نوشته سلمک اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

ایست بازرسی

نوشته: علیرضا نعمت الهی

با اجرای مازیار ملت خواه

از
شما هستیم
با
مربی و مشاور ارتباط
در
www.arttoos.ir

داستان کوتاه
“ایست بازرسی”

سایبان سمت راننده را تنظیم کردم تا غروب آفتاب کویر بیشتر از این کلافه ام نکند.
آفتاب از بینی به پایین را می سوزاند.
یخه ام را چفت کرده بودم تا گردنم آفتاب سوز نشود.
سرباز ایست بازرسی مهریز با تابلو دستی قرمز رنگِ “ایست” متوقفم کرد.
سلام کردم، جواب نداد.
مثل فوق تخصص قلب و کارشناس ارشد جرم شناسی دست روی قلبم گذاشت.
پرسید: “چرا ترسیدی؟”
حوصله نداشتم بیماری موروثیِ طپش قلب را برایش توضیح دهم.
گفتم: “بچه که بودم مامانم منو از مامور ترسونده، هنوز هم می ترسم.”
با قیافه جدی گفت “حتمن خلاف می کنی که می ترسی. “
حال نداشتم جوابش را بدهم، وانگهی چیزی نگفتم تا پیله نکند.
تازه از نقشه برداری برگشته بودم، خسته بودم و موهام به هم ریخته بود.
نگاه سطحی به قیافه غلط اندازم انداخت و پرسد: “می خوری یا می کِشی؟ “
منظورش را متوجه شدم،اما خودم را به کوچه علی چپ زدم و سریع جواب دادم: “هم می خورم، هم می کِشم.”
خنده ی مذبوحانه ای به معنی “حالت رو می گیرم” کرد و گفت: “چی می خوری؟ چی می کشی؟ “
گفتم “غصه می خورم، درد می کشم. “
جوابم را تاب نیاورد، گفت: “ماشینت رو بزن توی پارکینگ،امروز پنجشنبه هست، فردا هم هیچ، پس فردا باید بازرسی کامل بشه. “
با وجود این که از خودم اطمینان داشتم، برای اینکه معطل نشوم، بدون این که نشانه ای از اعتراض یا التماس داشته باشم گفتم “شوخی کردم، نه هیچی می کشم و نه هیچی می خورم.”
گفت: “برو پارکینگ.”
با لحن مخصوص رشوه دهنده ها گفتم: “حق پارکینگ دو روز چه قدر میشه تا نقدی تقدیم کنم؟ “
بلافاصله گفت: “صد تومن.”
گفتم: “چرا این قدر زیاد؟”
گفت: “اعصابم خرده، دیشب مافوقم منو بازداشت کرده.”
پرسیدم: “چرا؟ “
گفت: “فکر کنم زنش تحویلش نگرفته.تازه ،نصفش رو هم باید بدم مافوق فلان فلان شده .”
در داشبورد را باز کردم تا صد تومان را بدهم و شرش را کم کنم و تا شنبه معطل نشوم .
خرت و پرت های داشبورد را که جابجا می کردم تا کیف پول را بردارم، آنتن بی سیم نقشه برداری بیرون آمد.
سرباز هم که داشت نگاه می کرد نوک بی سیم را که دید جا خورد.
نگاه دقیق تری به من کرد، ته ریش داشتم،پیراهنم را برای راحتی روی شلوارم انداخته بودم، آستین ها و یخه هم که برای آفتاب نخوردن چفت شده بود.
با لحن ملایمی پرسید “چهکاره ای؟ “
با اعتماد به نفس کامل و ماهرانه بی سیم را به ته داشبورد هل دادم و مخفی کردم و مثل آدم های مرموز و مامور مخفی ها گفتم “فرض کن منم یه چیزهایی در مورد بعضی ها می نویسم. “
ترسید و ملتمسانه گفت “غلط کردم، ببخشید، بار اولم بود، بخدا سه ماه اضافه خوردم، می خوام زن بگیرم. تو رو خدا گزارش منو ننویس و…”
گفتم “چقدر می دی تا برات چیزی ننویسم ؟ “
با عجله دست توی جیبش کرد و کلی اسکناس دولا شده بیرون آورد و جلو ام گرفت و گفت “بخدا همین ها رو گرفتم، بیشتر ندارم . “
با نگاه حق به جانبی گفتم “فعلن پیشت باشه تا برگردم. “
ماشین را توی دنده گذاشتم و آرام حرکت کردم.
در آخرین لحظه گفت “خدا خیرت بده، نگفتی چکاره ای “
همین طور که می رفتم سرم را از شیشه بیرون کردم و داد زدم “نقشه بردارم …. ” و گاز ماشین را گرفتم.

