بدو لولا بدو

دنیای امروز، دنیای علایم و نشانه‌هاست

• دانوش یزدان پناه

فیلم “بدو لولا بدو!” در تاریخ ۱۸ فروردین ۱۳۸۵ در هفتمین جلسه کانون تحلیل گران سینما در آگاه فیلم به نمایش در آمد و مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت

چکیده‌ی نگاه دوستان حاضر در جلسه اکران فیلم “بدو لولا بدو!”

• تأکید بر دویدن به‌جای استفاده از تکنولوژی. این‌که توان انسان فراتر از همه‌ی این‌هاست و عنوان‌بندی فیلم هم خیلی قابل توجه است.
• اتفاقاتی که می‌افتاد نشان‌دهنده‌ی این است که بازتاب کارهای آدم‌هاست.
• این‌که هستی نود دقیقه است و همه‌ی کارهایمان را ما در نود دقیقه انجام می‌دهیم.
• دستمالچیان: فیلم یک کلاس درس تدوین است سبک‌های مونتاژ و ریتم و تم و …. غیر از دویدن هیچ ریتمی در این فیلم قرار نمی‌گیرد. چیزی که خیلی برایم جالب است: وقتی تیکور در فیلم‌نامه شخصیت‌های فرعی را وارد می‌کنی بالعکس بقیه‌ی فیلم‌ها فقط با چند تا کات سریع شخصیت را معرفی می‌کند تا شخصیت اصلی پررنگ شود.
• فرهادی‌نیا: احساس می‌کنم اندیشه‌های مولانا در این کار دیده می‌شود که از کجا آمده‌ام آمدنم بهر چه بود؟ نوعی نگاه شرقی به هستی دارد. در روان‌شناسی جدید هم به‌نوعی نگاه مثبت به همه‌ی وقایع اطراف ما هست. شاید فیلم‌ساز بدون آگاهی از اندیشه‌های مولانا یا تئوری‌های جدید روان‌شناسی تأثیر پذیرفته است و نکته ی دیگر این‌که در سینما از عنصری به‌نام وایپ کمتر استفاده می‌کنیم ولی این‌جا استفاده‌ی هوشمندانه‌ای شده به‌ویژه در نوع کادربندی از خطوطی که در خیابان بود یا از رنگ. چرا باید موهای لولا قرمز باشد یا آمبولانس قرمز باشد که ذهن ما را تحریک می‌کند.
• مجید سیف العلمایی: در این‌جا می‌توان گفت که براساس سعی شما به شما پاداش داده می‌شود. آیا می‌شود گفت که جبر و اختیار هم برای آدم‌ها جبر و اختیار دارد؟ بعنی هرکس به تناسب مقامی که دارد از از این جبر و اختیار بهره می برد.
• خسرو هوشیار: هنرمند نوعی فیلسوف است که به شیوه‌ای تا حدودی غیرمتعارف‌تر از فیلسوفان کلاسیک عمل می‌کند. ما از پنجره‌ی خودمان به هستی نگاه می‌کنیم و به اثر نگاه می‌کنیم.

• تاریخ ارسال: ۸۵/۰۵/۱۸
• منبع: سایت آگاه فیلم
• –دانوش یزدان پناه (بحث) ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، ساعت ۰۴:۵۶ (IRDT)