هشتاد و هفتمین سالروز تولد امید

بیست و پنج سال بی امیدمهدی اخوان‏ ثالث
Mehdi Akhavan Sales

• متخلص به م. امید
• مهدی اخوان‌ثالث شاعر نامدار معاصر که استاد سرودن اشعار به سبک نیمایی و قدیم است. (۱۳۰۷- ۱۳۶۹ هـ.ش)
• متولد ۱۱ اسفندماه ۱۳۰۷ در شهر مشهد
• درگذشت ‘مهدی اخوان‏ ثالث’ ۱۳۶۹٫۰۶٫۰۵

نام پدرش علی و نام مادرش مریم بود. پدر مهدی از مردم یزد بود که در جوانی به مشهد مهاجرت کرده و در این شهر سکنا گزیده بود.
کار پدر مهدی تهیه‌ی داروهای گیاهی و در حوزه‌ی طب سنتی بود.
تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در دبستان‌ها و دبیرستان‌های مشهد سپری کرد و از هنرستان صنعتی همین شهر و در رشته‌ی آهن‌گری فارغ‌التحصیل شد و پس از دو سال در سال ۱۳۲۷ شمسی وارد تهران شد و وارد وزارت فرهنگ در آمد.

می‌گویند او ذوق شاعرانه را از مادر خود به ارث برده است.
او در نوجوانی به شاعری روی آورد و به شکل شاعران قدیم شعر سرود.
او در سال ۱۳۲۹ با دختر عموی خود ازدواج کرد.
اخوان چند بار در زمان پهلوی به زندان افتاد.
پس از آزادی از زندان و در سال ۱۳۲۶ به کار در رادیو مشغول شد و مدتی بعد به تلویزیون خوزستان منتقل شد.

اخوان در سال ۱۳۵۳ از خوزستان به تهران بازگشت و این بار در رادیو و تلویزیون ملی ایران به کار مشغول شد.
اخوان در سال ۱۳۵۶ در دانشگاه‌های تهران، ملی و تربیت معلم به تدریس شعر سامانی و معاصر مشغول شد و در سال ۱۳۶۰ بدون حقوق و با محرومیت از تمام مشاغل دولتی بازنشسته شد.

هر چند اخوان زندگانی درویش‌مسلکانه‌ای داشت اما نداشتن شغل و محرومیت او از مشاغل دولتی باعث شد که او در فقر و تنگ‌دستی ِ بیش‌تری زندگی سپری کند

شعر زیبای «چاووشی» را با صدا و تصویر شاعر می‌بینیم و می‌شنویم

من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می‌بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی‌برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟
تو دانی کاین سفر هرگز به سوی آسمان‌ها نیست
سوی بهرام، این جاوید خون‌آشام
سوی ناهید، این بدبیوه گرگ قحبه‌ی بی‌غم
کی می‌زد جام شومش را به جام حافظ و خیام
و می‌رقصید دست‌افشان و پاکوبان بسان دختر کولی
و اکنون می‌زند با ساغر مک نیس یا نیما
و فردا نیز خواهد زد به جام هر که بعد از ما
سوی اینها و آن‌ها نیست
به سوی پهن‌دشت بی‌خداوندی‌ست
که با هر جنبش نبضم
هزاران اخترش پژمرده و پر پر به خاک افتند
بهل کاین آسمان پاک
چراگاه کسانی چون مسیح و دیگران باشد
که زشتانی چو من هرگز ندانند و ندانستند کآن خوبان
پدرشان کیست؟
و یا سود و ثمرشان چیست؟
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بگذاریم