علیرضا نعمت الهی

نوشته ایست بازرسی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

بیسواد کیست؟

با اجرای مازیار ملت خواه

از
شما هستیم
با
مربی و مشاور ارتباط
در
www.arttoos.ir

بیسواد کیست؟

در زمانی نه چندان دور، “بیسواد” کسی بود که خواندن و نوشتن نمی‌دانست.
این تعریف، قرن‌ها و هزاره های متوالی معتبر بود تا آن که به هزاره سوم رسیدیم.

از ابتدای قرن ۲۱ ، این تعریف از بیسواد رواج بسیار یافت:
بی سواد کسی است که عکاسی نمی‌داند و با رایانه و زبان انگلیسی آشنا نباشد، حتی اگر سواد خواندن و نوشتن داشته باشد.

امروز و در میانه دهه دوم قرن حاضر، سرعت رشد تحولات علمی – از علوم انسانی گرفته تا مهندسی و پزشکی – به حدی بالاست که بقا در دایره دانش، منوط به همراهی با این تحولات است.

در عرصه تحولات دانش بنیان نیز دو اتفاق مهم رخ می دهد:
یا دانسته های قبلی ، نقض و باطل می شوند و
یا دانش موجود تکمیل و پربار تر می شود.

از این رو امروزه، بیسواد کسی نیست که
فقط خواندن و نوشتن نمی داند، یا بیسواد تنها به کسی اطلاق نمی شود که
عکاسی نمی‌داند و با رایانه و زبان بین المللی انگلیسی غریبه است،
بلکه بیسواد کسی است که
اولاً «نتواند دانسته هایش را بروزرسانی کند» و
ثانیاً «جرأت دور ریختن دانسته های باطل شده اش را نداشته باشد.»

این دومی، از آن جهت اهمیت مضاعف دارد که خیلی ها در برابر آن مقاومت می کنند،
چه آن که تصور می کنند هویت شان با معلوماتی که عمری با آن زیسته اند گره خورده است.
بنابراین، به جای آغوش گشودن به مرزهای جدید دانش، از دانسته های پیشین خود همانند گنجی تاریخی مراقبت می کنند و مانند معشوقی دیرین، بدان وفادار می مانند.

فراموش نکنیم کاروان دانش – که مانند گذشته شتر سوار نیست بلکه با سرعت فوق تصور حرکت می کند –
منتظر نمی ماند تا تک تک افراد خود را با آن همراه کنند، بلکه در این مسیر، زبدگان را با خود همراه می کند.
بقیه، شکست خوردگانی بیش نیستند ، هر چند بتوانند برای مدتی با سرمایه گذشته، در مسیر بقا باقی بمانند.

در این میان، کسانی که مدیریت می‌کنند، بیش از بقیه نیازمند سواد جدید که همان “بروزرسانی دانسته و دور ریختن دانسته های تاریخ مصرف گذشته” هستند.

اگر مجموعه ای را مدیریت می‌کنید، بخشی از زمان و توان تان را صرف سواد جدید بکنید و الّا ناگهان متوجه خواهید شد که چه قدر از قافله عقب مانده اید.
از این که دانسته های جدید به گنجینه دانش تان اضافه شوند، استقبال کنید و از این که گاه در سطل زباله تان، دانسته های باطل شده تان وجود داشته باشد، نترسید.
?

نوشته بیسواد کیست؟ اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

یک عکس نمادین از
رضا صابری
امروز ظهر
پارک ملت
یکشنبه ۳ آبان ۹۴

نوشته تئاتر مشهد بی صابری هرگز! اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشته دو طرفه‌ها اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشته هر آدمی گاهی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.

نوشته مجید سیف العلمایی اولین بار در SAYF.IR. پدیدار شد.