چشم‌انداز یا همان Vision برای زندگی، افقی از خواسته‌های ماست که تمامی تلاش‌ها و اعمال و رفتار ما باید به سمت چشم‌انداز ما سوق داشته باشد تا به آن دست یابیم و در واقع همان اهداف بلند مدت ماست که می‌تواند سمت و سوی زندگی هر فردی را مشخص کند.

مثلاً؛ من ۲۵ سال سن دارم و از الان تصمیم دارم که تا ۱۰ سال آینده به این موارد دست یابم: [این‌ها فقط مثال است.]

·      داشتن یک خانه، ۲۰۰ متر سه خواب با مشخصات دیگر.

·      خرید یک اتومبیل BMW مدل ۷۳۰D رنگ سورمه‌ای.

·      تحصیلات تا مقطع Phd در زمینه بازرگانی و مدیریت.

·      دستیابی به آرامش روحی و روانی کامل.

·      ادامه‌ی آموزش ویولون تا سطح حرفه‌ای.

·      سفر به ۵ کشور منتخب: مصر، فرانسه، ژاپن، استرالیا، سوئد.

·      فرزندم موسیقی را تا سطح حرفه‌ای دنبال نماید.

·      ارائه‌ی پروژه‌ی فرهنگی ولی‌عصر.

·      و …

حالا من نقاطی از زندگی‌ام را در نظر گرفتم که باید تمامی تلاش خود را معطوف کرده تا به این‌ها برسم و حداکثر تا ۱۵ سال دیگر. حالا من از تمامی  آن‌چه که در نظر دارم یک تصویر تهیه کرده و تمامی تصویر با توضیحاتش را در یک تخته به نام تخته‌ی اهداف یا Vision Board یا Willing Board جمع‌آوری می‌کنم. در این‌جا چند نمونه از تخته‌ی آرزوهای دیگران رو می‌بینید:

من هر روز به تخته‌ی آرزوهای خود نگاه کرده و آن‌ها را مد نظر می‌گیرم. رفته رفته با دوستانی که این اهداف را دارند آشنا می‌شوم، در مورد تحصیلات با دوستانی که Phd مدیریت دارند آشنا می‌شوم و از تجربیات آن‌ها استفاده می‌کنم. با دوستانی که نمایشگاه اتومبیل دارند آشنا می‌شوم و کم‌کم چند تا اتومبیل مد نظر می‌گیرم و … و کلاً جهت زندگی من به سمت اهدافم پیش می‌رود. به‌سمت اهدافم پول در می‌آورم، به‌سمت اهدافم دوست پیدا می‌کنم، به‌سمت اهدافم مجله می‌خوانم و… و در آخر تا ۱۰ سال دیگر مطمئن هستم که به بیشتر هدف‌هایم نایل شده‌ام و اگر هم چند تایی از آن‌ها ماند، به ۱۰ سال بعدی منتقل خواهم کرد.

حالا از نگاه دیگر به قضیه بنگریم:

در نظر بگیرید که اهداف زندگی ما روشن نیست و هر کس از ما می‌پرسد هدفت از زندگی چیست در پاسخ می‌گوییم: خوشبختی، سعادتمندی، پولدار بشم و…. در این‌صورت تمامی تلاش‌های ما به‌صورت روزمره نتیجه می‌دهد و حداکثر یک ساله و بیشتر از آن به ندرت ممکن است که به اهداف بلندمدتمان نایل شویم. چرا که هر روز یک هدف را در نظر گرفته و مثلاً اگر امروز یک خانه ۲۰۰ متری در نظر داریم ولی یک نفر به ما خانه ۱۵۰ متری با این قیمت پیشنهاد کند شاید قبول کنیم. چرا که شاید با خود گفته خُب پس از خانه موارد مهمی است که باید به آن برسیم و سپس به‌دنبال هدف بعدی که سریعاً زاییده خواهد شد خواهیم رفت.

پس همین امروز در صدد ساخت تخته‌ی اهداف خود بر آییم.