٫ دکتر آن‌گاه به زندگی نزدیک می‌شود که از شخصیت قبلی خود دور می‌شود و در طول سفر مکاشفه‌وار خود با مردم ارتباطی نزدیک پیدا می‌کند.

۱۴٫ در صحنه‌هایی زیبا از فیلم خانم دکتر ساکن روستای کویری، صحنه‌های دلپذیری از این ارتباطات انسانی را به دکتر عالم نشان می‌دهد.

۱۵٫ عمیق‌ترین صحنه‌ی ارتباطی فیلم، صحنه‌ی پایانی است، آن‌جا که دستی برای بیرون کشیدن دکتر از کام مرگ دراز می‌شود و برای دکتر در واقع تولدی دیگر است.