تحلیل روان‌شناختی شخصیت آرتور فلک

قلب تپنده فیلم، سفر روانی آرتور فلک است که توسط واکین فینیکس با ایفای نقشی فراموش‌نشدنی به تصویر کشیده می‌شود.

نمودهای بالینی و تشخیص‌های محتمل

· اختلال کاذب بولبار (Pseudobulbar Affect): آرتور از حملات خنده غیرارادی و غیرقابل کنترل رنج می‌برد که منجر به طرد و کتک خوردن از جامعه می‌شود. این حالت در فیلم به یک ضربه مغزی دوران کودکی نسبت داده می‌شود. فینیکس برای آماده‌سازی این نقش، ویدیوهای افرادی را که از این بیماری رنج می‌برند، مطالعه کرد.

· اختلالات شخصیت: تحلیل‌های روان‌پزشکی مبتنی بر معیارهای DSM-5 نشان می‌دهد که آرتور ترکیبی از ویژگی‌های اختلال شخصیت خودشیفته (حس grandiosity و نیاز به تحسین) و اختلال شخصیت ضداجتماعی (بی‌اعتنایی به حقوق دیگران) را نشان می‌دهد. نکته مهم این است که فیلم به وضوح خشونت او را تنها نتیجه بیماری روانی نشان نمی‌دهد، بلکه آن را حاصل انتخابهای او در بستر یک جامعه بیمار می‌داند.

· افسردگی مزمن و روان‌پریشی: آرتور از افکار منفی مداوم، عدم لذت و انزوا رنج می‌برد. همچنین او دچار توهّمات است (مثل رابطه خیالی با همسایه، توهّم نسبت به حضورش در برنامه مورای فرانکلین) که مرز بین واقعیت و خیال را برای تماشاگر مخدوش می‌کند.

سفر تحول: از قربانی تا عامل

تحول آرتور به جوکر،یک فرآیند تدریجی فروپاشی است. او در ابتدا به بیماری خود آگاه است و به دنبال کمک است («بدترین بخش بیماری روانی این است که مردم انتظار دارند طوری رفتار کنی که انگار بیمار نیستی»). اما با قطع بودجه درمانی، طرد شدن مکرر، و افشای خیانت و آزار دوران کودکی توسط مادرخوانده‌اش، هویت شکننده او کاملاً متلاشی می‌شود. قتل مادرش، نقطه اوج تبدیل او از یک قربانی منفعل به یک عامل فعال خشونت است. او با پذیرش هویت «جوکر»، درد درونی خود را به خشونت بیرونی تبدیل می‌کند.