پاییز را دوست داریم
پاییز – نوشین وفادار، حمیدرضا گیلانی فر
به نام او که رنگها را آفرید
” بهار با تو درختی است بی نهایت سبز
دریغ و درد از این بادهای پاییزی ” [۱]
پاییز را دوست داریم. شاید بیشتر از هر فصلی.
چشم هایمان را دیگر بار شستشو میدهیم و انگارههایمان را نسبت به پاییز گاه مرور میکنیم:
” خزان یا برگریزان، فاصله بین تابستان و زمستان فاصله میان اول اعتدال خریفی و اول انقلاب شتوی ” [۲]
” مدت ماندن آفتاب در بروج میزان و عقرب و قوس ” [۳]
و در اندیشه و احساس جمعی:
بزرگترین تراژدی و سرود خون آور طبیعت
” یک باد سرد می آید
و برگها
از شاخه ها جدا شده می افتند. . . ” [۴]
” راهزن زیبایی های طبیعت ” و یا
” تفسیر زیبایی های از دست رفته ”
” . . . پاییز
” . . . پاییز
تنها نه کار مرا بلکه
کار شما و درختان را هم
دشوار می کند ” [۵]
و پاییز طبیعت نمادی از سه چهارم زندگی . . . در سراشیبی پایان
هم چون پاییز عمر . . . روزگار پیری
و پیری؟
نه فقط بیماری و انتظار مرگ که
” مرگ یعنی: نه من، نه دوست، نه برگ ” [۶]
و پیری یعنی پختگی . . . کمال من،
عمق دوستی
و رنگ برگ
آری رنگ برگ، هم چون رنگ پاییز
” بنشسته گوشه جسته به جایی که بود مرد
رویش ز خشم خون و در اندیشه گاه زرد
پاییز صولتی دمساز با بهار ” [۷]
پس پاییز، رنگ است، زرد است، نارنجی است
و پاییز، حرکت است
و حرکت، زندگی است
” بندی گسسته است
خوابی شکسته است
رؤیای سرزمین
افسانه ی شکفتن گل های رنگ را
ازیاد برده است . . . ” [۸]
و زندگی در بستر خش خشِ
برگ های رنگی،
حوض موسیقی است
- [۱] سلمان هراتی
- [۲] فرهنگ عمید
- [۳] فرهنگ معین
- [۴] سلمان هراتی
- [۵] سلمان هراتی
- [۶] فریدون مشیری
- [۷] نیما
- [۸] سهراب سپهری
- نوشین وفادار
- حمیدرضا گیلانی فر
- تاریخ ارسال: ۸۳/۱۰/۱۵
- منبع سایت آگاه فیلم
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.