“گوست‌ داگ” یک قاتل حرفه‌ای ماهر و محافظه‌کار است که اصول و قواعدش بر مبنای شیوه‌ی زندگی سامورایی‌های قرن هفدهم ژاپن است. او با سردسته‌ی خود تنها با یک کبوتر نامه‌بر در ارتباط است. تعلق‌خاطر این قاتل به شیوه‌ی ساموایی‌ به این علت است که روزی در جوانی، مردی زندگی او را نجات داده و حالا او می‌خواهد تا ابد به شیوه‌ی سامورایی‌ها، در اختیار اربابش باشد . “گوست‌ داگ” بر فراز زمین کنار پرندگان در اتاقک کوچکی روی شیروانی ساختمانی متروک زندگی می‌کند. او تحت‌تاثیر یک متن قدیمی سامورایی، قاتلی حرفه‌ای است که شب‌ها دست به جنایت می‌زند و روزها بدون جلب‌توجه، در شهر رفت‌وآمد می‌کند. یک خانواده‌ی سامورایی که او را به استخدام خود درآورده‌اند، به کد شناسایی‌اش پی‌می‌برند. در نتیجه “گوست‌ داگ” وکنشی مطابق با شیوه‌ی سامورایی بروز می‌دهد. پای او به‌تدریج به یک قتل مشکوک و پیچیده کشیده می‌شود و بر اساس منطق جنگجویان قدیمی ژاپن وکنش نشان می‌دهد.

به گفته‌ی خودش: ما مانند دو قبیله‌ی قدیمی هستیم که رو به انحلال می‌روند … انگار همه چیز در اطرافمان در حال تغییر است.

فیلمی طنز‌آلود و غریب از فیلم‌ساز بزرگ آمریکایی “جیم جارموش”. باز هم با همان استادی همیشگی در ترسیم تنهایی و در کنار آن گرمای روابط انسانی با حداقل کلام. آدم‌هایی که حتی با زبان‌ها و فرهنگ‌های مختلف یکدیگر را درک می‌کنند. و باز هم نمایش آدم‌هایی که انگار در خواب راه می‌روند و از جای دور تحت کنترل هستند. و حضور ذکاوت و هوشمندی فیلم‌سازی که وفادار به سبک و سیاق همیشگی فیلم‌‌هایش، ‌به راه خود ادامه می‌دهد. “جارموش” در دهه‌ی هشتاد با “عجیب‌تر از بهشت”، شوکی به سینمای خواب‌زده‌ی آن دهه، ‌وارد کرد. سبک او انقلابی به تمام‌معنا در سینمای جهان بود. سبکی که گرما و نجابت سینمای کلاسیک را با روش‌های نوین بیانی سینما در‌آمیخت. “جارموش” با ” Down By Law” و “قطار اسرارآمیز” دهه‌ی هشتاد را به پایان رساند، دو فیلمی که هرچند آثاری درخشان بودند اما توقعات منتقدینی که هر ساله انتظار یک “عجیب‌تر از بهشت” را داشتند برآورده نساخت. “شب روی زمین”، “جارموش” را در انفعالی‌ترین وضع ممکن قرار داد. دیگر همه معتقد بودند که دوران او به پایان رسیده است، اما فیلم “مرد مرده”، احیای دوباره‌ی “جارموش” بود. “جارموش” با این فیلم نگاه خود را از مسائل روزمره‌ی جامعه که به‌تدریج در فیلم‌های او به ورطه‌ی تکرار می‌افتادند، خارج ساخت و با نگاهی به اسطوره‌ی سینمای وسترن در یک ساختارشکنی حیرت‌انگیز، یکی از بهترین فیلم‌های سال ۹۵ جهان را ساخت. “گوست‌ داگ” شیوه‌ی سامورایی”، بار دیگر نشان داد از رویه‌ی جدید “جارموش” این پست‌مدرن بزرگ سینمای امروز در کار با بازمایه‌ها و پژواک های سینمای کلاسیک دارد. منتقدین در کن، برخوردهای متفاوتی با این فیلم داشتند، اما در انتها دست “جارموش” از جوایز کوتاه ماند. فیلم‌برداری “روبی مولر” از مهم‌ترین شاخصه‌های فیلم است.

تاریخ ارسال:۲۹ دی ۱۳۸۵